Page 365 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

กระทรวงการคลังเปลี่ยนแปลงไป ก็ใหสงเรื่องใหกระทรวงการคลังพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง

จำเลยที่ ๑ จึงมีคำสั่งแตงตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดขึ้น

ใหมตามคำสั่งที่ ๑๖๔/๒๕๕๗ เพื่อใหโอกาสเจาหนาที่ที่เกี่ยวของรวมถึงโจทกไดชี้แจง

ขอเท็จจริงและโตแยงแสดงพยานหลักฐานอยางเพียงพอและเปนธรรม ตามระเบียบ
สำนักนายกรัฐมนตรีวาดวยหลักเกณฑการปฏิบัติเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่

พ.ศ. ๒๕๓๙ นอกจากนั้น การที่โจทกไดชี้แจงขอเท็จจริงและสงพยานหลักฐานตาง ๆ ตอ

กระทรวงการคลังเพื่อประกอบการพิจารณา กระทรวงการคลังโดยกรมบัญชีกลางจึงมี
หนังสือถึงจำเลยที่ ๒ เพื่อสงเอกสารและพยานหลักฐานตาง ๆ ของโจทกใหจำเลยที่ ๑

พิจารณา และหากปรากฏวาขอเท็จจริงหรือเอกสารหลักฐานดังกลาวเปนพยานหลักฐานใหม

ซึ่งอาจทำใหความเห็นของกระทรวงการคลังเปลี่ยนแปลงไป ก็ใหสงเรื่องใหกระทรวง

การคลังพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง เปนกระบวนการสอบสวนที่เปดโอกาสใหโจทกไดชี้แจง

ขอเท็จจริงและโตแยงแสดงพยานหลักฐานของตนอยางเพียงพอและเปนธรรมแลว ประกอบ
กับระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีวาดวยหลักเกณฑการปฏิบัติเกี่ยวกับความรับผิด

ทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ ขอ ๑๗ วรรคสอง ที่ระบุวา ใหผูแตงตั้งสงสำนวนภายใน

เจ็ดวันนับแตวันวินิจฉัยสั่งการใหกระทรวงการคลังเพื่อตรวจสอบ เวนแตเปนเรื่องที่
กระทรวงการคลังประกาศกำหนดไมตองรายงานใหกระทรวงการคลังตรวจสอบ ดังนั้น

การที่กระทรวงการคลังมีหนังสือแจงมายังจำเลยที่ ๑ วา หากไมปรากฏขอเท็จจริงหรือ

พยานหลักฐานใหมก็ไมตองสงรายงานผลการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดให

กระทรวงการคลังพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง จำเลยที่ ๑ จึงมีอำนาจพิจารณาและวินิจฉัยวา

ขอเท็จจริงหรือพยานหลักฐานของโจทกเปนขอเท็จจริงหรือพยานหลักฐานใหมที่จะทำ
ใหความเห็นของกระทรวงการคลังเปลี่ยนแปลงไปหรือไม เมื่อจำเลยที่ ๑ พิจารณาแลว

เห็นวาเอกสารหลักฐานของโจทกไมใชเอกสารหรือพยานหลักฐานใหม จำเลยที่ ๑ จึง

ไมจำตองสงรายงานผลการสอบขอเท็จจริงและความเห็นของคณะกรรมการสอบขอเท็จจริง
ความรับผิดทางละเมิดไปใหกระทรวงการคลังพิจารณาแตอยางใด

การที่จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งแตงตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิด

ทางละเมิด ตามคำสั่งที่ ๑๖๔/๒๕๕๗ ซึ่งตอมาคณะกรรมการไดรายงานผลการสอบขอเท็จจริง

ความรับผิดทางละเมิดใหจำเลยที่ ๒ ทราบเมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๗ วา โจทกกระทำ

ดวยความประมาทเลินเลออยางรายแรงทำใหเกิดการละเมิด จึงตองรับผิดชดใชคาสินไหม
ทดแทนแกจำเลยที่ ๑ จึงถือไดวาจำเลยทั้งสองรูถึงการละเมิดและรูตัวเจาหนาที่ผูจะพึง

๓๕๕