Page 367 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เปนเงิน ๗๔๖,๔๒๘.๐๕ บาท และชำระดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอปของตนเงิน ๕๗๓,๑๐๕ บาท

นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก และใหรวมกันชดใชดอกเบี้ยเนื่องจาก

การคืนเงินสวนตางของเงินเดือน เงินลาพักผอน เงินตอบแทนความชอบ และเงินสมทบ
กองทุนสำรองเลี้ยงชีพลาชาเปนเงิน ๓๕,๓๘๗.๘๕ บาท แกโจทก

จำเลยทั้งสองใหการขอใหยกฟอง

ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟอง

โจทกอุทธรณ
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณ

ของโจทกประการแรกวา กรณีมีเหตุเพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓๓๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๑๓

พฤศจิกายน ๒๕๕๗ หรือไม เห็นวา อุทธรณของโจทกดังกลาวเปนการโตแยงดุลพินิจในการรับฟง

พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟงขอเท็จจริงวาโจทกปฏิบัติหนาที่ดวยความประมาท
เลินเลออยางรายแรง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ที่โจทกอุทธรณวา คำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓๓๓/๒๕๕๗ ไมชอบดวยกฎหมายนั้น
เห็นวา ตามคำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ ๒๑๑/๒๕๕๓ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๓ เมื่อคณะกรรมการ

สอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดสอบขอเท็จจริงแลวเสร็จ จำเลยที่ ๑ ไดรายงานผลการสอบ

ขอเท็จจริงใหกระทรวงการคลังตรวจสอบ กระทรวงการคลังโดยกรมบัญชีกลางตรวจสอบแลวพบวา

ยังไมไดมีการสอบปากคำและใหโอกาสโจทกและเจาหนาที่บางคนไดชี้แจงขอเท็จจริงและโตแยง
แสดงพยานหลักฐาน จึงขอใหจำเลยที่ ๑ ตรวจสอบและใหโอกาสโจทกและเจาหนาที่ไดชี้แจง

ขอเท็จจริงและโตแยงแสดงพยานหลักฐานอยางเพียงพอและเปนธรรม จำเลยที่ ๑ จึงมีคำสั่ง

เพิกถอนคำสั่งดังกลาวและแตงตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดใหม ตาม

คำสั่งที่ ๑๖๔/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๗ กรณีจึงเปนการปฏิบัติตามที่กระทรวง
การคลังแจงมา และมิใชเปนการแตงตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิด

ในเหตุเดียวกัน ๒ ครั้ง เนื่องจากคำสั่งแตงตั้งคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิด

คำสั่งแรกไดถูกยกเลิกไปแลว อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

สวนที่โจทกอุทธรณวา คณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดไมไดให
โอกาสโจทกอยางเพียงพอและเปนธรรมในการแกขอกลาวหาหรือโตแยงแสดงพยานหลักฐาน

และจำเลยที่ ๑ ไมไดสงรายงานผลการสอบขอเท็จจริงและความเห็นของคณะกรรมการสอบ

๓๕๗