Page 370 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 370

มีหนี้ที่จะตองชำระคาสินไหมทดแทนแกจำเลยที่ ๑ ตามคำสั่งดังกลาว ดังนั้น การที่จำเลยที่ ๑

              มีคำสั่งอายัดเงินโบนัสและเงินโบนัสเพิ่มเติมของโจทกเพื่อนำมาชำระคาสินไหมทดแทน ใหแก

              จำเลยที่ ๑ ตามขอบังคับการทางพิเศษแหงประเทศไทยวาดวยการจายเงินโบนัสพนักงาน
              พ.ศ. ๒๕๕๑ ขอ ๑๐ จึงชอบดวยกฎหมาย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

                       และที่โจทกอุทธรณวา จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอายัดเงินโบนัสและเงินโบนัสเพิ่มเติม

              พนกำหนดอายุความ ๒ ป ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙

              มาตรา ๘ (ที่ถูก มาตรา ๑๐ วรรคสอง) นั้น เห็นวา อุทธรณดังกลาวของโจทกเพิ่งยกขึ้นอางใน
              ชั้นอุทธรณจึงเปนขอที่ไมไดยกขึ้นวากันมาแลวโดยชอบในศาลแรงงานกลาง เปนอุทธรณที่ไมชอบ

              ดวยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติ

              จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

              คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาจำเลยทั้งสองไมตองคืนเงินโบนัส
              พรอมดอกเบี้ยแกโจทกนั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้น

                       มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการตอไปวา จำเลยทั้งสองตองรวมกัน

              ชดใชดอกเบี้ยสวนตางของเงินเดือน เงินจากวันลาพักผอนสะสม เงินตอบแทนความชอบ และ

              เงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพแกโจทกหรือไม เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวา กอนคดีนี้
              โจทกเคยฟองจำเลยทั้งสองตอศาลแรงงานกลางเปนคดีหมายเลขดำที่ ๑๕๔๗/๒๕๕๕ ขอให

              เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ ๑๙๗/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๔ ที่ลงโทษตัดเงินเดือน

              โจทกรอยละ ๑๐ เปนเวลา ๑ เดือน ใหจำเลยทั้งสองรวมกันคืนเงินเดือน ๗,๓๓๗ บาท พรอม

              ดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอปของตนเงินจำนวนดังกลาวนับจากวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๔
              เปนตนไป ใหชดใชคาเสียหาย ๑,๓๙๘,๑๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอปของตนเงิน

              จำนวนดังกลาวนับจากวันฟองเปนตนไป และเสียภาษีเงินไดบุคคลธรรมดาใหแกโจทก แต

              คดีดังกลาวศาลฎีกามีคำพิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ใหศาลแรงงานกลางฟง

              ขอเท็จจริงวา โจทกกระทำความผิดตามขอกลาวหาหรือไม และโจทกมีสิทธิไดรับคาเสียหายหรือไม
              เพียงใด แลวพิจารณาพิพากษาใหมตามรูปคดี เมื่อคดีดังกลาวอยูในระหวางพิจารณาของ

              ศาลแรงงานกลาง ดังนั้น การที่โจทกมาฟองคดีนี้ขอใหจำเลยทั้งสองรวมกันชดใชดอกเบี้ยสวนตาง

              ของเงินเดือน เงินจากวันลาพักผอนสะสม เงินตอบแทนความชอบ และเงินสมทบกองทุนสำรอง

              เลี้ยงชีพแกโจทก ซึ่งเนื้อหาตามคำขอในสวนนี้เปนสวนที่เกี่ยวเนื่องกับที่โจทกฟองจำเลยทั้งสอง
              ตอศาลแรงงานกลางเปนคดีหมายเลขดำที่ ๑๕๔๗/๒๕๕๕ แมการฟองคดีนี้โจทกจะมีคำขอเรียก

              ดอกเบี้ยเพิ่มเติมหลังจากฟองคดีแรก แตคำขอดังกลาวก็สืบเนื่องมาจากมูลคดีเดียวกัน การยื่น


                                                     ๓๖๐
   365   366   367   368   369   370   371   372   373   374   375