Page 389 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โดยศาลฎีกาพิพากษากลับใหยกฟองจำเลย เมื่อโจทกทราบคำพิพากษาศาลฎีกาดังกลาวแลว

โจทกยอมทราบวาโจทกไมมีหนาที่ตองจายคาตอบแทนพิเศษอัตราสองเทาของเงินเดือนนอกเหนือ

จากเงินโบนัสประจำป ๒๓๗,๘๘๐.๘๔ บาท และคาจางเดือนพฤศจิกายน ๒๕๔๖ จำนวน
๔๘,๔๒๓ บาท แกจำเลย โจทกจึงมีหนาที่ตองมาขอรับเงินดังกลาวคืนไปจากศาลแรงงานกลาง

หาใชเปนหนาที่หรือความรับผิดชอบของจำเลยที่จะตองมาขอรับเงินดังกลาวคืนไปจาก

ศาลแรงงานกลางไม ดังนั้น เมื่อโจทกไมมาขอรับคืนภายในกำหนด ๕ ป จนศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง

ใหตกเปนของแผนดินแลว จำเลยจึงไมจำตองรับผิดชดใชเงินจำนวนดังกลาวคืนโจทกแตประการใด
สวนที่โจทกอุทธรณตอไปวา โจทกไมเคยไดรับแจงจากศาลแรงงานกลางใหไปติดตอขอรับเงิน

ดังกลาวคืน เงินที่คางจายดังกลาวจึงยังไมตกเปนของแผนดินนั้น เห็นวา โจทกจะไดรับแจงใหไป

รับเงินคืนหรือไม หาไดเกี่ยวของกับจำเลยไม ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาจำเลยไมตองรับผิด

ชดใชเงินดังกลาวแกโจทกนั้นชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของ
โจทกขอนี้ฟงไมขึ้นเชนเดียวกัน

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา คดีของโจทกขาดอายุความหรือไม

จำเลยอุทธรณวา เมื่อศาลฎีกามีคำพิพากษาวา คำสั่งของโจทกที่ พ.๑๒๗/๒๕๔๔ ลงวันที่ ๑๓

กรกฎาคม ๒๕๔๔ ใหพักงานจำเลย คำสั่งของโจทกที่ พ.๑๑๗/๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๔๕
ใหจำเลยออกจากการเปนพนักงาน และคำสั่งของโจทกที่ พ.๑๒๓/๒๕๔๕ ลงวันที่ ๒๓

สิงหาคม ๒๕๔๕ ใหไลจำเลยออกจากการเปนพนักงาน เปนคำสั่งที่ชอบดวยกฎหมายและ

ขอบังคับของโจทกแลว คำสั่งดังกลาวยอมมีผลยอนหลังนับแตวันที่โจทกออกคำสั่ง และผูกพันโจทก

จำเลยซึ่งเปนคูความ โจทกจึงไมมีหนาที่ตองจายคาจางหรือสิทธิประโยชนอื่นใดแกจำเลยอีกตอไป
นับแตวันที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๔๕ อันเปนวันที่โจทกออกคำสั่งใหไลจำเลยออกจากการเปนพนักงาน

เงินหรือสิทธิประโยชนที่โจทกจายใหจำเลยภายหลังวันดังกลาวจนถึงเดือนพฤศจิกายน ๒๕๔๖

ถือเปนลาภมิควรไดโจทกตองฟองเรียกคืนภายใน ๑ ป นับแตวันที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๔๕ ที่โจทก

รูวาตนมีสิทธิเรียกคืน แตโจทกฟองเรียกคาจางหรือสิทธิประโยชนตาง ๆ คืนจากจำเลยเมื่อวันที่
๑ และ ๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๐ ตามลำดับ ฟองโจทกจึงขาดอายุความนั้น เห็นวา แมโจทกมีคำสั่ง

ที่พ.๑๒๓/๒๕๔๕ ใหไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานเมื่อวันที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๔๕ แตได

ความวาวันที่ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๔๕ ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาใหเพิกถอนคำสั่งของโจทกที่สั่ง

พักงานจำเลยและคำสั่งอื่น ๆ รวมทั้งคำสั่งที่ใหจำเลยออกจากการเปนพนักงานและไลจำเลยออก
จากการเปนพนักงาน ใหจำเลยเขาปฏิบัติงานเปนพนักงานโจทก ใหโจทกจายเงินเดือน คาจาง และ

สิทธิประโยชนที่จำเลยพึงไดรับตั้งแตวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๔๔ เปนตนไป โดยศาลแรงงานกลาง

๓๗๙