Page 392 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 392
คูความฝายที่ถูกฟองคือจำเลยโตแยงเรื่องเขตอำนาจศาล มิใชใหสิทธิโจทกโตแยงเอง
ใหยกคำรอง จากนั้นวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ โจทกยื่นคำรองขออนุญาตโอนคดีไป
ศาลปกครองอีกครั้ง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวาไมมีเหตุเปลี่ยนแปลง ใหยกคำรอง คำสั่ง
ของศาลแรงงานกลางทั้ง ๓ ครั้ง เปนคำสั่งกอนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำพิพากษาหรือ
คำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ถือเปนคำสั่งระหวางพิจารณา เมื่อไมปรากฏวาโจทกไดโตแยงคำสั่งไว
โจทกจึงไมมีสิทธิอุทธรณในเรื่องดังกลาวอีก ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๖ (๒) ประกอบ พ.ร.บ.
จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
ตามระเบียบสภาการพยาบาลวาดวยเจาหนาที่ของสภาการพยาบาล พ.ศ. ๒๕๕๑
ขอ ๒๔ ระบุวา เพื่อประโยชนตองานของสภาการพยาบาล เจาหนาที่ที่อายุครบ ๕๕ ป
บริบูรณอาจไดรับการบรรจุจางใหดำรงตำแหนงตอไปอีกคราวละ ๑ ป จนกวาจะมีอายุ
ครบ ๖๐ ปบริบูรณก็ได แสดงวาการจะบรรจุจางโจทกตอไปอีกไดหรือไมเปนดุลพินิจของ
คณะกรรมการจำเลยที่ ๑ ซึ่งจะพิจารณาเปนกรณี ๆ ไป ดังนั้น เมื่อศาลแรงงานกลาง
ฟงขอเท็จจริงวา จำเลยที่ ๑ พิจารณาแลวเห็นวาการบรรจุจางโจทกตอไปไมเปนประโยชน
ตองานของจำเลยที่ ๑ อีกทั้งขอเท็จจริงปรากฏวาขณะที่โจทกยังเปนเจาหนาที่ของจำเลยที่ ๑
โจทกไดกระทำผิดวินัย ปฏิบัติหนาที่บกพรอง และไมสามารถทำงานรวมกับคนอื่นได
การที่จำเลยที่ ๑ ไมบรรจุแตงตั้งใหโจทกทำงานตอไป จึงไมเปนการเลิกจางโดยไมเปนธรรม
แสดงวาการที่จำเลยที่ ๒ ไมเสนอเรื่องของโจทกตอคณะกรรมการของจำเลยที่ ๑
ใหอนุมัติวาจะบรรจุจางโจทกตอไปอีกหรือไมเปนกรณีที่มีเหตุผลอันสมควร มิใชเปนการ
กลั่นแกลงโจทก ดังนั้น การเลิกจางโจทกไมเปนการเลิกจางโดยไมเปนธรรม
โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองแกไขระเบียบสภาการพยาบาลวาดวยเจาหนาที่ของ
สภาการพยาบาลใหเปนไปตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และพระราชบัญญัติ
วิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ พ.ศ. ๒๕๒๘ กับรวมกันจายคาชดเชย ๒๙๓,๑๐๐ บาท
และคาเสียหาย ๑,๗๕๘,๖๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป นับแตวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๙
เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก
จำเลยทั้งสองใหการ ขอใหยกฟอง
ศาลแรงงานกลาง พิพากษายกฟอง
๓๘๒

