Page 40 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๕๐๐/๒๕๖๔ นางสาวสุภาภรณ

จินตสุภัค โจทก

บริษัทไทยชิมิสึ จำกัด จำเลย

ป.พ.พ. มาตรา ๗, ๒๒๔

ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕)

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙, ๕๗
พ.ร.ก. แกไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย พ.ศ. ๒๕๖๔

การเลิกจางที่จะถือวาเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรมนั้นตองพิเคราะหถึงเหตุแหง

การเลิกจางในขณะที่เลิกจางวา นายจางมีเหตุอันสมควรและเพียงพอที่จะเลิกจางหรือไม
แมจําเลยจะอางวาจําเลยมีรายไดลดลงและมีผลขาดทุนในป ๒๕๖๒ ก็ตาม แตเมื่อศาล

แรงงานกลางฟงขอเท็จจริงแลววา ชวงเดือนมีนาคมและเดือนเมษายน ๒๕๖๓ ซึ่งเปน

ชวงเวลาที่จําเลยเลิกจางโจทก จําเลยมีรายไดจากการประกอบธุรกิจกอสรางจากผูวาจาง

หลายรายและหลายโครงการ มิไดขาดทุนตามที่กลาวอาง การที่จําเลยเลิกจางโจทกเพราะ
เหตุปริมาณงานลดลง จําเลยตองลดจํานวนพนักงานบางสวนและไมมีงานตอเนื่องรองรับ

ในอนาคตอันใกลเปนไปเพื่อประโยชนของจําเลยซึ่งเปนนายจางเพียงฝายเดียว โดยไม

ปรากฏวาจําเลยประกอบธุรกิจขาดทุนจนไมสามารถพยุงฐานะทางการเงินของจําเลย

ใหอยูรอดตอไปได ทั้งยังไดความวาจําเลยจะจายโบนัสและเพิ่มเงินเดือนใหแกพนักงาน
นอกจากนี้โจทกก็มิไดกระทําผิดขอบังคับเกี่ยวกับการทํางานของจําเลย เชนนี้การที่จําเลย

เลิกจางโจทกเพราะเหตุดังที่กลาวอางมาในอุทธรณ จึงยังไมมีเหตุที่สมควรและเพียงพอ

เปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรมอยูนั่นเอง

อนึ่ง ระหวางการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษปรากฏวามีการ
ประกาศใช พ.ร.ก. แกไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย พ.ศ. ๒๕๖๔ ซึ่งมีผล

ใชบังคับตั้งแตวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๖๔ โดยพระราชกําหนดดังกลาวไดแกไข ป.พ.พ.

มาตรา ๗ และมาตรา ๒๒๔ เปนผลใหอัตราดอกเบี้ยผิดนัดปรับเปลี่ยนจากอัตรารอยละ

๗.๕ ตอป เปนอัตรารอยละ ๕ ตอป หรืออัตราดอกเบี้ยที่กระทรวงการคลังปรับเปลี่ยน
โดยตราเปนพระราชกฤษฎีกาแตไมกระทบกระเทือนถึงการคิดดอกเบี้ยผิดนัดในระหวาง

ชวงเวลากอนที่พระราชกําหนดนี้ใชบังคับ ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษจึงตองกําหนด

๓๐