Page 436 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 436
สามัญวิศวกร พรอมแนบภาพถายวิศวกรขณะทำการทดสอบในสถานการณจริงตามรายการทดสอบ
สวนประกอบและอุปกรณสำหรับปนจั่นชนิดเคลื่อนที่ หลังเกิดอุบัติเหตุคดีนี้พยานนำเหล็กเพลาหิ้ว
กระเชาที่มีปญหาไปตรวจสอบวิเคราะหจากบริษัทศูนยโลหะวิทยา แอลพีเอ็ม (ประเทศไทย) จำกัด
เพื่อหาคาตัวเลขมาตรฐานและคาคุณภาพเหล็ก โดยนายประวีณ วิศวกรระดับสามัญวิศวกรตรวจสอบ
แลวโดยวิธีคำนวณพบวาเพลาหิ้วกระเชาที่เปนเหล็กขนาด ๑ นิ้ว สามารถรองรับน้ำหนักจริงรวม
น้ำหนักกระเชาไดถึง ๑๕๘ กิโลกรัม สูงกวาคามาตรฐานที่จำเลยที่ ๑ กำหนดไวในสัญญาตาม
รายละเอียดการคำนวณหาคาการรับน้ำหนักเพลาเหล็กจากวิศวกรระดับสามัญ แตนายณรงคพนธ
เบิกความตอบทนายจำเลยที่ ๑ วาการคำนวณหาคาการรับน้ำหนักเพลาเหล็กจากวิศวกรระดับ
สามัญ เปนการคำนวณแกนเพลาหิ้วกระเชาที่หัก โดยนำเฉพาะชิ้นที่มีเสนผาศูนยกลาง ๑ นิ้ว
ไปตรวจสอบเทานั้น วิธีการทดสอบคือนำเหล็กที่จะทำการตรวจไปเขาเครื่องสเปคโต ทดสอบ
แรงดึงใหขาดออกจากกัน เพื่อดูคาความแข็งแรงของเหล็ก แตไมไดใชวิธีทดสอบโดยการรับน้ำหนัก
เมื่อไดคาดังกลาวแลวในทางวิศวกรรมจะนำคาดังกลาวมาทำการคำนวณการรับน้ำหนักของเหล็ก
ดังกลาว สำหรับเหล็กแกนเพลาหิ้วกระเชาที่มีการกลึงจากขนาดเสนผาศูนยกลาง ๒ นิ้ว ใหเหลือ
๑ นิ้ว ไมไดมีการนำไปทำการทดสอบหาคาจากเครื่องสเปคโตแตอยางใด การกลึงเหล็กแกนเพลา
หิ้วกระเชาจากขนาดเสนผาศูนยกลาง ๒ นิ้ว ใหเหลือ ๑ นิ้ว ในสวนเหล็กที่มีขนาดเสนผาศูนยกลาง
๑ นิ้ว ยอมสามารถรับน้ำหนักไดนอยกวาเหล็กที่มีขนาดเสนผาศูนยกลาง ๒ นิ้ว ทั้งแทงแกนเพลา
หิ้วกระเชาที่มีการกลึงในลักษณะเปนมุมฉากจะรับน้ำหนักไดนอยกวาที่มีลักษณะโคง แกนเพลา
หิ้วกระเชาสวนที่หักคือจุดที่เปนรอยตอระหวางแกนเพลาขนาดเสนผาศูนยกลาง ๒ นิ้ว กับเสนผา
ศูนยกลาง ๑ นิ้ว ที่มีลักษณะตั้งฉาก สวนอื่นไมมีรอยราว ซึ่งเจือสมกับที่นายอาจณรงคพยานจำเลย
ที่ ๑ เบิกความวาเหตุที่เพลาหิ้วกระเชาหักเกิดจากมีการกลึงแกนเพลาหิ้วกระเชาใหมีขนาดเล็กลง
และลักษณะการกลึงเปนมุมฉากไมกลึงเปนมุมโคงไมถูกตองตามหลักวิศวกรรมทำใหไมสามารถรับ
น้ำหนักได เมื่อการตรวจสอบเหล็กแกนเพลาหิ้วกระเชาที่หัก จำเลยที่ ๒ นำเฉพาะเหล็กแกนเพลา
หิ้วกระเชาที่หักซึ่งมีเสนผาศูนยกลาง ๑ นิ้ว ไปตรวจสอบคาความแข็งแรงของเหล็ก ไมไดใชวิธี
การทดสอบโดยการรับน้ำหนัก และไมไดนำเหล็กแกนเพลาหิ้วกระเชาที่มีการกลึงบางสวนเพื่อลด
ขนาดเสนผาศูนยกลางจาก ๒ นิ้ว ใหเหลือ ๑ นิ้ว และกลึงจุดที่เปนรอยตอระหวางแกนเพลาทั้ง
๒ ขนาด ดังกลาว เปนลักษณะตั้งฉากเชนเดียวกับแกนเพลาหิ้วกระเชาที่หักไปตรวจสอบความ
แข็งแรงในการรับน้ำหนัก จึงไมใชการทดสอบลักษณะการออกแบบแกนเพลาหิ้วกระเชาของจำเลย
ที่ ๒ และจุดที่หักของแกนเพลาหิ้วกระเชาวาสามารถรับน้ำหนักไดเทาใด ดังนั้น การตรวจสอบ
เหล็กแกนเพลาหิ้วกระเชาที่หักซึ่งมีเสนผาศูนยกลาง ๑ นิ้ว ตามที่จำเลยที่ ๒ อางวาสามารถรับ
๔๒๖

