Page 46 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แลวไมไดเงินเดือนดีกวามาทำงานแตไมไดเงินเดือนจะเสียความรูสึกกัน และในวันที่ ๑๐ ธันวาคม

๒๕๖๒ นายฤกษสุริยาลงขอความในแอพพลิเคชั่นไลนวาที่ประชุมมีมติใหพนักงานทำเรื่องลาออก
โจทกทั้งสองใชสิทธิลาหยุดตามประเพณีตั้งวันที่ ๘ ธันวาคม ๒๕๖๒ ถึงวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒

แลววินิจฉัยวาการที่โจทกทั้งสองใชสิทธิลาหยุดตามประเพณีจนถึงวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒

แลวไมกลับมาทำงานอีกเลยถือวาโจทกทั้งสองเปนฝายเลิกสัญญาจางแรงงานกับจำเลยที่ ๒

โดยปริยาย ไมใชเปนกรณีที่จำเลยที่ ๒ เลิกจางโจทกทั้งสอง โจทกทั้งสองจึงไมมีสิทธิไดรับคาจาง

แทนการบอกกลาวลวงหนา คาชดเชย และคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำป แตโจทกทั้งสอง
มีสิทธิไดรับคาจางถึงวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ เปนเงินคนละ ๙,๐๖๖.๖๖ บาท พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๑๕ ตอป

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสองวา จำเลยที่ ๒ เลิกจางโจทกทั้งสอง
หรือไม เห็นวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสอง บัญญัติวา

การเลิกจางตามมาตรานี้ หมายความวา การกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไปและ

ไมจายคาจางให ไมวาจะเปนเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจางหรือเหตุอื่นใด และหมายรวมถึงกรณีที่

ลูกจางไมไดทำงานและไมไดรับคาจางเพราะเหตุที่นายจางไมสามารถดำเนินกิจการตอไป ดังนั้น

ในความหมายของการเลิกจางดังกลาวขางตน จะตองเปนกรณีที่นายจางตองกระทำการใดที่ไม
ใหลูกจางทำงานตอไปและไมจายคาจางให การที่นายฤกษสุริยา ผูจัดการของจำเลยที่ ๒ พูดวา

เดือนพฤศจิกายน ๒๕๖๒ นาจะไดรับคาจางครั้งสุดทายและเดือนธันวาคม ๒๕๖๒ จะไมไดรับ

คาจาง ใครอยูก็ไดแตไมไดเงินใครไมอยูใหไปหางานทำ ถาจำเลยที่ ๒ ยังไมไดจายคาเชาใหกับ
เจาของตึก รานแมกซิมัส ยิม นาจะเปดถึงวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ และนางสาวผกากรองพูดวา

ไมตองมาทำงานแลวไมไดเงินเดือนดีกวามาทำงานแตไมไดเงินเดือนจะเสียความรูสึกกัน ก็เปน

เพียงคำพูดในลักษณะที่คาดการณลวงหนาของบุคคลทั้งสองที่ไมมีลักษณะเปนการพูดเจาะจงวา

จำเลยที่ ๒ ไมใหโจทกทั้งสองมาทำงานและจะไมจายคาจางใหอยางแนนอน สวนขอความที่นาย

ฤกษสุริยาสงในแอพพลิเคชั่นไลนวา “แจงพนักงานทุกทาน วันนี้ไดมีการประชุมมีมติใหพนักงาน
ทำเรื่องลาออก และจะมีการแจงออกจากประกันสังคมใหภายในวันนี้...” ก็เปนเพียงขอเสนอของ

จำเลยที่ ๒ ที่ใหพนักงานที่เปนลูกจางตัดสินใจวาจะลาออกหรือไมเทานั้น ยังไมมีลักษณะเปนการ

เลิกจางแตอยางใด การที่ศาลแรงงานกลางฟงแลววาไมปรากฏขอเท็จจริงวาจำเลยที่ ๒ ไดบอก
เลิกสัญญาจางแรงงานกับโจทกทั้งสอง และไมปรากฏขอเท็จจริงวาจำเลยที่ ๒ ไมใหโจทกทั้งสอง

ทำงานตอไปและไมจายคาจางให และเมื่อโจทกทั้งสองใชสิทธิลาหยุดตามประเพณีตั้งแตวันที่ ๘

ธันวาคม ๒๕๖๒ จนถึงวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ แลวไมกลับมาทำงานใหแกจำเลยที่ ๒ อีกเลย

๓๖