Page 504 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ผูใตบังคับบัญชาของตนใหปฏิบัติหนาที่ไปดวยความซื่อสัตยสุจริต ไมทำใหจำเลยไดรับความ

เสียหาย แมโจทกจะอางวาไดติดตามและดำเนินคดีอาญากับพนักงานขายที่ทุจริตมาโดยตลอด
แลวก็ตาม แตก็ถือไดวาโจทกในฐานะผูบังคับบัญชามีความบกพรองตอหนาที่ในการควบคุมดูแล

ผูใตบังคับบัญชาใหปฏิบัติหนาที่ไปดวยความซื่อสัตยสุจริต และเปนการกระทำที่ปราศจากความ

ระมัดระวังอันเปนการประมาทเลินเลออยางรายแรง ประกอบกับเมื่อพิจารณาสัญญาจางแรงงาน

ระหวางโจทกกับจำเลย ขอ ๑๓ มีขอความระบุวา พนักงานใหสัญญาวา “หากพนักงานไดทำความ

เสียหายใหแกบริษัทหรือแกบุคคลที่สามซึ่งเปนเหตุใหบริษัทตองชดใชคาเสียหาย พนักงานยินยอม
รับผิดชดใชคาเสียหายดังกลาวใหบริษัทจนครบถวน” จึงถือไดวาโจทกยินยอมชดใชคาเสียหาย

ใหแกจำเลยตามที่กำหนดไวในสัญญาจางแลว จำเลยจึงสามารถหักคาจางโจทกชดใชคาเสียหาย

ใหแกจำเลยไดตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ (๔) อยางไรก็ตาม
พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ วรรคสอง บัญญัติไววา การหักตาม...(๔)

มิใหหักเกินรอยละ ๑๐ เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวาจำเลยหักคาจางโจทกในอัตรารอยละ

๒๐ ตอเดือนจึงเกินกวาที่กฎหมายกำหนด ทั้งยังไมปรากฏวาจำเลยจัดทำหนังสือใหโจทก

ลงลายมือชื่อใหความยินยอมในการหักคาจางไวเปนการเฉพาะตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๗ จำเลยจึงตองคืนคาจางที่หักไวเกินแกโจทกพรอมดอกเบี้ย ที่ศาลแรงงานกลาง
วินิจฉัยปญหาดังกลาวมานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทก

ขอนี้ฟงไมขึ้น

ที่โจทกอุทธรณวา ฟองแยงของจำเลยที่วาโจทกไดรับเงินคาตอบแทนการขายกรณีพิเศษ
(Repurchase) จำนวน ๗๖๓,๑๐๐ บาท จากจำเลยเพื่อนำไปมอบใหพนักงานขาย แตโจทกไมได

สงมอบเงินแกพนักงานขาย จำเลยจึงฟองแยงเรียกเงินดังกลาวคืนจากโจทก ภาระการพิสูจนจึง

ตกแกจำเลย แตจำเลยไมมีประจักษพยานหรือพนักงานขายมาเบิกความยืนยันวายังไมไดรับเงิน

ดังกลาวจากโจทก แสดงวาโจทกไดจายเงินใหแกพนักงานขายครบถวนเรียบรอยแลว โจทกจึง

ไมตองคืนเงินจำนวนดังกลาวพรอมดอกเบี้ยแกจำเลยตามฟองแยงนั้น เห็นวา อุทธรณของโจทก
ดังกลาวเปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟง

ขอเท็จจริงวา โจทกไดรับเงินคาตอบแทนการขายกรณีพิเศษ (Repurchase) จำนวน ๗๖๓,๑๐๐ บาท

จากจำเลยเพื่อนำไปมอบใหกับพนักงานขายแลว แตโจทกไมไดสงมอบเงินจำนวนดังกลาว
ใหกับพนักงานขายอันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

๔๙๔