Page 513 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 513

ตรวจแรงงาน เพื่อเปนหลักประกันใหแกลูกจางเมื่อคดีถึงที่สุด จึงจะมีสิทธิฟองคดีได ดังนั้น

              นายจางที่ประสงคจะใชสิทธิฟองขอใหเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน จะตองวางเงินตอศาล

              ตามจำนวนที่ถึงกำหนดจายตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน หามีสิทธิวางเงินเพียงบางสวน
              โดยอางเหตุตาง ๆ ดังที่โจทกกลาวอางในอุทธรณไม เมื่อโจทกมิไดวางเงินตอศาลตามจำนวน

              ที่ถึงกำหนดจายตามคำสั่งจำเลย โจทกจึงไมมีอำนาจฟองจำเลย ที่ศาลแรงงานภาค ๘ มีคำสั่ง

              ไมรับคำฟองโจทกจึงชอบแลว อุทธรณของโจทกในขอนี้ฟงไมขึ้น

                       สวนที่โจทกอุทธรณวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๕
              วรรคสาม เปนบทบัญญัติที่ขัดตอรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๕

              ประกอบมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง วรรคสอง และมาตรา ๒๗ และยังขัดตอหลักนิติธรรมวาดวยความ

              เทาเทียมกันทางกฎหมาย การเขาถึงกระบวนการยุติธรรมของบุคคล ขอใหศาลอุทธรณคดีชำนัญ

              พิเศษสงขอโตแยงดังกลาวของโจทกไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยวาขัดตอรัฐธรรมนูญหรือไม
              เห็นวา ตามรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๒๑๒ กรณีที่ศาล

              จะสงขอโตแยงตอศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยนั้น จะตองเปนกรณีที่ศาลจะใชบทบัญญัติแหง

              กฎหมายนั้นบังคับแกคดี แตมีขอโตแยงวาบทบัญญัติแหงกฎหมายนั้นขัดหรือแยงตอรัฐธรรมนูญ

              และยังไมมีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในสวนที่เกี่ยวกับบทบัญญัตินั้น แตบทบัญญัติเกี่ยวกับ
              การที่นายจางจะตองวางเงินตอศาลในกรณีที่นายจางประสงคจะอุทธรณคำสั่งของเจาพนักงาน

              ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงจะฟองคดีไดนั้น เคยมีคำวินิจฉัยของ

              ศาลรัฐธรรมนูญที่ ๓๓/๒๕๔๘ วินิจฉัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ในกรณีที่นายจางประสงคจะอุทธรณคำวินิจฉัย

              ของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานตามมาตรา ๑๒๐ (เดิม) แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน
              พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งปจจุบันคือมาตรา ๑๒๐/๑ ซึ่งเปนกรณีที่คณะกรรมการสวัสดิการแรงงานเห็นวา

              ลูกจางมีสิทธิไดรับคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาหรือคาชดเชยพิเศษเนื่องจากนายจาง

              ยายสถานประกอบกิจการไปตั้ง ณ สถานที่ใหมหรือยายไปยังสถานที่อื่นของนายจางแตลูกจาง

              เห็นวาการยายสถานประกอบกิจการดังกลาวมีผลกระทบสำคัญตอการดำรงชีวิตตามปกติของ
              ลูกจางหรือครอบครัวของลูกจาง และลูกจางไมประสงคจะไปทำงาน ณ สถานประกอบกิจการ

              แหงใหม แตนายจางไมเห็นดวยกับคำสั่งของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานและประสงคจะ

              อุทธรณคำสั่งดังกลาวตอศาล ซึ่งตามมาตรา ๑๒๐ วรรคสี่ (เดิม) แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

              พ.ศ. ๒๕๔๑ กำหนดไววาในกรณีที่นายจางเปนฝายนำคดีไปสูศาล นายจางตองวางเงินตอศาล
              ตามจำนวนที่ตองจายแกลูกจาง จึงจะฟองคดีได ซึ่งมีการโตแยงกันวาบทบัญญัติของกฎหมาย

              ดังกลาวขัดตอรัฐธรรมนูญ ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาแลวมีคำวินิจฉัยวาพระราชบัญญัติคุมครอง


                                                     ๕๐๓
   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517   518