Page 512 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 512

การที่รัฐธรรมนูญไดกําหนดไวและเปนการจํากัดสิทธิของนายจางเทาที่จําเปน โดยไม

              กระทบกระเทือนถึงสาระสําคัญแหงสิทธิและเสรีภาพของนายจาง มิไดขัดตอหลักความ

              เสมอภาค และไมถือเปนการเลือกปฏิบัติโดยไมเปนธรรมตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
              แตประการใด

                       อํานาจในการวินิจฉัยวาคําโตแยงของคูความเขาหลักเกณฑที่จะตองสงไปให

              ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยหรือไมเปนอํานาจหนาที่ของศาลยุติธรรม มิใชวาหากคูความมี

              คําโตแยงในเรื่องนี้อยางไรแลว ศาลยุติธรรมจะตองสงเรื่องไปใหศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
              ทุกกรณีไป ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษจึงเห็นควรไมจําตองสงขอโตแยงดังกลาวของ

              โจทกไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยวาขัดตอรัฐธรรมนูญหรือไม เนื่องจากเคยมีคําวินิจฉัย

              ของศาลรัฐธรรมนูญในสวนที่เกี่ยวกับบทบัญญัติในเรื่องนี้มาแลว

                                               ______________________________



                       โจทกฟอง ขอใหเพิกถอนคำสั่งจำเลย สำนักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงานจังหวัด

              ภูเก็ต ที่ ๑๐๔/๒๕๖๓ ลงวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๓ ที่สั่งใหโจทกจายคาจางแทนการบอกกลาว

              ลวงหนา และคาชดเชย พรอมดอกเบี้ยในระหวางเวลาผิดนัดแกนางสุภัตราและนางสาวน้ำฝน
              ศาลแรงงานภาค ๘ มีคำสั่งใหโจทกวางเงินที่จะตองชำระใหแกนางสุภัตราและนางสาวน้ำฝน

              ภายในระยะเวลาที่กำหนด โจทกเพิกเฉย ศาลแรงงานภาค ๘ มีคำสั่งวา โจทกไมวางเงินตาม

              คำสั่งพนักงานตรวจแรงงานภายในเวลาที่ศาลกำหนด จึงมีคำสั่งไมรับคำฟองโจทก

                       โจทกอุทธรณ
                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตาม

              อุทธรณของโจทกวา โจทกมีอำนาจฟองจำเลยโดยวางเงินที่ตองชำระตามคำสั่งของจำเลยเพียง

              บางสวนหรือไม เห็นวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๕ วรรคสาม

              บัญญัติใหนายจางที่ไมพอใจคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานและประสงคจะนำคดีไปสูศาลตอง
              วางเงินตอศาลตามจำนวนที่ถึงกำหนดจายตามคำสั่งนั้น จึงจะฟองคดีได และวรรคสี่บัญญัติ

              ใหศาลมีอำนาจจายเงินที่นายจางวางไวตอศาลใหแกลูกจางหรือทายาทโดยธรรมของลูกจาง

              ซึ่งถึงแกความตาย เมื่อคดีถึงที่สุดและนายจางมีหนาที่ตองจายเงินจำนวนใดใหแกลูกจางหรือ

              ทายาทโดยธรรมของลูกจางซึ่งถึงแกความตาย บทบัญญัติของกฎหมายดังกลาวมุงประสงคมิให
              นายจางที่มีหนาที่ตองจายเงินใหแกลูกจางตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานประวิงการชำระหนี้

              โดยนำคดีมาสูศาล จึงกำหนดใหนายจางตองวางเงินที่ตองจายใหแกลูกจางตามคำสั่งพนักงาน


                                                     ๕๐๒
   507   508   509   510   511   512   513   514   515   516   517