Page 514 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๐ (เดิม) บัญญัติขึ้นเพื่อคุมครองลูกจางผูที่ดอยโอกาส โดย

กฎหมายคุมครองแรงงานเปนการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำที่ลูกจางพึงไดรับการปฏิบัติจากนายจาง

และเปนกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของประชาชน ดังนั้น บทบัญญัติพระราชบัญญัติ
คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๐ (เดิม) นั้นเปนการกำหนดวิธีการขั้นตอนใหฝาย

ลูกจางที่ไดรับผลกระทบจากการยายสถานประกอบการใชสิทธิยื่นคำขอใหคณะกรรมการสวัสดิการ

แรงงานพิจารณาวินิจฉัยวาลูกจางมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจางโดยมีสิทธิไดรับคาชดเชยหรือไม

สวนฝายนายจางหากไมพอใจคำวินิจฉัยของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานก็สามารถใชสิทธิ
โตแยงตอศาลได แตมีเงื่อนไขวาจะตองวางเงินคาชดเชยพิเศษที่ตองจายแกลูกจางตอศาลกอน

จึงจะฟองคดีได เปนการวางหลักประกันใหลูกจางไดรับความคุมครองวาจะไดรับเงินคาชดเชย

พิเศษตามกฎหมายเทานั้น และเงินที่วางประกันยังไมไดตกเปนของลูกจางแตอยางใด หาก

อุทธรณของนายจางฟงขึ้น นายจางก็มีสิทธิที่จะรับเงินที่วางประกันไวคืนจากศาลได จึงไมเปน
กรณีที่ไมเปนธรรมสำหรับนายจางแตอยางใด บทบัญญัติกฎหมายดังกลาวเปนการบัญญัติ

กฎหมายขึ้นเฉพาะเพื่อการที่รัฐธรรมนูญไดกำหนดไวและเปนการจัดสิทธิของนายจางเทาที่จำเปน

โดยไมกระทบกระเทือนถึงสาระสำคัญแหงสิทธิและเสรีภาพของนายจาง มิไดขัดตอหลักความ

เสมอภาคและไมถือเปนการเลือกปฏิบัติโดยไมเปนธรรมตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแตประการใด
คดีนี้แมจะไมไดพิพาทกันตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๐ (เดิม)

แตการที่โจทกโตแยงวาพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๕ วรรคสาม

ขัดตอรัฐธรรมนูญ ซึ่งเปนบทบัญญัติที่กำหนดใหนายจางที่ประสงคจะอุทธรณคำสั่งของเจาพนักงาน

ตรวจแรงงานที่มีคำสั่งใหนายจางจายเงินอยางหนึ่งอยางใดตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ แตนายจางไมพอใจคำสั่งนั้นและประสงคนำคดีไปสูศาล ซึ่งตามมาตรา ๑๒๕ วรรคสาม

กำหนดไววาในกรณีที่นายจางเปนฝายนำคดีไปสูศาล นายจางตองวางเงินตอศาลตามจำนวนที่

ถึงกำหนดจายตามคำสั่งนั้น จึงจะฟองคดีได ก็เปนการโตแยงบทบัญญัติเกี่ยวกับการที่กฎหมาย

กำหนดใหนายจางจะตองวางเงินตอศาลกอนในกรณีที่นายจางประสงคจะอุทธรณคำสั่งของ
เจาพนักงานตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ในทำนองเดียวกันกับบทบัญญัติ

ที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยมีคำวินิจฉัยไวแลวตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญที่ ๓๓/๒๕๔๘

ดังกลาวขางตน โดยเจาพนักงานตรวจแรงงานและคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานตางก็เปน

เจาพนักงานที่แตงตั้งโดยฝายบริหารคือรัฐมนตรีวาการกระทรวงแรงงานเชนเดียวกันตาม
พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕ และมาตรา ๙๒ จึงเปนกรณีที่นายจาง

ประสงคจะอุทธรณคำสั่งของเจาพนักงานตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

๕๐๔