Page 52 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 52

สำคัญ จำเลยยอมคาดหวังใหโจทกปฏิบัติงานที่ไดรับมอบหมายใหสำเร็จลุลวงไปโดยถูกตอง แต

              โจทกกลับทำงานผิดพลาดหลายครั้ง แตละครั้งสรางปญหาทั้งตอผูบังคับบัญชาและเพื่อนรวมงาน
              ของโจทก รวมถึงคูคาและกิจการของจำเลย การที่จำเลยประเมินผลการปฏิบัติงานของโจทกวา

              ต่ำกวาเกณฑมาตรฐาน จึงเปนการพิจารณาไปตามมาตรฐานการทำงานที่พึงคาดหมายได หาใช

              นำหลักเกณฑที่เพิ่งกำหนดขึ้นมาใช หรือเปนการประเมินที่ไมโปรงใสและไมเปนธรรม แมโจทก

              ไมไดทำงานผิดพลาดทุกหัวขอในใบบรรยายลักษณะงาน แตก็แสดงใหเห็นแลววาโจทกขาดความ

              ระมัดระวัง ไมรอบคอบ ไมมุงมั่นตั้งใจทำงาน หากจำเลยใหโจทกทำงานตอไปมีแตจะกอใหเกิด
              ปญหามากขึ้น นับวามีเหตุสมควรเพียงพอที่จำเลยจะไมไววางใจใหโจทกทำงานกับจำเลยตอไป

              นอกจากนี้ ที่โจทกอางวาขอผิดพลาดดังกลาวเปนเพียงการหยอนสมรรถภาพ ไมใชความผิดรายแรง

              สะทอนใหเห็นวาโจทกไมสามารถวิเคราะหแยกแยะความสำคัญของงาน ไมพรอมจะยอมรับความผิด
              และปรับปรุงแกไขตนเองใหดีขึ้น สมควรที่จำเลยจะเลิกจางโจทกเพื่อใหโอกาสคนที่มีสมรรถภาพ

              และทัศนคติที่ดีกวาโจทกเขามาทำงานแทน ทั้งนี้ ไมมีกฎหมายใดบัญญัติวาการประเมินผลการ

              ทำงานของโจทกซึ่งเปนลูกจางทดลองงานตองปรากฏวาโจทกปฏิบัติหนาที่ผิดพลาดบกพรอง

              อยางไรจึงจะมีสิทธิเลิกจางโจทกได การที่จำเลยเลิกจางโจทกจึงไมถือวาเปนการเลิกจางไมเปนธรรม

              ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้นชอบแลว อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงไมขึ้น
                       สวนที่โจทกอุทธรณวานายปยะและนางสาวณัฐชาเปนพนักงานฝายบุคคลหรือฝาย HR

              ของบริษัทสากล เอนเนอยี จำกัด (มหาชน) ไมมีสิทธิหรืออำนาจบอกเลิกจางโจทก จำเลยไมได

              มีหนังสือแตงตั้งหรือมอบอำนาจใหบุคคลทั้งสองมีอำนาจหนาที่กระทำการแทนจำเลย วันที่ ๒๘
              พฤศจิกายน ๒๕๖๒ เปนการบอกกลาวเลิกจางโจทกดวยวาจาจากผูไมมีอำนาจจากจำเลย ผูมี

              อำนาจจากจำเลยบอกกลาวการเลิกจางและจำเลยมีหนังสือเลิกจางโจทกวันที่ ๓ ธันวาคม ๒๕๖๒

              แตลงวันที่ยอนหลังเปนวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ จำเลยจึงตองจายสินจางแทนการ

              บอกกลาวลวงหนาถึงวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๓ แกโจทกนั้น เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              และวินิจฉัยวา พนักงานฝาย HR ของจำเลยแจงใหโจทกทราบวา โจทกไมผานทดลองงานและมี
              หนังสือเลิกจางโจทกเมื่อวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ แตโจทกลงชื่อรับทราบในวันที่ ๓ ธันวาคม

              ๒๕๖๒ อุทธรณของโจทกดังกลาวเปนการโตเถียงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาล

              แรงงานกลางเพื่อนำไปสูขอกฎหมาย อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม
              พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

              ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย





                                                      ๔๒
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57