Page 54 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๘๕๘/๒๕๖๔ นายไล ชวน เช็ง โจทก

บริษัทพรินซิพเทค
อินเตอรเนชั่นแนล

จำกัด กับพวก จำเลย

ป.พ.พ. มาตรา ๕๗๗ วรรคหนึ่ง

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๔)
พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙, ๕๖ วรรคสอง

และวรรคสาม

ตามสัญญาจางระหวางจำเลยที่ ๒ กับโจทกฉบับลงวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๔๙
มีขอความระบุตามสัญญาจาง ขอ ๕ สถานที่จางงานวา ... จำเลยที่ ๒ สงวนสิทธิที่จะโยกยาย

โจทกไปยังสถานที่จางงานอื่นหรือสถานที่หรือตำแหนงงานอื่นตามที่เห็นสมควร และทาย

สัญญามีขอความระบุอีกวา โจทกผูลงลายมือชื่อขางลางนี้ยืนยันวาตกลงยอมรับการแตงตั้ง

ขางตนและตกลงผูกพันตามขอกำหนดและเงื่อนไขที่กลาวมานี้ ... นั้น ขอตกลงระหวาง
โจทกกับจำเลยที่ ๒ ดังกลาวเปนเพียงขอตกลงที่ใหสิทธิจำเลยที่ ๒ สามารถโยกยายโจทก

ไปทำงานในสถานที่ทำงานอื่นของจำเลยที่ ๒ เทานั้น มิใชมีความหมายวาจำเลยที่ ๒

มีสิทธิที่จะโยกยายโจทกไปทำงานยังประเทศมาเลเซียกับนายจางอื่นอันเปนการโอนสิทธิ

ความเปนนายจางไปใหบุคคลภายนอกได ดังนั้น เมื่อจำเลยที่ ๔ ซึ่งเปนกรรมการผูมีอำนาจ
ของจำเลยที่ ๒ มีคำสั่งโยกยายโจทกใหไปทำงานที่สำนักงานในประเทศมาเลเซียตามคำสั่ง

ยายโจทกผานโปรแกรมวอตสแอปปทางโทรศัพทเคลื่อนที่จากจำเลยที่ ๔ กรณีจึงเปนไป

ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๕๗๗ วรรคหนึ่ง ที่บัญญัติวา “นายจางจะโอนสิทธิของตนใหแกบุคคล

ภายนอกก็ไดเมื่อลูกจางยินยอมพรอมใจดวย” เมื่อไดความวาโจทกไมยินยอมและไมไป
ทำงานตามคำสั่งจำเลยที่ ๔ โจทกจึงไมมีความผิดฐานขัดคำสั่งนายจางเปนกรณีรายแรง

แตอยางใด การออกคำสั่งของจำเลยที่ ๔ กรรมการผูมีอำนาจของจำเลยที่ ๒ ดังกลาวเปน

คำสั่งที่มิชอบดวยกฎหมาย โจทกจึงมิไดกระทำผิดระเบียบขอบังคับ แตการที่จำเลยที่ ๔

มีคำสั่งใหโจทกกลับไปทำงานที่ประเทศมาเลเซียและไมจายเงินเดือนใหแกโจทกจึงถือวา
จำเลยที่ ๒ โดยจำเลยที่ ๔ ในฐานะกรรมการผูมีอำนาจเลิกจางโจทกแลว เมื่อโจทกไมได

กระทำผิดฐานฝาฝนคำสั่งของนายจางอันชอบดวยกฎหมายและเปนธรรมกรณีที่รายแรง

๔๔