Page 529 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองปฏิบัติตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน ที่ ๖๐/๒๕๖๒

ลงวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๒ โดยจายคาจางคางจายเปนเงิน ๖,๘๖๑ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรา

รอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และคาชดเชยเปนเงิน ๑๓,๗๒๐ บาท พรอมดอกเบี้ย
อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๑๒,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จ

แกโจทก

จำเลยทั้งสองขาดนัด

ศาลแรงงานภาค ๙ พิพากษาใหจำเลยทั้งสองปฏิบัติตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน
ที่ ๖๐/๒๕๖๒ ฉบับลงวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๒ โดยใหจายคาจางคางจายเปนเงิน ๖,๘๖๑ บาท

พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และจายคาชดเชยเปนเงิน ๑๓,๗๒๐ บาท

พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน ๑๒,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟอง (ฟองวันที่

๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๓) เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก
จำเลยที่ ๒ อุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ขอเท็จจริงที่ยุติในชั้นพิจารณา

ของศาลแรงงานภาค ๙ และที่ศาลแรงงานภาค ๙ รับฟงปรากฏวา จำเลยที่ ๑ เปนนิติบุคคล

ประเภทบริษัทจำกัด มีจำเลยที่ ๒ เปนกรรมการผูมีอำนาจ เมื่อวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๖๑ จำเลย
ทั้งสองวาจางโจทกเปนลูกจางรายเดือน ตำแหนงสุดทายเปนพนักงานทั่วไป ทำงานสัปดาหละ ๖ วัน

ตั้งแตเวลา ๘ นาิกา ถึง ๑๗ นาิกา มีวันหยุดประจำสัปดาหคือวันอาทิตย ไดรับคาจางอัตรา

สุดทายเดือนละ ๑๒,๐๐๐ บาท กำหนดจายคาจางทุกวันสิ้นเดือน ตอมาวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๒

จำเลยทั้งสองบอกเลิกจางโจทกเนื่องจากปดกิจการ โดยมีผลตั้งแตวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๒
เปนตนไป จำเลยทั้งสองคางจายคาจางระหวางวันที่ ๑๖ ถึงวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๒ เปนเงิน

๙,๖๐๐ บาท และไมจายคาชดเชยใหโจทก วันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๕๖๒ โจทกจึงยื่นคำรองตอ

พนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงานจังหวัดสงขลา พนักงานตรวจ

แรงงานสอบสวนแลวมีคำสั่งใหจำเลยทั้งสอง (ที่ถูกคือ จำเลยที่ ๑) จายคาจางคางจายแกโจทก
ตามอัตราคาจางขั้นต่ำเปนเงิน ๑๒,๐๐๐ บาท และคาชดเชยเปนเงิน ๑๒,๐๐๐ บาท พรอม

ดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป นับแตวันผิดนัดจนกวาจะชำระเสร็จ ซึ่งจำเลยทั้งสองทราบ

คำสั่งพนักงานตรวจแรงงานแลวจายคาจางบางสวน ๖,๐๐๐ บาท ใหแกโจทก แลววินิจฉัยวา

นายจางมีหนาที่ตองจายคาจางแกลูกจางใหถูกตองและตามกำหนดเวลา และยังมีหนาที่ตองจาย
คาชดเชยใหแกลูกจางซึ่งเลิกจางตามมาตรา ๗๐ และมาตรา ๑๑๘ แหงพระราชบัญญัติคุมครอง

แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ เมื่อพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงาน

๕๑๙