Page 618 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

กับจัดการใชหนี้รวมทั้งจัดการทรัพยสินของโรงเรียนใหเสร็จสิ้นไปเทานั้น จำเลยหาอาจอางวา

เมื่อโรงเรียนถูกสั่งใหเลิกกิจการแลว จำเลยจึงหมดหนาที่ทำแทนผูรับใบอนุญาต หรือเปนหนาที่

ของผูจัดการมรดกในการชำระคาชดเชยใหแกโจทก หรือผูจัดการมรดกไมสงมอบทรัพยมรดกให
จำเลยชำระหนี้ เพื่อใหจำเลยพนจากความรับผิดไดไม จำเลยยังมีหนาที่จายคาชดเชยใหแกโจทก

ตามขอ ๓๓ (๑) ของระเบียบกระทรวงศึกษาธิการฉบับดังกลาวกำหนดไว ที่ศาลแรงงานกลาง

พิพากษามานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวยในผล อุทธรณขอนี้ของจำเลยฟงไมขึ้น

ที่จำเลยอุทธรณวา จำเลยใหการตอสูวาจำเลยไมใชนายจางและโจทกไมใชลูกจางของ
จำเลย จึงไมตองจายคาชดเชยแกโจทก ซึ่งเปนประเด็นสำคัญในเรื่องอำนาจฟองวา โจทกเปน

ลูกจางและจำเลยเปนนายจางของโจทกหรือไม การที่ศาลแรงงานกลางมิไดหยิบยกประเด็นนี้ขึ้น

มาวินิจฉัย คำวินิจฉัยจึงขาดความสมบูรณ และแมจำเลยจะเปนผูชำระบัญชี แตโจทกไมไดฟอง

จำเลยในฐานะผูชำระบัญชีดวย การที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยโดยหยิบยกประเด็นผูชำระบัญชี
มาวินิจฉัยใหจำเลยรับผิด จึงเปนการวินิจฉัยนอกฟองนอกประเด็นนั้น เห็นวา เมื่อศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไดวินิจฉัยขางตนแลววาจำเลยเปนผูที่ไดรับอนุญาตใหทำการแทนผูรับใบอนุญาต

จึงตองรับผิดชำระคาชดเชยใหแกโจทก กรณีจึงไมจำตองวินิจฉัยประเด็นอุทธรณของจำเลย

ทั้งสองประการนี้อีกตอไป เพราะไมทำใหผลคดีเปลี่ยนแปลง
อนึ่ง พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา ๘๖ วรรคหนึ่ง กำหนดวา กิจการ

ของโรงเรียนในระบบเฉพาะในสวนของผูอำนวยการ ครูและบุคลากรทางการศึกษา ไมอยูภายใต

บังคับกฎหมายวาดวยการคุมครองแรงงาน ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาโจทกมีสิทธิไดรับดอกเบี้ย

ในระหวางผิดนัดในอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๙
จึงไมถูกตอง อัตราดอกเบี้ยที่จำเลยตองรับผิดจายแกโจทกตองบังคับตามระเบียบกระทรวง

ศึกษาธิการ วาดวยการคุมครองการทำงานของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่ง

ออกตามความในพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๒๕ ประกอบพระราชบัญญัติโรงเรียน

เอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา ๑๖๖ ที่บัญญัติวา ในระหวางที่ยังมิไดออกกฎกระทรวง ระเบียบและ
ประกาศ เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ใหนำกฎกระทรวง ระเบียบ และประกาศที่ออกตาม

พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๒๕ มาใชบังคับโดยอนุโลม เทาที่ไมขัดหรือแยงกับ

พระราชบัญญัตินี้ โดยระเบียบดังกลาวขอ ๑๓ กำหนดไววา ในกรณีที่ผูรับใบอนุญาตไมจายคาชดเชย

ใหผูรับใบอนุญาตเสียดอกเบี้ยใหแกครูระหวางผิดนัดรอยละ ๑๕ ตอป เวนแตการผิดนัดนั้นเกิดจาก
เหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุอันสมควร ดังนั้นดอกเบี้ยของคาชดเชยจึงตองบังคับตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ

วาดวยการคุมครองการทำงานของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๑๓ แตเนื่องจาก

๖๐๘