Page 623 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๒ (๒) เปนเงิน ๖๔๕,๐๐๐ บาท แมจำเลยที่ ๑ จะเปนเจาของกิจการ

โรงเรียนเอกชนก็ตาม แตเมื่อระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงานของ

ครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๒ กำหนดใหผูรับใบอนุญาตเปนผูจายคาชดเชย
แกครู จำเลยที่ ๒ ซึ่งเปนผูรับใบอนุญาตจึงตองรับผิดจายคาชดเชยแกโจทก โดยจำเลยที่ ๑

ไมตองรวมรับผิดจายคาชดเชยแกโจทกดวย ซึ่งเมื่อขอ ๑๓ กำหนดใหในกรณีที่ผูรับใบอนุญาต

ไมจายคาชดเชยผูรับใบอนุญาตตองเสียดอกเบี้ยใหแกครูในระหวางผิดนัดรอยละ ๑๕ ตอป และ

ตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงานของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน
พ.ศ. ๒๕๔๒ ไดกำหนดนิยามคำวา คาชดเชย หมายถึง เงินที่ผูรับใบอนุญาตจายใหแกครูเมื่อ

เลิกสัญญาการเปนครู นอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งผูรับใบอนุญาตตกลงจายใหแกครู ดังนั้น

เมื่อนายจางเลิกจางลูกจางจึงมีหนาที่ตองจายคาชดเชยใหแกลูกจางทันที เมื่อไมยอมจายให

ตองถือวาผิดนัดนับแตวันที่เลิกจางโดยมิพักตองเรียกรองหรือทวงถาม โจทกจึงมีสิทธิเรียกดอกเบี้ย
ในคาชดเชยดังกลาวอัตรารอยละ ๑๕ ตอป นับแตวันที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ ซึ่งเปนวันเลิกจาง

สวนที่โจทกขอใหคิดเงินเพิ่มในคาชดเชยดังกลาวนั้นเมื่อคาชดเชยที่จำเลยทั้งสองไมไดจายให

แกโจทกยังมีขอโตแยงระหวางโจทกกับจำเลยทั้งสองวา โจทกกระทำผิดจรรยาบรรณในวิชาชีพ

และสวนบุคคลของโรงเรียนจำเลยที่ ๑ หรือไม และจำเลยทั้งสองตองจายคาชดเชยใหแกโจทก
หรือไม กรณีจึงยังถือไมไดวาจำเลยทั้งสองซึ่งเปนนายจางจงใจไมจายเงินดังกลาวแกโจทกโดย

ปราศจากเหตุผลอันควรตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงานของ

ครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๑๓ วรรคทาย จำเลยทั้งสองจึงไมตองเสียเงินเพิ่ม

ใหแกโจทกแตอยางใด เมื่อขอเท็จจริงรับฟงไดวาจำเลยทั้งสองบอกเลิกจางโจทกในวันที่ ๖
พฤศจิกายน ๒๕๖๐ ใหมีผลทันที โดยโจทกไมไดกระทำผิดดังที่วินิจฉัยมาแลวขางตน อีกทั้งยัง

ฟงไมไดวาโจทกจงใจขัดคำสั่งของนายจางอันชอบดวยกฎหมาย ละเลยไมนำพาตอคำสั่งเชนวานั้น

เปนอาจิณ ละทิ้งการงานไปกระทำความผิดอยางรายแรง หรือทำประการอื่นอันไมสมแกการ

ปฏิบัติหนาที่ของตนใหลุลวงไปโดยถูกตองและสุจริต ประกอบกับตามสัญญาจางชาวตางชาติ
เปนครู ขอ ๑๑.๑ ระบุวาคูสัญญาฝายใดฝายหนึ่งอาจบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใดก็ตามโดย

แจงใหอีกฝายทราบเปนลายลักษณอักษรไมนอยกวา ๖ เดือน โดยมีเงื่อนไขวาฝายใดฝายหนึ่ง

อาจบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ โดยจายเงินใหอีกฝายหนึ่งแทนการแจงบอกเลิกสัญญาดังกลาวขางตน

ดังนี้ (๑) จำนวนเงินเทากับเงินเดือนของครูเปนเวลา ๖ เดือน โดยคิดตามเงินเดือนที่ออกใหครั้ง
ลาสุดบวกกับเบี้ยเลี้ยงที่จายใหลาสุดแทนการแจง ดังนั้นการที่จำเลยทั้งสองบอกเลิกจางโจทก

โดยใหมีผลทันที จำเลยทั้งสองจึงตองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาแกโจทกเปนเวลา

๖๑๓