Page 622 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยทั้งสองใหการ ขอใหยกฟอง

ศาลแรงงานภาค ๘ พิพากษาใหจำเลยทั้งสองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา

๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๐
และคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรม ๒๑๕,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป

นับแตวันฟอง (วันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๖๑) โดยจำเลยที่ ๒ ไมตองรับผิดเปนการสวนตัว และให

จำเลยที่ ๒ จายคาชดเชย ๖๔๕,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป นับแตวันที่ ๖

พฤศจิกายน ๒๕๖๐ เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก
จำเลยทั้งสองอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๘ ฟงขอเท็จจริง

และวินิจฉัยวา เมื่อจำเลยทั้งสองจายเบี้ยเลี้ยงคาบานพักอาศัยโดยมีวัตถุประสงคเพื่อชวยเหลือ

และจัดอยูในหัวขอสิทธิประโยชนตามสัญญาจางชาวตางประเทศเปนครู ขอ ๗ เรื่องสิทธิประโยชน
ดังนั้นจำเลยที่ ๑ จึงมีวัตถุประสงคในการจายเบี้ยเลี้ยงคาบานพักอาศัยเพียงเพื่อเปนสวัสดิการ

แกโจทกเทานั้น เบี้ยเลี้ยงคาบานพักอาศัยจึงไมใชคาจาง โจทกจึงมีคาจางอัตราสุดทายเดือนละ

๒๑๕,๐๐๐ บาท การที่โจทกเปนครูผูจัดทำโครงการวิปสสนาปดวาจารวมกับนักเรียนซึ่งเปนโครงการ

ตอเนื่อง และเมื่อโจทกรูวาจะไมไดรับการตอสัญญากับโรงเรียนจำเลยที่ ๑ แลว จึงแจงเรื่อง
ดังกลาวใหนักเรียนในโครงการทราบ อันสืบเนื่องมาจากมีการพูดคุยกันในกลุมเกี่ยวกับโครงการ

วิปสสนาปดวาจาแลวจึงพูดคุยไปถึงเรื่องการไมไดรับพิจารณาตอสัญญา เพื่อใหเด็กนักเรียนใน

โครงการซึ่งเปนผูมีสวนเกี่ยวของทราบในเบื้องตนเพื่อเตรียมตัวเกี่ยวกับโครงการภายหลังจาก

โจทกไมไดเปนครูที่โรงเรียนตอไป และแมจำเลยทั้งสองจะยังไมไดประกาศเรื่องดังกลาวอยาง
เปนทางการก็ไมถือเปนขอมูลสวนตัวซึ่งเปนความลับถึงขนาดที่ไมสามารถบอกใหนักเรียนในโรงเรียน

ทราบได การที่โจทกบอกเรื่องที่ตนไมไดรับการตอสัญญาใหนักเรียนบางกลุมทราบ จึงยังไม

เพียงพอใหรับฟงไดวาเปนการปฏิบัติผิดจรรยาบรรณในวิชาชีพและสวนบุคคลของโรงเรียนจำเลยที่ ๑

เมื่อฟงไดวาโจทกบอกเลาเรื่องการไมไดรับการตอสัญญาใหกลุมนักเรียนที่รวมทำโครงการวิปสสนา
ปดวาจากับตนฟงเพื่อเตรียมตัวทำโครงการตอเมื่อโจทกไมไดเปนครูที่โรงเรียนจำเลยที่ ๑ ตอไป

เทานั้น กรณีจึงไมตองดวยขอยกเวนตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการ

ทำงานของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๔ เมื่อโจทกทำงานติดตอกันครบ ๑ ป

แตไมครบ ๓ ป โจทกจึงมีสิทธิไดรับคาชดเชยไมนอยกวา ๓ เดือน ของเงินเดือนเดือนสุดทาย
ทั้งนี้ตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงานของครูใหญและครูโรงเรียน

๖๑๒