Page 621 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 621
พ.ศ. ๒๕๒๕ ซึ่งตอมาถูกยกเลิกโดย พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ นั้น พ.ร.บ. สองฉบับ
มีความแตกตางกัน การนำระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงาน
ของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่ออกตาม พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน
พ.ศ. ๒๕๒๕ มาใชบังคับจึงตองใชโดยอนุโลมเทาที่ไมขัดหรือแยงกับ พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน
พ.ศ. ๒๕๕๐ ตามที่บัญญัติไวในมาตรา ๑๖๖ โดยที่ตามมาตรา ๒๔ แหง พ.ร.บ. โรงเรียน
เอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ บัญญัติวา เมื่อไดรับใบอนุญาตใหจัดตั้งโรงเรียนในระบบแลวให
โรงเรียนในระบบเปนนิติบุคคลนับแตวันที่ไดรับใบอนุญาต และใหผูรับใบอนุญาตเปน
ผูแทนของนิติบุคคล แต พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ ไมไดกำหนดเรื่องความ
รับผิดของผูรับใบอนุญาตไวเปนการเฉพาะตางหาก ดังนั้นจึงตองบังคับตาม ป.พ.พ.
มาตรา ๗๐, ๗๗ ประกอบมาตรา ๘๒๐ จำเลยทั้งสองเปนผูทำสัญญาจางโจทก
เมื่อการกระทำของจำเลยที่ ๒ เปนการกระทำแทนจำเลยที่ ๑ ในขอบอำนาจ
จำเลยที่ ๑ ซึ่งเปนคูสัญญาโดยตรงกับโจทกจึงตองเปนผูรับผิดจายคาชดเชยใหแกโจทก
ตามสัญญาจาง โดยจำเลยที่ ๒ ไมตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ตาม พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน
พ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา ๘๖ และมาตรา ๑๖๖ ประกอบระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวย
การคุมครองการทำงานของครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๒ แตอยางใด
การกระทำของโจทกยังไมถึงขนาดเปนการกระทำผิดจรรยาบรรณในวิชาชีพและ
สวนบุคคลของโรงเรียนจำเลยที่ ๑ และไมถือวาโจทกกระทำผิดระเบียบและสัญญาจาง
ดังที่จำเลยทั้งสองกลาวอางในอุทธรณแตอยางใด จึงไมเขาขอยกเวนตาม ป.พ.พ. มาตรา ๕๘๓
และถือวาการเลิกจางโจทกเปนการเลิกจางที่ไมมีเหตุอันสมควรและเพียงพอเปนการ
เลิกจางไมเปนธรรม จำเลยทั้งสองจึงตองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาและ
คาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมใหแกโจทก โดยจำเลยที่ ๒ ไมตองรับผิดเปนการ
สวนตัว
______________________________
โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองรวมกันจายคาชดเชย ๗๕๐,๐๐๐ บาท พรอม
ดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป และเงินเพิ่มอัตรารอยละ ๑๕ ตอปทุกระยะ ๗ วัน ของตนเงิน
ดังกลาว นับแตวันที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาเทากับเงินเดือน
๖ เดือน ตามสัญญาเปนเงิน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป และเงินเพิ่ม
อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ทุกระยะ ๗ วัน ของตนเงินดังกลาว นับแตวันที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
และคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรม ๑๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕
ตอป ของตนเงินดังกลาว นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก
๖๑๑

