Page 652 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แมระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทํางานของครูใหญและ

ครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๒ กําหนดใหผูรับใบอนุญาตเปนผูจายคาชดเชยแกครู

แตระเบียบดังกลาวออกโดยอาศัยอํานาจตาม พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๒๕ ซึ่งตอมา
ถูกยกเลิกโดย พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ โดยพระราชบัญญัติสองฉบับมีความ

แตกตางกัน การนําระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทํางานของครูใหญ

และครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่ออกตาม พ.ร.บ.โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๒๕ มาใช

บังคับจึงตองใชโดยอนุโลมเทาที่ไมขัดหรือแยงกับ พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐
ตามที่บัญญัติไวในมาตรา ๑๖๖ โดยที่ตามมาตรา ๒๔ แหง พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐

บัญญัติวา เมื่อไดรับใบอนุญาตใหจัดตั้งโรงเรียนในระบบแลวใหโรงเรียนในระบบเปน

นิติบุคคลนับแตวันที่ไดรับอนุญาต และใหผูรับใบอนุญาตเปนผูแทนของนิติบุคคล แต พ.ร.บ.

โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๕๐ ไมไดกําหนดเรื่องความรับผิดของผูรับใบอนุญาตไวเปนการ
เฉพาะตางหาก ดังนั้น จึงตองบังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา ๗๐, ๗๗ ประกอบมาตรา ๘๒๐

เมื่อการกระทําของจําเลยที่ ๑ เปนการกระทําแทนจําเลยที่ ๒ และที่ ๓ ดังนั้น จําเลยที่ ๑

จึงไมตองรับผิดเปนการสวนตัว

สําหรับเงินบํานาญ ตามคูมือครูและบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนจําเลยที่ ๒
และคูมือครูโรงเรียนจําเลยที่ ๓ สรุปไวเกี่ยวกับเงินบํานาญซึ่งเปนสวัสดิการที่ครูใน

โรงเรียนจําเลยที่ ๒ และจําเลยที่ ๓ จะไดรับเมื่อเกษียณอายุการทํางาน ๖๐ ป วาใหเปน

ไปตามระเบียบหรือประกาศของมูลนิธิคณะเซนตคาเบรียลแหงประเทศไทย จําเลยที่ ๑

ซึ่งสอดคลองกับระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ พ.ศ. ๒๕๓๔
และระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ พ.ศ. ๒๕๔๙ ที่ออกโดย

ผูรับใบอนุญาตตาม พ.ร.บ. โรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๒๕ ซึ่งในขณะนั้นคณะกรรมการ

บริหารของโรงเรียนในระบบไมไดมีหนาที่บริหารจัดการ ออกกฎ ระเบียบ และขอบังคับ

ตาง ๆ ระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญดังกลาวจึงเปนระเบียบ
ที่ออกโดยชอบ และเปนสวนหนึ่งของสภาพการจางที่กําหนดใหครูที่เกษียณอายุการทํางาน

๖๐ ป มีสิทธิไดรับเงินบํานาญ ระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ

พ.ศ. ๒๕๓๔ และระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ พ.ศ. ๒๕๔๙

จึงมีผลผูกพันจําเลยที่ ๒ และที่ ๓ ดวย โจทกที่ ๑๑ ถึงที่ ๑๔ จึงมีสิทธิไดรับเงินบํานาญ
ตามระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ พ.ศ. ๒๕๔๙ ขอ ๑๕

กําหนดวา ครูที่ไดรับบํานาญจะไดรับการพิจารณาขึ้นเงินบํานาญทุกปการศึกษาใหม

๖๔๒