Page 653 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 653

ในอัตรารอยละ ๑๐ ของเงินบํานาญที่ไดรับในเดือนพฤษภาคม การขึ้นเงินบํานาญตามขอ ๑๕

              ของระเบียบดังกลาวจึงกําหนดไวชัดเจนวาขึ้นเงินบํานาญในอัตรารอยละ ๑๐ ของทุกป

              โดยไมปรากฏขอยกเวนไวในระเบียบวาใหเปนดุลพินิจของจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓
              ที่จะพิจารณาขึ้นเงินบํานาญหรือไมก็ได หรือขึ้นไมถึงอัตราสูงสุดตามเพดานที่กําหนด

              ไวก็ได โดยพิจารณาผลประกอบการของจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ หรือสภาวการณใด ๆ

              ทั้งสิ้น จึงตองแปลความอยางเครงครัด เมื่อขอเท็จจริงฟงยุติวา ระเบียบโรงเรียนของ

              จําเลยที่ ๑ วาดวยบําเหน็จและบํานาญ พ.ศ. ๒๕๓๔ และระเบียบโรงเรียนของจําเลยที่ ๑
              วาดวยบําเหน็จและบํานาญ  พ.ศ. ๒๕๔๙  เปนสภาพการจางที่มีผลผูกพันโจทกที่ ๑

              ถึงที่ ๑๐ และจําเลยที่ ๒ และที่ ๓ ใหยึดถือปฏิบัติ การที่จําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓

              ขึ้นเงินบํานาญใหแกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ ไมเทากันทุกคนและไมถึงอัตรารอยละ ๑๐

              ในปการศึกษาที่ผานมาทุกป จึงปฏิบัติไมถูกตองตามระเบียบดังกลาว จําเลยที่ ๑ และ
              ที่ ๒ หรือที่ ๓ ยังมีเงินบํานาญคางจายหรือเงินสวนตางของเงินบํานาญที่ตองชําระแกโจทกที่ ๑

              ถึงที่ ๑๐ จําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ จึงตองรับผิดตอโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ จายเงินสวนตาง

              ที่ขึ้นเงินบํานาญไมถึงอัตรารอยละ ๑๐ พรอมดอกเบี้ยระหวางผิดนัดอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป

              สวนที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา จําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ พิจารณาปรับขึ้นเงินบํานาญ
              ใหแกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ แลว ไมมีสวนตางของเงินบํานาญที่โจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ จะไดรับอีก

              แตกลับพิพากษาใหจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ พิจารณาขึ้นเงินบํานาญใหแกโจทกที่ ๑

              ถึงที่ ๑๐ ทุกปการศึกษาใหมในอัตรารอยละ ๑๐ ของเงินบํานาญที่โจทกแตละคนไดรับ

              ในเดือนพฤษภาคม จึงเปนการวินิจฉัยที่ขัดแยงกันเองไมชอบดวยกฎหมาย แตอยางไร
              ก็ตามเมื่อจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ ตองปรับขึ้นเงินบํานาญใหแกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐

              ทุกปการศึกษาใหมในอัตรารอยละ ๑๐ ของเงินบํานาญที่ไดรับในเดือนพฤษภาคม แมโจทกที่ ๑

              ถึงที่ ๑๐ จะไมไดมีคําขอทายฟองขอใหบังคับจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ ปรับขึ้นเงินบํานาญ

              อัตรารอยละ ๑๐ ทุกปการศึกษาใหม แตโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ บรรยายมาในคําฟองขอ ๔.๑ วา
              จําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ ตองคํานวณการขึ้นเงินบํานาญทุกปการศึกษาใหมอัตรา

              รอยละ ๑๐ ใหแกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ ดังนั้น จึงเห็นสมควรเพื่อความเปนธรรม โดยอาศัย

              อํานาจตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๒

              กําหนดใหจําเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ ขึ้นเงินบํานาญแกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ ทุกปการศึกษาใหม
              ในอัตรารอยละ ๑๐ ของเงินบํานาญที่โจทกแตละคนไดรับในเดือนพฤษภาคม





                                                     ๖๔๓
   648   649   650   651   652   653   654   655   656   657   658