Page 674 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เมื่อลูกจางสิ้นสมาชิกภาพที่ตัดสิทธิของลูกจางโดยปราศจากเหตุผลอันสมควรไม ขอบังคับกองทุน

สำรองเลี้ยงชีพ ธนาคารอาคารสงเคราะห ซึ่งจดทะเบียนแลว จึงชอบดวยพระราชบัญญัติกองทุน

สำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐ และไมไดขัดแยงตอพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐
มาตรา ๙ (๘) สวนที่โจทกฟองขอใหบังคับจำเลยชำระเงินพรอมดอกเบี้ยใหแกโจทกในมูลหนี้

สองจำนวน คือ เงินสมทบและผลประโยชนของเงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพฝายนายจาง

และเงินโบนัสประจำป ๒๕๔๗ (ผลงานป ๒๕๔๖) นั้น ในสวนมูลหนี้เงินสมทบและผลประโยชน

ของเงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพฝายนายจาง เมื่อมีการจดทะเบียนกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
ธนาคารอาคารสงเคราะห ซึ่งจดทะเบียนแลว ตั้งแตวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๓๗ กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ

ดังกลาวจึงเปนนิติบุคคลแยกตางหากจากโจทก ตามพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

มาตรา ๗ แมเงินสมทบและผลประโยชนของเงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพฝายนายจางตาม

ฟองเคยเปนของโจทก แตเมื่อจายเขากองทุนสำรองเลี้ยงชีพ เงินสมทบและผลประโยชนของเงิน
สมทบยอมตกเปนของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ไมใชของโจทกอีกตอไป ทั้งตามพระราชบัญญัติ

กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐ มาตรา ๑๓ ก็ไดบัญญัติหามไมใหนายจางดำเนินการเกี่ยวกับ

การจัดการกองทุน เมื่อการฟองคดีเพื่อเอาคืนซึ่งเงินสมทบและผลประโยชนของเงินสมทบเปน

กิจการการจัดการกองทุนอยางหนึ่ง โจทกจึงไมมีอำนาจฟองจำเลยเพื่อใหจายเงินสมทบและ
ผลประโยชนของเงินสมทบได จำเลยจึงไมตองชำระเงินสมทบและผลประโยชนของเงินสมทบ

พรอมดอกเบี้ยใหแกโจทก สำหรับในสวนมูลหนี้เงินโบนัสนั้น เนื่องจากมติคณะกรรมการธนาคาร

โจทกครั้งที่ ๖/๒๕๒๖ เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๒๖ ไมใหจายเงินโบนัสแกพนักงานที่ถูกไลออก

หรือถูกใหออกโดยมีความผิด ตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทกเอกสารหมาย จ.๒๑ เงินโบนัส
ที่จำเลยไดรับจากโจทกยอมเปนการไดมาซึ่งทรัพยเพราะการที่โจทกกระทำเพื่อชำระหนี้โดย

ปราศจากมูลอันจะอางกฎหมายได ดังเชนที่ปรากฏขอความในหนังสือทวงหนี้ของโจทกและเปน

ทางใหโจทกเสียเปรียบ จึงเปนลาภมิควรไดตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๔๐๖

ดังนั้น อายุความในการฟองเรียกใหคืนเงินโบนัสที่โจทกจายไปและจะตองคืนเปนจำนวนเทาใด
ยอมเปนไปตามบทบัญญัติในเรื่องลาภมิควรได กรณีมิใชจำเลยไดยึดถือเงินโบนัสไวโดยไมมีสิทธิ

อันจะทำใหโจทกสามารถติดตามเอาคืนไดตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๑๓๓๖

แตอยางใด โจทกจึงตองฟองคดีภายในกำหนดหนึ่งปนับแตเวลาที่โจทกรูวาตนมีสิทธิเรียกคืนตาม

มาตรา ๔๑๙ แหงประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย เมื่อโจทกมีคำสั่งที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ ในวันที่ ๑๐
พฤศจิกายน ๒๕๕๑ ลงโทษไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานโจทก จึงฟงไดวาในวันดังกลาว

เปนเวลาที่โจทกรูวาตนมีสิทธิเรียกคืนเงินโบนัสที่โจทกจายไปใหแกจำเลยอันเปนการจายใหแก

๖๖๔