Page 672 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แมมีมติคณะกรรมการธนาคารโจทกที่ไมใหจายเงินโบนัสแกพนักงานที่ถูกไลออก

หรือถูกใหออกโดยมีความผิด แตการที่โจทกจายเงินโบนัสประจำป ๒๕๔๗ (ผลงานป ๒๕๔๖)

ใหแกจำเลยไปเมื่อป ๒๕๔๗ เปนไปตามมูลหนี้สัญญาจางหรือเนื่องจากการปฏิบัติหนาที่
ในฐานะลูกจางกอนที่จำเลยจะลาออกจากการเปนพนักงานโจทกเมื่อประมาณกลางป ๒๕๔๖

ภายหลังโจทกจึงไดรับหนังสือจากสำนักงาน ป.ป.ช. เมื่อปลายป ๒๕๕๑ แจงวา คณะกรรมการ

ป.ป.ช. ไดมีมติวา การกระทำของจำเลยมีมูลเปนความผิดทางวินัยและมีมูลเปนความผิด

ทางอาญา ขอใหโจทกพิจารณาโทษทางวินัยแกจำเลย หลังจากนั้นโจทกจึงมีคำสั่งเมื่อ
ปลายป ๒๕๕๑ ไลจำเลยออกจากการเปนพนักงาน โดยใหมีผลตั้งแตเมื่อป ๒๕๔๖ ซึ่งเปน

วันที่จำเลยลาออก เมื่อขณะโจทกจายเงินโบนัสใหแกจำเลยนั้นโจทกยังมิไดรับหนังสือ

จากสำนักงาน ป.ป.ช. และมีคำสั่งไลจำเลยออกจากการเปนพนักงาน จำเลยจึงมีสิทธิที่จะ

พึงรับเงินโบนัสได การรับเงินโบนัสของจำเลยไมใชการไดมาโดยปราศจากมูลอันจะอาง
กฎหมายได จึงมิใชมูลหนี้ลาภมิควรไดตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๐๖ แมตอมาโจทกจะมีคำสั่ง

เมื่อปลายป ๒๕๕๑ ไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานโดยมีความผิด อันจะเปนผลให

จำเลยไมมีสิทธิไดรับเงินโบนัสตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทกก็ตาม ก็มีผลเพียงทำให

จำเลยไมมีสิทธิจะยึดถือเงินโบนัสดังกลาวไวตอไปและตองคืนเงินที่รับมานั้นแกโจทก
การที่จำเลยไมคืนเงินโบนัส โจทกในฐานะเจาของเงินโบนัสยอมมีสิทธิติดตามเอาเงิน

ดังกลาวคืนไดตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๓๖ ซึ่งไมมีกำหนดอายุความ

______________________________

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยชำระเงิน ๑๒,๖๓๓,๐๖๕.๓๔ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรา

รอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงิน ๕,๗๑๖,๙๕๖.๓๖ บาท นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะ

ชำระเสร็จแกโจทก

จำเลยใหการและแกไขคำใหการ ขอใหยกฟอง
ศาลแรงงานกลาง พิพากษายกฟอง

โจทกอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวา

จำเลยเปนพนักงานโจทกตั้งแตวันที่ ๙ กุมภาพันธ ๒๕๒๕ จนถึงวันที่ ๑๗ กรกฎาคม ๒๕๔๖
เมื่อประมาณเดือนมกราคม ๒๕๔๖ จำเลยถูกรองเรียนตอคณะกรรมการปองกันและปราบปราม

การทุจริตแหงชาติวา ขณะจำเลยดำรงตำแหนงผูชวยผูจัดการ รองกรรมการผูจัดการ และกรรมการ

๖๖๒