Page 677 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของศาลแรงงานกลาง ซึ่งเปนการฟองในมูลหนี้ละเมิดและผิดสัญญาจางแรงงาน จึงเปนการฟอง

คนละมูลหนี้กันและมีคำขอบังคับตางกัน ดังนั้น ประเด็นที่จะวินิจฉัยมิใชอาศัยเหตุอยางเดียวกัน

คดีนี้จึงไมเปนฟองซ้ำกับคดีหมายเลขดำที่ ๕๑๐๒/๒๕๕๓ ของศาลแรงงานกลาง ตามประมวล
กฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๑๔๘ ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและ

วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ แตอยางใด ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามา

ในปญหาขอนี้นั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษจึงไมเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงขึ้น

เมื่อวินิจฉัยดังกลาวแลว คดีจึงยังคงมีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณโจทกขอ ๒.๒
ตอไปเปนประการสุดทายวา คดีโจทกในสวนเงินโบนัสขาดอายุความแลวหรือไม เห็นวา แมมี

มติคณะกรรมการธนาคารโจทกครั้งที่ ๖/๒๕๒๖ เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๒๖ ที่ไมใหจายเงิน

โบนัสแกพนักงานที่ถูกไลออกหรือถูกใหออกโดยมีความผิดตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทก

แตการที่โจทกจายเงินโบนัสประจำป ๒๕๔๗ (ผลงานป ๒๕๔๖) จำนวน ๑,๔๑๗,๒๙๘.๗๙ บาท
ใหแกจำเลยไปในวันที่ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๗ เปนไปตามมูลหนี้สัญญาจางหรือเนื่องจาก

การปฏิบัติหนาที่ในฐานะลูกจางกอนที่จำเลยจะลาออกจากการเปนพนักงานโจทกในวันที่ ๑๗

กรกฎาคม ๒๕๔๖ ภายหลังโจทกจึงไดรับหนังสือจากสำนักงานคณะกรรมการปองกันและ

ปราบปรามการทุจริตแหงชาติฉบับลงวันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๑ แจงวา คณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามการทุจริตแหงชาติไดพิจารณาสำนวนการไตสวนขอเท็จจริงแลว มีมติเอกฉันทวา

การกระทำของจำเลยมีมูลเปนความผิดทางวินัยและมีมูลเปนความผิดทางอาญา ขอใหโจทก

พิจารณาโทษทางวินัยแกจำเลย หลังจากนั้นโจทกจึงมีคำสั่งที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๑๐

พฤศจิกายน ๒๕๕๑ ไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานโจทก โดยใหมีผลตั้งแตวันที่ ๑๗
กรกฎาคม ๒๕๔๖ ซึ่งเปนวันที่จำเลยลาออก เมื่อขณะโจทกจายเงินโบนัสใหแกจำเลยนั้นโจทก

ยังมิไดรับหนังสือจากสำนักงานคณะกรรมการปองกันและปราบปรามการทุจริตแหงชาติ และมี

คำสั่งไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานโจทก จำเลยจึงมีสิทธิที่จะพึงรับเงินโบนัสได การรับ

เงินโบนัสของจำเลยไมใชการไดมาโดยปราศจากมูลอันจะอางกฎหมายได จึงมิใชมูลหนี้ลาภมิควร
ไดตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๔๐๖ แมตอมาโจทกจะมีคำสั่งที่ ว.๘๑/๒๕๕๑

เมื่อวันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๑ ไลจำเลยออกจากการเปนพนักงานโจทกโดยมีความผิด อันจะ

เปนผลใหจำเลยไมมีสิทธิไดรับเงินโบนัสตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทกก็ตาม ก็มีผลเพียง

ทำใหจำเลยไมมีสิทธิจะยึดถือเงินโบนัสดังกลาวไวตอไปและตองคืนเงินที่รับมานั้นแกโจทก
การที่จำเลยไมคืนเงินโบนัส โจทกในฐานะเจาของเงินโบนัสยอมมีสิทธิติดตามเอาเงินดังกลาว

คืนไดตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๑๓๓๖ ซึ่งไมมีกำหนดอายุความ

๖๖๗