Page 675 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 675

ผูไมมีสิทธิไดรับ เมื่อโจทกฟองคดีนี้ในวันที่ ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ จึงพนกำหนดหนึ่งปนับแต

              เวลาที่โจทกรูวามีสิทธิเรียกคืนเงินโบนัสดังกลาว คดีของโจทกในสวนนี้ขาดอายุความแลวตาม

              ประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๔๑๙ นอกจากนี้การที่โจทกฟองเรียกเงินโบนัสที่
              จายใหแกจำเลยไปกอนจำเลยถูกโจทกไลออกจากการเปนพนักงานตามคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑

              การเรียกคืนเงินโบนัสอาศัยมติคณะกรรมการธนาคารโจทก ครั้งที่ ๖/๒๕๒๖ เมื่อวันที่ ๒๖

              เมษายน ๒๕๒๖ ที่ไดมีมติไมใหจายเงินโบนัสแกพนักงานที่ถูกไลออกหรือถูกใหออกโดยมีความผิด

              ตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทกเอกสารหมาย จ.๒๑ ซึ่งกอนคดีนี้โจทกไดฟองจำเลยเปนคดี
              หมายเลขดำที่ ๕๑๐๒/๒๕๕๓ ของศาลแรงงานกลาง ขอใหบังคับจำเลยชำระเงิน ๔,๙๘๗,๒๗๓.๙๗ บาท

              พรอมดอกเบี้ยใหแกโจทก และจำเลยยื่นคำใหการและฟองแยง ขอใหเพิกถอนคำสั่งโจทกที่

              ว.๘๑/๒๕๕๑ ซึ่งเปนคำสั่งไลจำเลยออก โดยศาลแรงงานกลางไดกำหนดประเด็นขอพิพาทไวดวยวา

              กรณีมีเหตุที่จะเพิกถอนคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ หรือไม อยางไร และศาลฎีกาไดวินิจฉัยปญหา
              ตามอุทธรณของโจทกที่วามีเหตุเพิกถอนคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ เรื่อง ลงโทษไลออก หรือไม

              ในคดีดังกลาวปรากฏวาศาลฎีกาไดมีคำพิพากษาโดยวินิจฉัยประเด็นแหงคดีแลวตามคำพิพากษา

              ศาลฎีกาที่ ๖๖๐๘/๒๕๖๑ และศาลแรงงานกลางไดอานคำพิพากษาศาลฎีกาในวันที่ ๕ มีนาคม ๒๕๖๒

              อันทำใหคดีกอนถึงที่สุดแลว ดังนั้น เมื่อคดีนี้โจทกฟองในวันที่ ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ ซึ่งเปน
              เวลาหลังจากที่คดีกอนถึงที่สุดแลว โดยโจทกบรรยายฟองในคดีนี้วา ขอเรียกคืนเงินโบนัส

              การฟองคดีทั้งสองดังกลาวของโจทกจึงเปนการฟองที่อาศัยเหตุอยางเดียวกันคือ เหตุที่มาจาก

              การที่จำเลยถูกไลออกตามคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ เมื่อโจทกฟองคดีเดิมโจทกอาจเรียกรอง

              ใหพิจารณาถึงสิทธิตาง ๆ ตามที่โจทกฟองคดีนี้อยูแลว โดยคาเสียหายในสวนของเงินโบนัส
              โจทกสามารถฟองเรียกรองไดในคดีกอนเพราะสิทธิเรียกคืนเงินของโจทกเกิดมีขึ้นตั้งแตวันที่

              โจทกมีคำสั่งลงโทษไลจำเลยออกตามคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ มิใชวาสิทธิในการเรียกคืนเงิน

              พึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีคำพิพากษาศาลฎีกาในคดีกอน เมื่อการที่โจทกนำคดีมาฟองเปนคดีนี้มีกรณีที่

              ตองพิจารณาจากคำสั่งโจทกที่ ว.๘๑/๒๕๕๑ ที่โจทกลงโทษไลจำเลยออกดวย อันจะทำใหโจทก
              ไมตองจายเงินโบนัสใหกับพนักงานที่ถูกไลออกตามมติคณะกรรมการธนาคารโจทกเอกสารหมาย จ.๒๑

              ซึ่งเปนประเด็นที่คดีเดิมมีคำพิพากษาถึงที่สุดแลว ขออางตามฟองโจทกในคดีนี้จึงมีประเด็นที่จะ

              ตองวินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอยางเดียวกันกับคดีเดิมที่มีคำพิพากษาถึงที่สุดแลวและเปนคูความ

              เดียวกัน การฟองคดีนี้จึงเปนฟองซ้ำกับคดีกอนตองหามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง
              มาตรา ๑๔๘ ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

              มาตรา ๓๑ ดังนั้น จำเลยจึงไมตองชำระเงินโบนัสประจำป ๒๕๕๗ พรอมดอกเบี้ยใหแกโจทก


                                                     ๖๖๕
   670   671   672   673   674   675   676   677   678   679   680