Page 680 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 680

ผูรองอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ขอเท็จจริงฟงไดวา เมื่อวันที่

              ๒๒ เมษายน ๒๕๕๙ ผูรองทำสัญญาจางผูคัดคานใหปฏิบัติหนาที่ในตำแหนงประธานเจาหนาที่
              บริหาร เปนเวลา ๔ ป เริ่มวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๕๙ คาจางปละ ๖๕๐,๐๐๐ เหรียญสหรัฐอเมริกา

              ตามสัญญาจางแรงงาน โดยในสัญญาจางแรงงาน ขอ ๑๔ กำหนดวิธีการระงับขอพิพาทไวโดย

              วิธีอนุญาโตตุลาการ หลังจากผูคัดคานทำงานใหผูรอง ๙๑ วัน ตอมาวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๙

              ผูรองเลิกจางผูคัดคาน โดยจายเงินคาตอบแทน ๑ เดือน ถือเปนการจายแทนการบอกกลาวลวงหนา
              และอีก ๑ เดือน ถือเปนเงินชวยเหลือรวมเปนเงิน ๑๐๘,๓๓๓ เหรียญสหรัฐอเมริกา หรือ

              ๓,๖๘๓,๓๓๓ บาท ใหแกผูคัดคาน วันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๐ ผูคัดคานยื่นขอเรียกรองตอ

              สถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักงานศาลยุติธรรม เปนขอพิพาทหมายเลขดำที่ ๕๘/๒๕๖๐ ขอให

              ผูรองชำระคาชดเชย เงินโบนัสคาเซ็นสัญญา เงินชดเชยวันลาประจำป คาบัตรโดยสารเครื่องบิน
              คาประกันสุขภาพ คาเดินทางกลับบาน คาเชาบาน คาเสียหายและคาใชจายเพิ่มเติมอันเนื่องมา

              จากการกระทำของผูรองและดอกเบี้ย ผูรองยื่นคำคัดคานคำรองของผูคัดคานวา ผูคัดคาน

              ไมมีความเหมาะสมและไมมีความสามารถในการปฏิบัติหนาที่โดยซื่อสัตยและขยันขันแข็ง รวมทั้ง

              ทำผิดกฎระเบียบและคำสั่งหลายครั้ง โดยมีการแจงเตือนใหผูคัดคานทราบแลว การเลิกจางเปน
              ไปอยางถูกตองตามกฎหมายและยุติธรรม อันเปนการเลิกจางโดยมีสาเหตุ ผูรองทำงานติดตอกัน

              ไมเกิน ๑๑๙ วัน และถูกเลิกจางในระยะเวลาเพียง ๙๑ วัน ระหวางการทดลองงาน จึงไมมีสิทธิ

              ไดรับคาชดเชย เงินโบนัสคาเซ็นสัญญาจะตองจายตอเมื่อผูคัดคานยังเปนพนักงานอยูและตราบ

              เทาที่สัญญายังใชบังคับระหวางคูความ ผูรองจายเงินคาชดเชยวันลาประจำปใหผูคัดคานเต็มจำนวน
              ของการลาหยุดประจำปแลว คาประกันสุขภาพเปนสวัสดิการอยางหนึ่งที่ผูรองจัดใหแกเจาหนาที่

              ฝายบริหารและลูกจางในระหวางที่ทำงานอยูเทานั้น ไมมีขอสัญญาใหผูรองจายคาบัตรโดยสาร

              เครื่องบินหรือคาเดินทางกลับบานกรณีการเลิกจางโดยมีสาเหตุ ผูรองตกลงจะจายคาเชาบาน

              ตราบเทาที่ผูคัดคานยังเปนพนักงานของผูรองอยูเทานั้น ผูรองจายเงินอีก ๒ เดือน เปนคาตอบแทน
              หลังจากเลิกจาง ๑ เดือน ถือเปนการจายแทนการบอกกลาวลวงหนา และอีก ๑ เดือน ถือเปน

              เงินชวยเหลือ รวมเปนเงินทั้งสิ้นจำนวน ๑๐๘,๓๓๓ เหรียญสหรัฐอเมริกา และผูรองยื่นขอเรียกรอง

              แยงใหผูคัดคานชดใชคาเสียหาย ๔๒,๘๒๕,๑๒๐.๗๒ บาท ใหแกผูรองดวย

                       คณะอนุญาโตตุลาการเสียงขางมากมีคำชี้ขาดใหผูรองชดใชคาชดเชย ๖๕๐,๐๐๐
              เหรียญสหรัฐอเมริกา เงินโบนัสคาเซ็นสัญญา ๗๕,๐๐๐ เหรียญสหรัฐอเมริกา เงินชดเชยวันลา

              ประจำปบางสวน ๑,๘๐๕ เหรียญสหรัฐอเมริกา คาเดินทางกลับบาน ๒๓,๘๘๘ เหรียญสหรัฐอเมริกา


                                                     ๖๗๐
   675   676   677   678   679   680   681   682   683   684   685