Page 83 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

สวนที่จำเลยอุทธรณตอมาวา คาธรรมเนียมแพทยที่จำเลยการันตีไว ๑๐๐,๐๐๐ บาท

ตอเดือน เงินสวนนี้ก็ไมใชเงินที่จำเลยจายใหแกโจทกโดยตรงแตเปนเงินสวนแบงที่จำเลยไดรับ
จากผูปวยที่มาทำการรักษากับจำเลยโดยโจทกเปนผูตรวจรักษา ซึ่งจำเลยและโจทกตางไดรับ

สวนแบงดวยกันตามอัตราที่กำหนด เพียงแตจำเลยจะเปนผูไดรับเงินจากผูปวยหรือผูมาใชบริการ

ทั้งจำนวนและแบงสวนแบงใหแกโจทกในภายหลังทุกสิ้นเดือนตามขอตกลง เงินที่โจทกไดรับใน
แตละเดือน จึงเปนเงินที่โจทกและจำเลยไดรับมาจากผูปวยหรือผูมารับบริการกับจำเลย มิใชเงิน

ของจำเลยที่จะใหแกโจทก เงินดังกลาวจึงไมใชเงินเดือนที่จำเลยจายใหแกโจทกนั้น เห็นวา

จำเลยไมไดตอสูขออุทธรณดังกลาวเปนประเด็นไวในคำใหการ ดังนั้น อุทธรณของจำเลยในสวนนี้
จึงเปนการยกขอเท็จจริงขึ้นอางใหมในชั้นอุทธรณ ถือวาเปนขอที่ไมไดวากลาวกันมาแลวใน

ศาลแรงงานกลาง ไมชอบดวยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง

ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔
วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ที่จำเลยอุทธรณขอ ๒.๔ วา คาธรรมเนียมแพทยอันเปนสวนแบงของโจทกซึ่งปรากฏ

เปนสวนแบงตามขอ ๒.๑ ถึงขอ ๒.๕ เปนเงินที่จำเลยคิดคำนวณใหแกโจทกและจายใหแกโจทก
แลวอันอยูในวงเงินการันตี ๑๐๐,๐๐๐ บาท จำเลยจึงไมจำตองชำระใหแกโจทกนั้น เห็นวาศาล

แรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยแลววา เงื่อนไขการจายคาแพทยตามขอ ๒.๑ ถึงขอ ๒.๕

เปนการปฏิบัติหนาที่นอกเหนือจากหนาที่รับผิดชอบของโจทก โดยมีการตรวจผูปวยเงินสด
นอกแผนก การทำหัตถการ การรับแอดมิทผูปวยและตองติดตามดูผล ซึ่งหากการทำหนาที่ดังกลาว

รวมอยูในวงเงินการันตี ๑๐๐,๐๐๐ บาท แลว จำเลยก็ไมจำตองเขียนไวในสัญญาเปนรายละเอียด

ในขอ ๒.๑ ถึงขอ ๒.๕ อุทธรณของจำเลยในขอนี้ จึงเปนอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟง
พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน
มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณจำเลยขอ ๒.๑ ในประเด็นสุดทายวา บันทึกขอตกลง

เปนสัญญาจางแรงงานหรือไม โดยจำเลยอุทธรณวา จำเลยไมไดบังคับบัญชาในการปฏิบัติงาน

ของโจทกแตอยางใดนั้น เห็นวา การที่จะวินิจฉัยวาสัญญาใดเปนสัญญาจางแรงงานหรือไม ตอง
พิจารณาวานายจางมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจางเกี่ยวกับการทำงานหรือไมเปนสำคัญ ขอเท็จจริง

ตามที่ศาลแรงงานกลางรับฟงมาปรากฏวาจำเลยประกอบกิจการโรงพยาบาลเอกชน โจทกทำงาน

กับจำเลยโดยทำหนาที่แพทย ตามบันทึกขอตกลง กำหนดวาใหโจทกทำหนาที่แพทยประจำแผนก
(full time) เวชปฏิบัติทั่วไป มีหนาที่ตรวจรักษาผูปวยเหมาจายประจำศูนยเหมาจายโดยมีเวลา

๗๓