Page 84 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ทำการ วันจันทร ๘ - ๑๗ นาิกา วันอังคาร พุธและพฤหัสบดี ๑๒ - ๒๑ นาิกา วันศุกร ๗ - ๑๖

นาิกา โดยในขอ ๓ กำหนดวาหากโจทกจะลา โจทกตองหาผูปฏิบัติงานแทน ยื่นใบลาอยางนอย

๑ สัปดาห และตองไดรับอนุญาตจากผูอำนวยการฝายการแพทยกอนจึงจะหยุดงานได ในขอ ๖
กำหนดใหโจทกตองปฏิบัติงานตรงเวลาตามสัญญา และแสกนลายนิ้วมือในการเขาปฏิบัติงาน

และในขอ ๗ ระบุวาโจทกจะตองปฏิบัติตาม CPG ในการใหการรักษาตามที่จำเลยกำหนด ขอตกลง

ดังกลาวแสดงใหเห็นวาโจทกตองทำงานตามที่จำเลยมอบหมายภายใตการบังคับบัญชาของจำเลย

ตามวันเวลาการทำงานที่จำเลยกำหนด โจทกจะตองถูกควบคุมเวลาการทำงาน ทั้งจะตองอยูภายใต
ขอบังคับเกี่ยวกับทำงาน จะหยุด จะลา ตองไดรับอนุญาตกอน โจทกตองปฏิบัติตามบันทึกขอตกลง

และขอตกลงกำหนดเกี่ยวกับการปฏิบัติหนาที่ โดยจำเลยกำหนดเงื่อนไขการจายคาตอบแทนแกโจทก

โดยใชชื่อวาจายคาแพทยกำหนดวงเงิน Guarantee ใหแกโจทก ๑๐๐,๐๐๐ บาทตอเดือน บันทึก

ขอตกลงระหวางโจทกกับจำเลย จึงเปนสัญญาจางแรงงานตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย
มาตรา ๕๗๕ และอยูภายใตบังคับของพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ที่ศาลแรงงานกลาง

วินิจฉัยมานั้นชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยในขอนี้ฟงไมขึ้น

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณจำเลยขอ ๒.๒ วา การที่ศาลแรงงานกลางพิพากษา

ใหจำเลยชำระเงินสวนที่หักคาจางของโจทกไวจำนวน ๑๓๓,๑๓๙.๙๕ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรา
รอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว ซึ่งเปนการพิพากษาเกินคำขอ ชอบดวยกฎหมายหรือไม

เห็นวา ตามที่ไดวินิจฉัยขางตนแลววาบันทึกขอตกลงระหวางโจทกกับจำเลยเปนสัญญาจางแรงงาน

และอยูภายใตบังคับของพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และเมื่อศาลชั้นตนฟง

ขอเท็จจริงแลววาจำเลยหักเงินกรณีที่โจทกไมมาทำงาน มาสาย และออกกอนเวลาตั้งแตเดือน
ตุลาคม ๒๕๕๙ ถึงเดือนมีนาคม ๒๕๖๐ รวมเปนเงิน ๑๓๓,๑๓๙.๙๕ บาท และไดพิเคราะหพยาน

หลักฐานของโจทกและจำเลยตลอดแลวจึงวินิจฉัยวาจำเลยไมมีสิทธิหักเงินดังกลาวซึ่งเปนคาจาง

การกระทำของจำเลยที่หักคาจางของโจทกจึงเปนการขัดตอบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติ

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ ซึ่งเปนกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของ
ประชาชน และตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๕๒ บัญญัติใหศาลแรงงานมีอำนาจพิเศษที่จะพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอบังคับได เปนดุลพินิจ

ที่ศาลแรงงานจะกระทำไดเมื่อเห็นสมควรเพราะคดีแรงงานเปนคดีระหวางนายจางกับลูกจาง

โดยสวนมากนายจางจะเปนองคกรหรือนิติบุคคลที่มีบุคลากรรอบรูดานกฎหมายเปนผูใหคำปรึกษา
กำหนดหลักเกณฑ ตลอดทั้งจัดทำเอกสาร สัญญาหรือขอตกลงตาง ๆ ใหเปนไปตามกฎหมายและ

เปนประโยชนแกนายจางสูงสุด สวนลูกจางเปนบุคคลที่ไมมีความรูดานกฎหมายหรือแมจะเปน

๗๔