Page 81 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง
และวินิจฉัยวา จำเลยประกอบกิจการโรงพยาบาลเอกชนใชชื่อวา โรงพยาบาลเกษมราษฎร โจทก

ทำงานกับจำเลยในตำแหนงแพทยประจำแผนกเวชปฏิบัติทั่วไป โจทกจะตองทำงานตามบันทึก

ขอตกลง มีวันเวลาทำงานรวม ๔๕ ชั่วโมงตอสัปดาห โดยจำเลยกำหนดวงเงินการันตีใหแกโจทก
๑๐๐,๐๐๐ บาท ตอเดือนโดยไมนับ CASE เปนระยะเวลา ๖ เดือน ตั้งแตวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๕๙

จนถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๖๐ จึงเห็นไดวาจำเลยตกลงจายคาจางเปนรายเดือนใหแกโจทกกำหนด

วงเงินการันตี ๑๐๐,๐๐๐ บาท ตอเดือนทั้งโจทกตองปฏิบัติตามคำสั่งของจำเลย จำเลยมีขอบังคับ
เกี่ยวกับการใหโจทกปฏิบัติตามซึ่งเปนการใชอำนาจบังคับบัญชาในการปฏิบัติงานของจำเลย

สัญญาจางระหวางโจทกกับจำเลยจึงมีลักษณะเปนสัญญาจางแรงงาน สวนสัญญาใชคลินิกเพื่อ

ประกอบโรคศิลปะ ไมปรากฏวาโจทกจะตองจายคาใชคลินิกโดยจายเปนเงินใหแกจำเลย และ
จำเลยเปนผูคิดคาใชจายจากผูปวยโดยจำเลยเปนผูกำหนดอัตราในการทำงานของโจทก แลวโจทก

ก็จะไดสวนแบงตามที่จำเลยกำหนด สัญญาดังกลาวเปนนิติกรรมอำพรางที่ไมไดปฏิบัติตามสัญญา

และไมไดมีการใชบังคับกับโจทก บันทึกขอตกลง ที่โจทกจำเลยตกลงกันและใชบังคับกันจึงเปน
สัญญาจางแรงงาน แมจะมีกำหนดเวลาการจางตั้งแตวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๕๙ จนถึงวันที่ ๓๑

มีนาคม ๒๕๖๐ แตจำเลยอาจจะพิจารณาตอใหครั้งละ ๖ เดือน โดยพิจารณาจากผลการปฏิบัติงาน

ของโจทก สัญญาจางดังกลาวไมเปนการแนนอนวาจะสิ้นสุดเมื่อใด จึงไมใชสัญญาจางที่มีกำหนด
ระยะเวลาการจางไวแนนอน สวนการที่จำเลยหักเงินกรณีที่โจทกไมมาปฏิบัติงาน ออกกอนเวลา

และมาสาย โดยในขณะยื่นฟอง โจทกเขาใจวาจำเลยมีสิทธิหักเงินจากโจทกตามกฎหมายแรงงาน

ดังนั้น โจทกเขาใจวาจำเลยหักเงินเกินกวาสิทธิที่จะหักไดเปนเงิน ๔๖,๔๗๓.๓๔ บาท เมื่อโจทก
ยืนยันวาไมเคยลงลายมือชื่อยินยอมใหจำเลยหักคาจางและจำเลยไมมีหลักฐานการยินยอมให

หักคาจางของโจทก การที่จำเลยหักเงินดังกลาวจำนวน ๑๓๓,๑๓๙.๙๕ บาท ซึ่งเปนคาจางโจทก

จึงเปนการกระทำที่ขัดตอพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ ซึ่งเปนกฎหมาย
ที่เกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของประชาชน เห็นสมควรพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอบังคับตาม

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๒ จึงใหจำเลย

ชำระเงินสวนที่หักคาจางของโจทกไวจำนวน ๑๓๓,๑๓๙.๙๕ บาท และเมื่อสัญญาที่จำเลยจางโจทก
เปนสัญญาที่มิใชสัญญาจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอน จำเลยจึงตองจายคาชดเชย

ใหแกโจทกซึ่งเปนลูกจางทำงานติดตอกันครบ ๑๒๐ วัน แตไมครบ ๑ ป ใหจายไมนอยกวาคาจาง

อัตราสุดทาย ๓๐ วัน เปนเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท และเมื่อพิจารณาหนาที่ความรับผิดชอบตามสัญญาจาง
ระหวางโจทกกับจำเลยแลว จำเลยมอบหมายหนาที่รับผิดชอบใหโจทกตรวจรักษาผูปวยเหมาจาย

๗๑