Page 85 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 85

ผูมีการศึกษาสูงก็ตาม แตอาจจะไมมีความรูดานกฎหมายเพียงพอ จึงอาจจะไมเขาใจระบบกฎหมาย

              ที่เกี่ยวของกับการจางแรงงาน ดังนั้น ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาโจทกไมทราบกฎหมายเกี่ยวกับ

              สัญญาจางแรงงาน ขณะฟองจึงคิดวาจำเลยมีสิทธิหักคาจางจากเหตุที่ตนไมมาทำงาน มาสาย หรือออก
              กอนเวลา แลวพิพากษาใหจำเลยชำระเงินสวนที่หักคาจางของโจทกจำนวน ๑๓๓,๑๓๙.๙๕ บาท

              พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว ถือวาศาลแรงงานกลางไดใชดุลพินิจแลว

              เห็นวาเปนการสมควรเพื่อความเปนธรรมแกโจทก จึงพิพากษาเกินคำขอทายคำฟองของโจทก

              เปนไปตามอำนาจของศาลแรงงานที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
              พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๒ บัญญัติใหอำนาจพิเศษไวแลวโดยชอบ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้น

              ชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยในขอนี้ฟงไมขึ้น

                       มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณจำเลยขอ ๒.๓ เปนประการสุดทายวา สัญญาจางแรงงาน

              ระหวางโจทกกับจำเลยเปนสัญญาจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนหรือไม เห็นวา บันทึก
              ขอตกลง กำหนดเวลาการปฏิบัติหนาที่ของโจทกตั้งแตวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๕๙ จนถึงวันที่ ๓๑

              มีนาคม ๒๕๖๐ อันเปนการกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจางไว ๖ เดือน แตจะถือวาเปนสัญญา

              จางแบบมีกำหนดระยะเวลาแนนอนหรือไมนั้น สัญญาดังกลาวตองเปนสัญญาจางที่ระบุวันที่เริ่มจาง

              และวันที่เลิกจางไวอยางแนนอนโดยไมมีขอความอื่นหรือขอแมอื่น ๆ แตปรากฏวาในบันทึก
              ขอตกลง มีขอความเพิ่มเติมวาจำเลยอาจจะพิจารณาตอระยะเวลาการทำงานใหโจทกครั้งละ ๖ เดือน

              โดยพิจารณาจากผลการปฏิบัติงานของโจทก ถือวาสัญญาจางฉบับนี้ถูกทำลายความแนนอน

              ของระยะเวลาการทำงานโดยขอความดังกลาวไปแลว เสมือนเปนการตอสัญญาไปเรื่อย ๆ จึงไม

              เปนสัญญาจางที่มีกำหนดระยะเวลาแนนอน เมื่อสัญญาจางระหวางโจทกกับจำเลยไมเขาขอยกเวน
              ที่มิใหใชบังคับแกลูกจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอน ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษา

              ใหจำเลยจายคาชดเชยใหแกโจทกซึ่งเปนลูกจางทำงานติดตอกันครบ ๑๒๐ วัน แตไมครบ ๑ ป

              เปนเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ (๑) นั้น

              ชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยในขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน
                       พิพากษายืน.




                    (นาวี  สกุลวงศธนา - เริงศักดิ์  วิริยะชัยวงศ - นงนภา  จันทรศักดิ์  ลิ่มไพบูลย)




                                                                       อิศเรศ  ปราโมช  ณ  อยุธยา - ยอ
                                                                           สุโรจน  จันทรพิทักษ - ตรวจ


                                                      ๗๕
   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90