Page 68 - Occupational health and safety
P. 68

40


                         2.5.4 อัตราการเต้นของหัวใจ (Heart rate; HR) (รัตนวดี ณ นคร, 2537)

                         คือ การหดตัวและการคลายตัวของหลอดเลือดแดง ซึ่งตรงกับจังหวะการเต้นของหัวใจคน
               ปกติหัวใจเต้น หรือที่เรียกว่าชีพจร เป็นตัวบ่งชี้ถึงความสมบูรณ์ของระบบหัวใจและหลอดเลือด
                                                                                     ั
               บ่งบอกถึงความหนักในการออกก าลังกาย และผลลัพธ์ของการฝึกฝนร่างกายขณะพก ชีพจรของคน
               ทั่วไปจะมีค่าประมาณ 60-80 ครั้ง/นาที หัวใจของนักกีฬาจะเต้นช้ากว่าคนปกติ ชีพจรจะอยู่ที่ 53

               ครั้ง/นาที นอกจากนี้อตราการเต้นของหัวใจยังขึ้นอยู่กับความหนักของภาระงานด้วย โดยจะเพมเป็น
                                  ั
                                                                                              ิ่
               สัดส่วนกับความหนักของงาน และจะเพมขึ้นเรื่อย ๆ จนได้ CO ที่ต้องการ โดยเราสามารถประมาณคา
                                                                                                  ่
                                                ิ่
               อัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด (Maximum heart rate) ได้จากอายุดังสูตรต่อไปนี้

                         อัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด (Maximum HR)    =    220 – อายุ (ปี)

               ตารางที่ 2.1 แสดงภาระงานและอัตราการเต้นของหัวใจ


                 ภาระงาน (Work load)                       อัตราการเต้นของหัวใจ (Heart rate)

                 ภาวะพัก (Sedentary)                       60 – 80 ครั้ง/นาที


                 งานเบา (Light)                            70 – 90 ครั้ง/นาที

                 งานปานกลาง (Moderate)                     80 – 110 ครั้ง/นาที

                 งานหนัก (Heavy)                           100 – 130 ครั้ง/นาที


                 งานหนักมาก (Very Heavy)                   120 – 150 ครั้ง/นาที


               ที่มา: จาก การยศาสตร์ (น.125), โดย นริศ เจริญพร, 2543, กรุงเทพฯ: ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
               คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.


                         2.5.5 ความดันโลหิต (Blood pressure; BP) (รัตนวดี ณ นคร, 2537)
                         ความดันโลหิตเป็นผลลัพธ์ระหว่างปริมาตรของเลือดที่ถูกสูบฉีดออกจากหัวใจในระยะเวลา

               หนึ่งนาที (CO) กับแรงต้านทานของหลอดเลือดส่วนปลายทั้งหมด (Total peripheral resistance;
               TPR) ระหว่างการท างานความดันโลหิตที่เพมขึ้นส่วนใหญ่เป็นค่าความดันตัวบน (Systolic) แต่มักจะ
                                                   ิ่
               ไม่เพมมากกว่า 180 มม.ปรอท ส่วนความดันตัวล่าง (Diastolic) มักจะไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงและอาจ
                   ิ่
               ลดลงได้เล็กน้อยขณะออกก าลังกายเบา ๆ เนื่องจากหลอดเลือดภายในกล้ามเนื้อที่ออกก าลังจะ
               ขยายตัวท าให้ TPR ลดลง  ส่งผลให้ความดัน diastolic จะเปลี่ยนแปลงน้อยมากหรือไม่เปลี่ยนแปลง
               เลย ในการออกแรงแบบไม่ใช้ออกซิเจน (Anaerobic)  มีการหดเกร็งของกล้ามเนื้อนาน ๆ จะท าให้มี
                                                                           ิ่
               แรงกดต่อหลอดเลือด ท าให้ค่า TPR สูงขึ้น ท าให้ความดัน diastolic เพมขึ้น การออกแรงชนิดนี้จึงมี
               แนวโน้มที่จะเป็นอันตรายต่อผู้ป่วยที่มีโรคหัวใจหรือหลอดเลือดอยู่เดิม
   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73