Page 164 - JURNAL PENYELIDIKAN AKADEMIK IPGM 2021

JURNAL PENYELIDIKAN AKADEMIK IPGM
JILID 6/2021

menangani masalah yang kompleks dan membuat keputusan yang beretika
(KPM, 2016).

Kebanyakan literatur mengenai kreativiti awal kanak-kanak bersetuju dengan
pandangan bahawa setiap kanak-kanak mempunyai potensi untuk mencipta,
walaupun pada tahap yang berbeza. Perspektif yang mengatakan sesetengah
kanak-kanak adalah kreatif sedangkan yang lain tidak kreatif adalah perlu ditolak
(Leng Yan, 2005). Kreativiti semula jadi kanak-kanak di awal usia itu
didominasi oleh Fishkin (1998), sebagai tahap permulaan kreativiti. Kreativiti
Germinal atau tahap permulaan kreativiti ini dapat ditunjukkan dalam aktiviti
manipulatif, penerokaan, dan eksperimen bayi dan penggunaan ekspresi muka
mereka atau usaha untuk mencari dan menguji erti ekspresi muka dan gerak
isyarat orang lain (Torrance, 1997). Menurut persepsi Vygotsky (1966) terhadap
kreativiti, tahap permulaan kreativiti paling baik boleh diperhatikan dalam
permainan kanak-kanak, terutamanya permainan ekspresif, kerana dalam
permainan, kanak-kanak mewujudkan keadaan khayalan.

Ketika mengkaji kreativiti kanak-kanak, penting untuk difahami bahawa
kreativiti kanak-kanak adalah berbeza daripada kreativiti orang yang lebih tua.
Apabila bercakap tentang tingkah laku kreatif orang dewasa, pengkaji-pengkaji
selalu memberi penekanan terhadap domain-berkaitan kemahiran (domain-
relevant skills) mereka, seperti pengetahuan fakta, kemahiran teknikal, dan bakat
istimewa, yang merupakan asas daripada apa sahaja yang mereka hasilkan.
Pengkaji juga menekankan kreativiti-berkaitan kemahiran (creativity-relevant
skills) mereka, seperti gaya bekerja, sikap, minat untuk menjana kemungkinan
baharu, dan keterbukaan kepada idea-idea baharu (Amabile, 1983; Isenberg &
Jalongo, 2001).

Kanak-kanak awal usia juga tidak mempunyai banyak pengalaman dan
kepakaran seperti orang dewasa, gaya berkerja dan personaliti mereka biasanya
belum matang (Isenberg & Jalongo, 2001). Pickard (1990), juga membuat
perbezaan antara kreativiti kanak-kanak dan kreativiti remaja atau orang dewasa.
Beliau menunjukkan bahawa walaupun aktiviti kanak-kanak menyumbang
kepada kreativiti personal, sejenis kreativiti yang melibatkan pentafsiran semula
atau transformasi pengetahuan dan membawa kepada perluasan pengalaman dan
merealisasikan dimensi atau perspektif baharu, apabila dibandingkan dengan
aktiviti remaja atau aktiviti orang dewasa, mereka adalah seperti lebih kurang
mungkin menyumbang kepada kreativiti umum, satu lagi jenis kreativiti yang
memanjangkan sempadan pengalaman pengetahuan pengkaji.

Namun apa sahaja kekurangan yang mungkin terdapat pada kanak-kanak dari
segi kepakaran, pengalaman, atau gaya, mereka boleh mengimbangi segala
kekurangan ini dengan cara mereka berfikir dan mendekati tugasan yang unik
(Isenberg & Jalongo, 2001). Imaginasi ditakrifkan sebagai keupayaan untuk
membentuk imej yang banyak dan pelbagai atau konsep tentang orang, tempat,

159