Page 27 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 27

๑๐


                        ๓.  ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร


                                             ี
                                                     
                                                                              ่
                                  มนุษยตองมการติดตอสื่อสารกันอยูตลอดเวลาเนืองจากมนุษยอยูรวมกันเปน
                                                                                             
                        ชุมชน     การสื่อสารเปนปจจัยสำคัญในการดำรงชีวิตนอกเหนือจากปจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต
                        ของมนุษย  การสื่อสารมบทบาทสำคัญ      ตอการดำเนินชีวิตของมนุษยอยางมาก   การสื่อสารม ี
                                            ี
                                                                                                      
                        ความสำคัญอยางยิ่งในปจจุบัน  ซึ่งไดชื่อวาเปนยุค  ของการสื่อสารไรพรมแดน    เปนยุคของขอมูล
                                                                               ่
                                                                                                ี
                                          ี
                                                                                                      
                                                          
                        ขาวสาร  การสื่อสารมประโยชนทงในแงบุคคลและสังคม    การสือสารทำใหคน    มความรูและ
                                                    ั
                                                    ้
                                 ่
                                 ี
                        โลกทัศนทกวางขวางข้น   การสื่อสารเปนกระบวนการที่ทำใหสังคมเจริญกาวหนาอยางไมหยุดยั้ง
                                           ึ
                        ทำใหมนุษยสามารถสืบทอด พัฒนา เรียนรู และรับรูวัฒนธรรมของตนเองและสังคมได   การสื่อสาร
                        เปนปจจัยสำคัญในการพัฒนาประเทศสรางสรรคความเจริญกาวหนาแกชุมชนและสังคมในทุกๆ ดาน
                                                                                                         
                        ดังนั้นการใชภาษาเปนทักษะสำคัญที่ผูเรียนตองฝกใหเต็มตามศักยภาพของตน    ทั้งในดานการฟง
                                                                                      
                                                                    ั
                        การพูด การอาน การเขียน การดูและการแสดงใหดู ทกษะดังกลาวจำเปนแกการดำรงชีวิต

                                    ๓.๑  ความสำคัญของการสื่อสาร
                                           การสื่อสารมีความสำคัญดังนี้  การสื่อสารเปนปจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิตของ
                        มนุษยทกเพศทุกวัย ไมมีผูใดที่จะดำรงชีวิตได โดยปราศจากการสื่อสาร   ทุกสาขาอาชีพก็ตองใชการ
                              ุ
                        สื่อสารในการปฏิบัติงาน  การทำธุรกิจตาง ๆ โดยเฉพาะสังคมมนุษยที่มการเปลี่ยนแปลงและพัฒนา
                                                                                   ี
                                                                        ั
                        ตลอดเวลา   การสื่อสารกอใหเกิดการประสานสัมพันธกนระหวางบุคคลและสังคมชวยเสริมสราง
                        ความเขาใจอันดีระหวางคนในสังคม    ชวยสืบทอดวัฒนธรรมประเพณ   สะทอนใหเห็นภาพความ
                                                                                  ี
                        เจริญรุงเรือง   การสื่อสารเปนปจจัยสำคัญในการพัฒนาความเจริญกาวหนาทงตัวบุคคลและสังคม
                                                                                         ั้
                        การสื่อสารเปนเครื่องมือในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษยและพัฒนาความเจริญกาวหนาในดาน
                        ตางๆ
                                     ๓.๒  องคประกอบของการสื่อสาร
                                                      
                                                การสื่อสารมีองคประกอบสรุปไดดังแผนภูมิตอไปนี้





                                    ผูสง
                                                                       สาร
                                                           สือ/ชองทาง                                 สือ/ชองทาง      ผูรับ
                                                                                    ่
                                                   ่


                                                                               ปฏิกิริยาตอบสนอง
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32