Page 28 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 28
๑๑
๓.๓ ลักษณะการใชภาษาเพื่อการสื่อสาร
ลักษณะการใชภาษาเพอการสื่อสารที่ดีมี ดังนี้
ื่
๑) ภาษาตอง ชัดเจน เขาใจงายไมซับซอน ไมคลุมเครือ
๒) ภาษาตองเหมาะกับกาลเทศะ และสภาพแวดลอมทางสังคม
๓) ใชภาษาใหสอดคลองกับความสามารถ ความรู อุปนิสัยของผูรับสาร
๔) เลือกใชภาษาที่เหมาะกับวิธีการสงขาวสารซึ่งใหผลไดรวดเร็ว
ื่
๕) ภาษาตองตอเนื่อง และสม่ำเสมอเพอใหความทรงจำแกผูรับสาร
ื
๖) ภาษาตองมความนาเชื่อถอ และสามารถใหผูรับสารเชื่อถือได
ี
ี่
๗) ภาษามีเนื้อหาสาระทพึงพอใจ เรงเรา และชี้แนะใหตัดสินใจ
๘) ภาษาตองกระชับเพื่อไมกอใหเกิดความเบื่อหนาย รำคาญตอผูรับสาร
๙) ภาษาควรแสดงภาพพจนเพื่อกอใหเกิดจินตนาการในใจของผูรับสาร
๔. วตถประสงคของการใชภาษาไทยสำหรับการสอน
ั
ุ
การใชภาษาไทยสำหรับการสอนมีวัตถุประสงคเพื่อนำทักษะ ความรูทางภาษาไทยมาใช
สื่อสารระหวางผูสอน ผูเรียนและผูที่เกี่ยวของ เชน ผูปกครอง ครูที่สอนในระดับที่สูงขึ้นเพื่อให
บรรลุตามวัตถุประสงคทตองการ จะเห็นวาการสื่อสารในกระบวนการจัดการเรียนรูแตเดิมสวนใหญ
ี่
ั
จะเปนบทบาทหนาที่ของครูมากกวานักเรียนแตการจัดการเรียนรูในปจจุบันผูเรียนมกเปนผูสงสารวา
ุ
ตนเองตองการทำอะไรแลวครูก็ควรตอบสนองหรือชี้แนะในสิ่งที่เปนประโยชนหรือมคณคาแกผูเรียน
ี
นอกจากนี้ครูจะตองใชภาษาสื่อสารในกิจกรรมอื่นๆ ที่เกี่ยวของกับการสอนดวย เชน การเขียน
แผนการจัดการเรียนรู การรายงานผล การประเมนผล การเสนอแนะวิธีปรับปรุงแกไขหรือวิธีการ
ิ
ใหความชวยเหลือ เปนตน
การใชภาษาไทยสำหรับการสอนแบงตามวัตถุประสงคไดดังนี้
๑) ใชเพื่อบอกเลาเรื่องราว อธิบายความ
๒) ใชเพื่อแสดงความคิดเห็น
๓) ใชเพื่อสรางความสัมพันธ
๔) ใชเพื่อกระตุน โนมนาวใจ
๕) ใชเพื่อประเมินผล
๖) ใชเพื่อรายงานผล
ผูรูทางภาษาไทยหลายทานตั้งขอสังเกตเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของภาษาไทยวา ไม
แนใจวาภาษาของชาติกำลังเปลี่ยนแปลงไปในทางเจริญหรือทางเสื่อม เรื่องที่นาเปนหวง คือ การใช
ื่
คำคะนองจนไมรูจักกาลเทศะ ใชคำไมสุภาพ และขาดรสนิยมในการใชภาษา ดังนั้น เพอใหภาษาไทย
เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ครูในฐานะของผูสอนและนักเรียนในฐานะที่เปนผูใชภาษาควรใสใจเลือก
ใชภาษาใหถูกตองและไตรตรองอยางมีเหตุผล กอนที่จะใชภาษาที่มีลักษณะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
หากครูและนักเรียนจะสรางสรรคคำใหมขึ้นมาใชในการสื่อสาร ก็ควรสรางสรรคถอยคำใหถกตอง
ู
่
ตามหลักภาษาไทย มีความชัดเจน เหมาะสมเพือใหการสื่อสารประสบความสำเร็จตามวัตถุประสงค
โดยมีองคประกอบในการสื่อสาร คือ ผูสงสาร สื่อ สาร และผูรับสาร โดยมีลักษณะการใชภาษา
ี่
ั
สื่อสารทดี ระมดระวัง เลือกใชถอยคำใหสื่อความชัดเจนเปนที่เขาใจแกผูรับสาร

