Page 32 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 32

๑๕


                        ความเหมาะสมตอสถานการณ บุคคล หรือเวลาแลว การสื่อสารนั้นก็สัมฤทธิ์ผลไดยาก  ดังนั้นลอง
                        นึกทบทวนสักนิดวาทุกคนไดใชภาษาสุภาพ เหมาะสมหรือยัง  หากยังควรปรับเปลี่ยนทัศนคติและ

                                                                                                   ั
                                                                             ิ่
                                            ู
                        ทำความเขาใจภาษาใหถกตอง ไมเชนนั้นทานอาจเปนคนหนึ่งทเพม “มลพิษทางภาษา” ใหกบสังคม
                                                                           ี่
                        และลูกหลานไทยก็ได

                        ๓.  ครูกับการใชภาษาไทย

                               ภาษาไทยเปนภาษาประจำชาติไทยดังนั้นคนไทยสามารถใชภาษาไทยในชีวิตประจำวันได   
                                                       ็
                        โดยมิไดเรียนในระบบโรงเรียนแตเรากตองยอมรับความเปนจริงวาแตละคนมีความสามารถในการใช
                                                            ี
                        ภาษาแตกตางกันและในทุกสาขาอาชีพตองมการสื่อสารเพอความเขาใจที่ตรงกันจึงจำเปนอยางยิ่งใน
                                                                       ื่
                                                                               
                        การฝกฝนใหมีทักษะภาษามากเปนพิเศษและโดยเฉพาะอยางยิ่งคนที่จะเปนครู อาจารย ไมวาจะ
                        สอนวิชาใดก็ตองศึกษาเรื่องการใชภาษาเพราะการใชภาษาที่ถูกตองและเหมาะสมจะชวยให
                        ประสิทธิภาพในการสอนดียิ่งขึ้น ดังนั้น ครูกับการใชภาษาไทยจึงมีความจำเปนอยางมาก
                               การใชภาษาไทยมความสำคญยิ่งแกชีวิต  การใชภาษาไทยสำหรับการสอน หมายถึง การใช
                                                      ั
                                              ี
                        ภาษาไทยประกอบดวยกิริยาอาการอยางเปนกระบวนการ   มีขั้นตอนหลายขั้นตอนเริ่มตั้งแต
                                                                                                          
                                                                                                       ี
                                                                          
                        การเลือกใชคำ  ประโยคและการเชื่อมโยงคำและทาทางเขาดวยกัน โดยวิธีฟง ดู พูด อานและเขยน
                        ในรูปแบบที่หลากหลายตลอดจนพิจารณาทบทวนปรับเปลี่ยนใหเหมาะสมเพื่อนำมาใชในการจัด
                        การเรียนรูใหผูเรียนเกิดการเรียนรูและพัฒนาตนเองใหเปนผูมความสามารถเต็มตามศกยภาพทมอยู
                                                                                              ั
                                                                          ี
                                                                                                       ี
                                                                                                      ี่
                        ดังนั้น  การฝกฝนทักษะใหเกิดความชำนาญ  ความสามารถในการใชภาษาสำหรับการสอนจึงถือเปน
                        ความจำเปนสำหรับผูที่จะเปนครูอาชีพ เพราะครูยังมีบทบาทสำคัญตอระบบการศึกษา  ครูยังตอง
                        สอน  ตองจัดกิจกรรมการเรียนรู  ครูจะหลีกเลี่ยงการใชภาษาไทยซึ่งเปนภาษาประจำชาติใน
                        การสอนผูเรียนมิไดไมวาจะสอนวิชาใด ระดับชั้นใดก็ตามครูยังตองมีทักษะในการใชภาษาอยางดี

                                                           ี
                               การใชภาษาไทยสำหรับการสอนมความสำคัญอยางยิ่งเนื่องจากสังคมมนุษยเปนสังคมทตอง
                                                                                                      ี่
                                                ั
                        ติดตอสื่อสาร มีกิจกรรมรวมกนในการดำเนินชีวิต  การทักทายปราศรัย  การอยูรวมกัน  การดำเนิน
                        กิจธุระ การทำงาน รวมถึงการพักผอนหยอนใจ เปนตน  ซึ่งในทุกๆ กิจกรรมจะตองใชภาษาควบคไป
                                                                                                       ู
                        ดวยทั้งวัจนภาษาและอวัจนภาษา  คนที่จะเปนครูก็เชนกันเนื่องจากการจัดกิจกรรมการเรียนรูใหกบ
                                                                                                        ั
                        นักเรียนครูจะตองใชทักษะภาษา  ไดแก  การฟง การดู  การพูด  การอาน  และการเขียน ควบคกน
                                                                                                        ั
                                                                                                       ู
                        ไปกบการสอนเสมอ
                           ั
                               การใชภาษาไทยเพื่อการเปนครูที่ด  ครูเปนผูมีบทบาทและมีความสำคัญอยางยิ่งตอ
                                                             ี
                        การศึกษา   การเรียนรูของผูเรียนตอความสำเร็จในการพัฒนาบุคคลซึ่งสงผลตอความสำเร็จใน
                        การพัฒนาประเทศ  ครูมีบทบาทและความสำคัญอยางยิ่งในฐานะผูใหการศึกษาของชาติ  ครู คือผู 
                        กำหนดอนาคตของคนในชาติ ชาติใดก็ตามที่ไดครูเปนคนมความรู  เปนคนเกง เปนคนเสียสละ ตั้งใจ
                                                                       ี
                                                                 ื
                        ทำงานเพื่อประโยชนของผูเรียนชาตินั้นจะไดพลเมองทเกงและฉลาด มีศักยภาพและมความสามารถ
                                                                    ี่
                                                                                              ี
                                                                      
                        ที่จะแขงขันกับทุกประเทศในโลกก็ได เมื่อครูเปนผูมีความสำคัญอยางนี้  ครูจึงตองระลึกไวเสมอวา
                        จะตองทำหนาที่ใหดีที่สุด และตองเปนครูที่ดีดวย ซึ่งครูที่ดีนอกจากตองมีความประพฤติดีเปน
                        แบบอยางแกผูเรียนแลวยังตองมีคุณลักษณะอีก ๒ ประการ คือ เปนผูที่มีความรูในเนื้อหาวิชาที่จะ
                        สอน เปนผูมีความสามารถในการสอน  ผูที่มีความรูเปนเลิศในวิชาการและการปฏิบัติงานอยางไร
   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37