Page 30 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 30
๑๓
่
บทที ๒
วัฒนธรรมการใชภาษา
1. ความรูทั่วไปเกี่ยวกับวฒนธรรม
ั
ึ
วัฒนธรรม หมายถึง สิ่งที่ทำความเจริญงอกงามใหแกหมูคณะ ภาพที่แสดงถงความเจริญ
งอกงาม หรือความมีระเบียบวินัย สิ่งใดก็ตามหากมีการเจริญขึ้นดวยการศึกษาอบรมก็หมายถึง
วัฒนธรรมไดทั้งสิ้น
วัฒนธรรมเกิดจากการเรียนรู ไมใชสิ่งที่ติดตัวมนุษยมาแตกำเนิดและไมใชสิ่งที่อาจถายทอด
ทางพันธุกรรมได วัฒนธรรมเปนมรดกของสังคม วัฒนธรรมเปนผลของการถายทอดและการเรียนรู
จากสมาชิกรุนหนึ่งไปสูสมาชิกอกรุนตอไป การถายทอดนั้น ตองใชเวลา และมีภาษาเปนสื่อกลางชวย
ี
ใชมนุษยไดแสดงความรูสึกและสามารถเขาใจผูอื่นได เปนแบบแผนในการดำเนินชีวิต บุคคลที่เกิดใน
ึ่
สังคมใดก็ตองเรียนรูวัฒนธรรมของสังคมนั้นซงแตกตางกันไปตามแตละสังคมไมสามารถ นำมา
เปรียบเทียบไดวาของใครดีกวากัน เพราะแตละวัฒนธรรมยอมมความเหมาะสมตามสภาพแวดลอม
ี
ของแตละสังคม วัฒนธรรมเปนสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได จากการคิดคนสิ่งใหมๆ หรือปรับปรุงของเดิมให
เหมาะสมกับสถานการณที่เปลี่ยนแปลงไปจึงทำใหวัฒนธรรมมีการเปลี่ยนแปลงอยูเสมอ วัฒนธรรม
มีลักษณะเปนการแสดงถึงรูปแบบของความคิด ในการแสดงพฤติกรรมของมนุษย เปนผลมาจากการ
ชวยกันกำหนดรูปแบบของความคิดในการแสดงพฤติกรรมของสมาชิก โดยที่สมาชิกรับรูรวมกัน และ
ประพฤติตามแนวคิดนั้นและวัฒนธรรมมิใชเปนของผูใดผูหนึ่งโดยเฉพาะ วัฒนธรรมเปนของสวนรวม
ี่
ซึ่งเกิดจากการทมนุษยอยูรวมกัน และสรางรูปแบบในการดำเนินชีวิตในสังคมรวมกัน วัฒนธรรมจึง
ไมใชสิ่งที่สมาชิกในสังคมคนใดคนหนึ่งยอมรับและปฏิบัติเทานั้น
วัฒนธรรมแบงเปนประเภทได 5 ประเภท ดงนี
้
ั
๑. วัฒนธรรมทางจารีตประเพณ ี
๒. วัฒนธรรมทางจิตใจ
3. วัฒนธรรมทางวัตถ ุ
4. วัฒนธรรมทางสุนทรียะ
5. วัฒนธรรมทางภาษาและวรรณกรรม
ในเอกสารประกอบการสอนเลมนี้ผูเรียบเรียงจะกลาวถึงเฉพาะวัฒนธรรมทางภาษา
และวรรณกรรม ดังนี้ ภาษาเปนสวนสำคัญของวัฒนธรรมเพราะภาษาเปนเครื่องมือสื่อสาร
ความหมายใหคนในชาติเขาใจกัน ประเทศไทยมีภาษาของตนเองมาชานานแลว ในสมัยกรุงสุโขทัย
เปนราชธานี พอขุนรามคำแหงไดทรงประดิษฐขึ้นเมื่อป พ.ศ. ๑๘๒๖ มี พยัญชนะ ๔๔ ตัว (๒๑
เสียง), สระ ๒๑ รูป (๓๒เสียง), วรรณยุกต ๕ เสียง คือ เสียง สามัญ เอก โท ตรี จัตวา ทำให
กลายเปนรากฐานสำคัญของภาษาไทยในปจจุบันซึ่งมีระยะนานกวา ๗00 ป สิ่งที่นาสนใจที่แสดงถง ึ
ความสัมพันธระหวางภาษากับวัฒนธรรมอีกประการหนึ่ง คือ ในภาษาไทยมีระดับของคำหรือศักดิ์

