Page 157 - 237 ข้อคิดจากนิทาน ชาดก และอุปมา

149

10
ข้าพเจ้าได้พบเหรียญเงินที่หายไปนั้นแล้ว เช่นนั้นแหละ เราบอกท่านทั้งหลายว่าจะมีความปรีดีในพวก
ทูตของพระเจ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่

ประเทศปาเลสไตน์เป็นประเทศที่เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์ แทบทุกหมู่บ้านมีอาชีพเลี้ยงสัตว์ เช่น
แพะ แกะ การเลี้ยงสัตว์เป็นรายได้ที่สำคัญของประเทศ และแกะเก้าสิบเก้าตัว นี่ไม่ได้หมายความว่า

เจ้าของละทิ้งแกะ 99 ตัว ตามยถากรรม เพราะไม่มีนายชุมพาบาลคนใดดอกที่ทำเช่นนั้น เพราะจะต้องจัด

ให้ฝูงแกะนั้นอยู่ในที่ปลอดภัย หรือต้อนเข้าคอกหรือฝากให้คนอื่นเลี้ยงดูแทน แต่ในที่นี้ พระเยซูเจ้า
ต้องการจะเน้นความพยายามเป็นพิเศษของนายชุมพาบาลที่จะแสวงหาแกะที่หายไปนั้น ยกมันใส่บ่า นาย
ชุมพาบาลไม่ยอมปล่อยให้แกะเดิน แต่แบกใส่บ่าด้วยความยินดีและไม่รู้สึกหนักอะไร เพราะความยินดีนั้น

เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมา... จงร่วมยินดีกับฉันเถิด นายชุมพาบาลมีความยินดีมากจนไม่สามารถจะ

่
เก็บไว้คนเดียวได้ เขาจึงได้เชื้อเชิญมิตรสหายและเพื่อนบ้านมารวมแสดงความยินดีกับเขา ผู้หญิงที่ทำ
เหรียญหาย และหาจนพบก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกัน บรรยากาศเช่นนี้ทำให้เรารู้สึกว่า พวกเขามีความรัก

และความสนิทสนมกันในหมู่บ้านหรือในสังคมเล็กๆ และรู้สึกว่าทั้งแกะและเหรียญเงินนั้นก็เป็นของๆ ตน
ด้วย พวกเขาจึงมาร่วมแสดงความยินดี เราบอกท่านทั้งหลายว่า พระเยซูเจ้าทรงตรัสสอนเขาจากอุปมาว่า

นายชุมพาบาลนี้คือพระเปนเจ้าเอง แกะพลัดฝูงคือคนบาป มิตรสหายและเพื่อนบ้านก็คือทูตสวรรค์ใน
็
สวรรค์ พระเยซูเจ้าผู้เป็นนายชุมพาบาลผู้พระทัยดี (เทียบ ยน 10:11) ที่เอาใจใส่ต่อแกะที่พลัดหลง เมื่อ

พบมันแล้ว พระองค์ก็แบกใส่บ่า การเปรียบเทียบเช่นนี้ชาวฟาริสีทุกคนเข้าใจดี เพราะเขารู้จักพระคัมภีร์ดี
์
ประกาศกอิสยาห์ได้ทำนายไว้เมื่อ 700 ปีเศษมาแล้วเกี่ยวกับพระเมสสิยาหว่า พระองค์ต้องโศกเศร้าและ
ต้องได้รับบาดเจ็บเพราะความผิดของเรา... เราทุกคนเปรียบเหมือนแกะที่พลัดหลง (เทียบ อสย 53:4-6)
นายชุมพาบาลที่ดียอมพลชีพเพื่อแกะของตน พระเยซูเจ้าก็ได้ยอมพลีชีพเพื่อเราคนบาป พระองค์ทรง
ี
ต้อนรับคนบาปเข้าไปในพระอาณาจักรของพระองค์ และชาวสวรรค์ต่างก็พากันชื่นชมยินดีที่ทราบว่าคน

บาปกลับใจ เหลือ 99 ตัว พระเยซูเจ้าทรงต้องการเน้นถึงลูกแกะที่พลัดหลง กล่าวคือ คนบาปที่กลับใจ
ไม่ใช่ต้องการเน้นถึง 99 ตัวที่ยังคงอยู่ในฝูงเป็นปกติดีอยู่ แต่พระองค์ต้องการจะเน้นถึงพระเมตตาของพระ

เป็นเจามากกว่าที่ได้เสียสละทุกอย่างเพื่อติดตามลูกแกะที่หายไป แม้ว่าไม่จำเป็นทีเดียวที่เขาจะต้อง
้
ี
ติดตาม ในเรื่องเงินเหรยญที่หายไปก็เช่นเดียวกัน พระเจ้าทรงมีพระประสงค์จะให้ทุกคนเอาตัวรอด แม้ว่า
เขาจะได้เคยทำผิดต่อพระองค์อย่างจริงใจมาแล้ว หญิงที่มีเงินสิบเหรียญดรักมา เป็นเหรียญเงิน มี
ิ
ค่าประมาณ 5 บาท ในสมัยพระเยซูเจ้าชาวเมืองใช้เงินชนิดนี้ ตามธรรมเนียมยว ผู้หญิงที่แต่งงานมักจะ
ได้รับสายสร้อยหรือเชือกที่ประดับด้วยเหรียญ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสินสอดเวลาแต่งงาน เป็นไปได้ที่พระ
เยซูเจ้าคงจะหมายถึงเงินเหรียญที่ตกจากเครื่องประดับนั้น สตรีที่แต่งงานแล้วพยายามรักษาเครื่องประดับ

นี้ด้วยใจรัก คล้ายๆ กับสตรีที่มีครอบครัวแล้ว พยายามรักษาแหวนวิวาห์ด้วยความหวงแหน เพราะเหตุใด
ไม่ทราบ เหรียญอันหนึ่งได้ตกหาย นางจึงรู้สึกเศรา นางได้จุดตะเกียง ทั้งนี้ก็เพราะว่าภายในบ้านของ
้
ชาวยิวมักจะมืด แม้เป็นเวลากลางวัน เพราะตามปกติบ้านไม่มีหน้าต่างหลายๆ บาน นางได้กวาดพื้นบ้าน

่
และได้พบเหรียญในที่สุด นางรู้สึกมีความยินดีมาก และได้เรียกเพื่อนๆ ให้มารวมแสดงความยินดีกับเธอ
่
ทูตสวรรค์ของพระเจ้าในสวรรค์มีความปิติยินดีที่เห็นคนบาปกลับใจ แม้เราจะทราบวาปีศาจอิจฉามนุษย์
และพยายามทุกวิถีทางที่จะทำให้มนุษย์พินาศไป (เทียบ 1ปต 5:8) เราก็ยังมีความบรรเทาใจที่ทราบวาเรา
่
มีทูตสวรรค์อยู่ฝ่ายเดียวกับเรา และสนใจต่อความทุกข์สุขของเราด้วย