Page 37 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร

๒๔

ิ
ี
ิ
์
่
ั
ิ
ิ
้
่
ู
ื
รัฐเวสตเบงกอล ประเทศอินเดย เดมทีใหชอวา อาศรมศานตนเกตน ตอมาท่านรพนทรนาถ ฐากร ได ้
่
่
้
ี
้
ิ
ี
ั
ิ
ิ
่
เปดโรงเรียนสอนเดก ณ สถานทีนตงแตป พ.ศ. ๒๔๔๔ (๑๙๐๑) โดยใชชอวา “ศานตนเกตน
็
ั
่
้
่
ื
๓๘
๓๙
่
่
วทยาลัย” หรืออีกชือหนึงว่า “พรัหมวิทยาลัย”(Prahmavidyalaya)
ิ
ิ
ี
ุ
ท่านรพนทรนาถ ฐากรในวย ๔๐ ป ไดกอตงโรงเรยนตามอดมคต ดวยความฝังใจและ
ิ
ู
้
ั
้
ี
ั
้
่
ั
ั
็
่
ิ
่
ั
่
้
ตอตานระบบการศึกษาทีขาดอสรภาพในวยเดก คัดค้านแนวการศึกษาตามระบบทีองกฤษกำลังยด
ิ
ิ
ั
ิ
ึ
็
ี
ิ
ิ
ี
ั
เยยดให้กบประเทศ ท่านเกลียดระบบจกรวรรดนยมและมความเปนชาตนยมสูง จงเร่มมีบทบาทกอบ
กอสรภาพใหอนเดยอยางเงยบๆ โดยใชวธการทำโรงเรียนใตร่มไม้เปนการปฏรูปการศึกษาเพอสราง
ื
้
ิ
้
็
ี
้
่
้
่
ี
ิ
ิ
้
ี
ิ
ู
พลเมืองทีมีคุณภาพในอนาคต และเรยกร้องให้คนใกล้ชดทำงานหนกและพงพาตวเอง ท่านรพินทร
ี
ิ
ั
ั
่
๔๐
่
ึ
ั
่
ิ
่
์
้
ุ
ั
้
่
ู
นาถ ฐากร เชอวา การนงเรียนบนพนโลก คือ การยนยอระยะห่างของมนษยกบโลกแท้ๆ ใหใกล้ชดกน
่
ื
ั
ื
่
่
้
็
่
ุ
ั
็
็
มากขึน ซึงเปนสิงทีควรจะเปน และขยายเพมชนเรียนถึงระดบอดมศึกษาเปน วศวภารตี (Visva-
ิ
ั
่
ิ
่
้
้
่
Bharati University) มหาวทยาลัยไม่มีรัวในเวลาตอมา
ิ
ตอมาใน พ.ศ.๒๔๖๔ หลังจากไดรับรางวลโนเบล และมีชือเสียงกระจายไปทัวโลกแล้วนัน
ั
่
้
้
่
่
ื
้
่
่
่
็
ิ
ิ
้
็
่
ิ
ิ
ิ
ท่านกไดขยายกจการของวทยาลัยเปนมหาวทยาลัย และใหชอวา วศวภารต คำวา “วศว” แปลวา
ิ
ิ
ิ
ั
่
ิ
ั
้
่
โลก “ภารต” แปลวา พำนกพกพง เพราะฉะนน วศวภารตจงแปลไดวา สถานอนเปนทีพกพงของโลก
ั
ึ
ิ
้
่
็
ิ
ั
ั
ท่านรพนทรนาถ ฐากร ไดให้มอตโต หรือ คำขวัญของมหาวิทยาลัยวิศวภารติ เป็นภาษาสันสกฤตว่า
ู
้
ิ
“Yatra visvam bhavtyekanidam” หรือภาษาอังกฤษวา “Where the world makes a home
่
๔๑
๔๒
in a single nest” แปลใจความได้ว่า “สถานทีโลกทังผองพบรวงรังทีพักพิง” โดยได้อธิบาย
่
่
้
่
้
ั
ิ
่
ิ
ั
้
ิ
ี
วตถุประสงคของสำนกศึกษาของท่านวา “วศวภารตทำหนาทีแทนอนเดยในการรวบรวมไวซึง
่
์
ิ
ิ
้
ื
่
ั
ี
ิ
่
ทรัพยากรทางจตใจทีมีไวเพอทุกคน วศวภารตตระหนกถึงพนธกรณทีอนเดยควรเสนอวฒนธรรมทีด ี
ั
ั
ิ
ี
่
่
่
ั
่
ื
้
่
ี
่
ิ
ิ
ทีสุดของตนให้แกผูอน และในขณะเดยวกน วศวภารตก็ตระหนักถึงสิทธิของอินเดียในอันทีจะได้รับไว้
่
่
่
้
ื
้
่
ั
ิ
่
ี
่
ิ
ั
ซึงวฒนธรรมทีดทีสุดจากผูอนดวย” ท่านรพนทรนาถ ไดทุมเทเงนทองทีไดรับจากรางวลโนเบลและ
้
้
้
์
ิ
ั
การประพนธหนงสือใหแกกจการของวศวภารต จนกระทังชอเสียงของสำนักศึกษานีกองกระจายไป
่
ิ
้
ิ
้
้
ั
่
ื
๔๓
ทัวโลก มีปราชญ์และนักศึกษาจากนานาประเทศไปพักพิงและร่วมงานด้วยจำนวนมาก
่
ิ
้
่
้
็
่
้
ี
ั
่
่
ุ
เมือเริมแรกกอตงเปนโรงเรียนขึนมานัน จดมุงหมายของท่านรพนทรนาถมีเพยงตองการที ่
้
ั
้
ุ
ั
้
จะสร้างคุณค่าทีถาวรใหกบกลบตรและกุลธดาในประเทศของท่านเองเท่านน ท่านตองการเสนอ
ิ
่
ุ
้
่
ิ
็
รูปแบบของการศึกษาชนดทีเดกพอใจ มีความสุข ไม่วาจะเปนวธการสอนทีเสนอให้กบเดกอยางมี
่
่
ั
็
ี
ิ
็
่
่
่
ชีวิตชีวา หรือบรรยากาศ สิงแวดล้อมในโรงเรียน ท่านกวีเองมีความเชืออย่างแน่นแฟ้นในอิสรภาพ
็
่
่
ิ
ุ
้
่
และปรารถนาอยางยงทีจะทำใหเดกในโรงเรียนของท่านสนกสนานราเรงและมีอสรภาพดวย ครูและ
ิ
้
ิ
่
่
ึ
ั
ั
ั
็
ึ
นกเรียนจงอยร่วมกนเหมือนกบเปนครอบครัวเดยว ยดมันอยกบฐานคุณค่าทางศาสนา และใช้ชีวิต
ี
ู
่
ั
ู
่

๓๘ รพนทรนาถ ฐากูร, คีตาญชลี, แปลโดย กรณา-เรองอไร กุศลาสัย, หน้า ๓๒.
ื
ุ
ิ
ุ
๓๙
Ajit K Neogy, The win Dreams of Rabindranath Tagore, First Reprint, (Delhi : National
Book Trust, 2011), P 2.
๔๐ นรศรา ตนตกำเนิดกุล, Santiniketan อินเดยใตตนไม, หน้า ๒๖.
้
้
ี
ิ
ั
้
ิ
๔๑ นรศรา ตนตกำเนิดกุล, Santiniketan อินเดยใตตนไม, หน้า ๒๕.
ิ
ั
ิ
้
้
้
ี
๔๒ พยบแดด, โรงเรียนใตร่มไม: โลกทังผองพบรวงรังทพกพง, หน้า ๘.
้
่
้
้
ิ
ั
ี
ั
ุ
ิ
๔๓ รพนทรนาถ ฐากูร, คีตาญชลี, แปลโดย กรณา-เรองอไร กุศลาสัย, หน้า ๓๒-๓๓.
ุ
ื