Page 656 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 656

6

                                                            ี
                                                                    ุ
                                                    ิ
                                                                                                     ึ
               มาตรา 138 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ด้วย อกทั้งวัตถแห่งการกระท าความผิดฐานน้ยังรวมถง การ
                                                                                             ี
               ท าถอน หรอท าลายเอกสารสทธด้วย
                                              3
                                          ิ
                         ื
                                       ิ
                         (2)  ลักษณะการกระท าความผิด
                                                   ็
                                                                                               ี
                                          ั
                         ความผิดฐานลักทรพย์ต้องเปนกรณทผู้กระท าความผิดม “การเอาไป” ด้วยวิธการแย่งการ
                                                           ี่
                                                                            ี
                                                         ี
                                                                         ื
                                                                   ิ
                                       ั
                            ื
               ครอบครอง หรอโดยไม่ได้รบความยินยอมจากเจ้าของกรรมสทธ์    ิ หรอผู้ครอบครองทรพย์ ดังนั้น การเอาไป
                                                                                        ั
               โดยเจ้าของหรอผู้มสทธอนญาตแล้วก็ไม่ใช่การแย่งการครอบครอง จงไม่เปนการเอาไปทจะเปนความผิด
                                 ิ
                                                                                ็
                                    ิ
                                ี
                            ื
                                                                                            ี
                                                                                            ่
                                                                           ึ
                                                                                                 ็
                                       ุ
                           4
                        ั
               ฐานลักทรพย์
                                                                            ุ
                                                                                           ื่
                                                           ี
                                                             ี่
                         ส่วนความผิดฐานฉ้อโกงต้องเปนกรณทผู้กระท าต้องใช้อบายหลอกลวงผู้อนด้วยการแสดง
                                                     ็
                                                                                   ็
                                                                                       ี
                                                  ึ
                                                  ่
                                        ิ
                                   ื
               ข้อความอันเปนเท็จหรอปกปดข้อความซงควรบอกแจ้ง และการหลอกลวงนั้นเปนวิธการให้ผู้ถกหลอกลวง
                                                                                                ู
                           ็
                                                                                               ู
                                           ิ
                                                                  ื
                                       ั
                                                                  ่
                                                                                           ื
                               ิ
                                                                         ู
               ได้ส่งมอบกรรมสทธ์  ิในทรพย์สนให้ด้วยความสมัครใจเนองจากถกหลอกลวง กล่าวคอ ผู้ถกหลอกลวง
                                              ึ
                                                               ิ
                                                                                      ื
                                                           ั
                                                                                              ิ
               ส าคัญผิดในข้อเท็จจรงบางประการ จงได้ส่งมอบทรพย์สนนั้น ดังนั้น หากเจ้าของหรอผู้มสทธอนญาตให้เอา
                                                                                          ี
                                                                                                 ุ
                                 ิ
                                                                                           ิ
                                             ็
               ไปได้แล้ว แม้การกระท านั้นจะไม่เปนความผิดฐานลักทรพย์ เพราะไม่ใช่การแย่งการครอบครอง แต่หากการ
                                                               ั
               เอาไปหรอได้ไปนั้นเกิดจากการหลอกลวงก็เปนความผิดฐานฉ้อโกงได้
                       ื
                                                      ็
                                                                           5
                                 ุ
                         (3)  วัตถแห่งการกระท าความผิด
                                                                  ่
                                                                               ุ
                                                                              ่
                                                                              ี
                                                                ี
                                         ั
                                                                ่
                         ความผิดฐานลักทรพย์ องค์ประกอบภายนอกทเกียวกับ “วัตถทม่งหมายกระท าต่อ” อาจพิจารณา
                                                                            ุ
               ได้ว่าคอ “ทรพย์ของผู้เสยหาย” ทเปนวัตถแห่งการกระท าม 2 ลักษณะ ได้แก่  ทรพย์ทเปนกรรมสทธ์ ิของ
                     ื
                                                                  ี
                                                    ุ
                                                                                                   ิ
                                                                                         ี
                                                                                           ็
                                            ี่
                                    ี
                                                                                     ั
                                                                                 6
                           ั
                                              ็
                                                                                         ่
                                 ั
                                                                                  ่
               ผู้อนทั้งหมด หรอทรพย์ทผู้กระท าผิดเปนเจ้าของรวมอยู่ด้วย แต่เจ้าของรวมคนอนครอบครองอยู่
                                     ี่
                             ื
                                                                                  ื
                                                ็
                  ื
                  ่
                         ดังนั้น ความผิดฐานลักทรพย์ วัตถแห่งการกระท าความผิด ได้แก่ ทรพย์ของผู้อนโดยการท าให้ผู้
                                                                                           ื
                                                                                   ั
                                                      ุ
                                               ั
                                                                                           ่
                                          ็
                                                               ่
                                                               ื
                                 ี
                       ั
               ถกเอาทรพย์ไปนั้นเสยหายอันเปนความผิดโดยตรงต่อผู้อน
                 ู
                                                                        ื
                         ส่วนในความผิดฐานฉ้อโกงนั้น วัตถแห่งการกระท า คอ ผู้อนโดยเฉพาะเจาะจงตัวบคคลซงถก
                                                                                                      ่
                                                                            ื
                                                                                                 ุ
                                                        ุ
                                                                                                        ู
                                                                            ่
                                                                                                      ึ
                                                                                                   ี
                                                                                                   ่
                                                                                             ุ
                                                                                           ื
                                          ่
                                              ึ
                                   ี
                                          ี
                                                             ี
               หลอกลวง ส่วนความเสยหายทเกิดข้นอาจเกิดความเสยหายแก่ผู้ถกหลอกลวงโดยตรง หรอบคคลทสาม แม้
                                                                       ู
                      ่
                      ี
               บคคลทสามจะไม่ถกหลอกลวงก็ได้
                 ุ
                                ู
                                              7



                         ิ
                       3  เพ่งอ้าง, น. 272 - 273.
                                                             ่
                               ิ
                                                                                                        ่
                                                                                                        ี
                         ุ
                       4  สรศักด์ ิ ลขสทธวัฒนกุล, ค าอธบายความผิดเกียวกับทรพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา, พมพ์คร้ ังท 6,
                                                                                                ิ
                                  ิ
                                                                    ั
                                     ิ
                                                 ิ
                  ุ
               (กรงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์วิญญูชน, 2559), น. 28.
                       5  ทวีเกียรต มนะกนษฐ, ค าอธบายประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 – 366/4, พมพ์คร้งท 1 (กรงเทพมหานคร :
                                                                                         ่
                                                                                              ุ
                                ี
                                             ิ
                                                                                  ิ
                                     ิ
                                                                                         ี
                               ิ
                                                                                       ั
                         ึ
                                         ิ
                                             ิ
               ส านักอบรมศกษากฎหมายแห่งเนตบัณฑตยสภา, 2562), น. 77.
                                                  ิ
                                                        ี่
                                 ิ
                             ิ
                               ิ
                                   ิ
                       6  สรศักด์ ลขสทธวัฒนกุล, อ้างแล้ว เขงอรรถท 6, น. 31.
                         ุ
                       7  เพ่งอ้าง, น. 127.
                         ิ
                                                           637
   651   652   653   654   655   656   657   658   659   660   661