Page 31 - สารนิพนธ์

19

ิ
ขันตอนของการทดลองประสทธภาพ
้
ิ
เมอผลตสอการสอนข้นมาเปนต้นฉบับแล้ว ต้องน าสอการสอนไปทดสอบประสทธภาพ
็
ึ
ื
่
ิ
่
ื
่
ิ
ื
ิ
ตามขั้นตอนต่อไปน้
ี
1. การทดสอบเดยว (1:1)
ี่
เปนการทดสอบกับผู้เรยน1 คนโดยใช้เดกอ่อน เดกปานกลาง และเดกเก่ง ค านวณหา
็
็
็
็
ี
ี
ี
็
่
ึ
่
ิ
ี
ั
ุ
ี
ิ
ิ
ประสทธภาพเสรจแล้วปรบปรงให้ดข้น โดยปกตคะแนนทได้จากการทดสอบแบบเดยวน้จะได้
ื่
่
ั
คะแนนต ากว่าเกณฑ์มาก แต่ไม่ต้องวิตก เมอปรบปรงแล้วจะสงมากก่อนน าไปทดสอบแบบกล่มใน
ุ
ุ
ู
ี
ขั้นน้ E /E ทได้จะมค่าประมาณ 60/60
ี
ี
่
1 2
2. การทดสอบแบบกล่ม (1:10)
ุ
่
็
ี
เปนการทดสอบกับผู้เรยน 6 – 10 คน (คละผู้เรยนทเก่งกับอ่อน) ค านวณหาประสทธภาพ
ี
ี
ิ
ิ
ี
แล้วปรบปรง ในคราวน้คะแนนของผู้เรยนจะเพิ่มข้นเกือบเท่าเกณฑ์ โดยเฉลยจะห่างจากเกณฑ์
ึ
่
ี
ุ
ั
ี
ื
ี
ี
่
ประมาณ 10 นั้นคอ E /E ทได้จะมค่าประมาณ 70/70
1 2
3. แบบการทดสอบภาคสนาม (1:100)
ิ
ิ
ุ
ั
็
ี
เปนการทดสอบกับผู้เรยนทั้ง 40 -100 คน ค านวณหาประสทธภาพแล้วท าการปรบปรง
่
่
ผลลัพท์ทได้ควรใกล้เคยงกับเกณฑ์ทตั้งไว้ หากต ากว่าเกณฑ์ไม่เกิน 2.5 ก็ให้ยอมรบ หากแตกต่าง
ี
ี
ี
่
ั
ื
่
ี
ิ
ิ
็
กันมากผู้สอนต้องก าหนดเกณฑ์ประสทธภาพของสอการเรยนการสอนใหม่โดยยึดสภาพความเปน
ิ
ุ
ี
ี
็
์
จรงเปนเกณฑ์ (ทปมัย วิถร่งโรจน.2550:35)

่
ี
1.4 หลักการออกแบบบทเรยนคอมพิวเตอรชวยสอน
์
ิ
เฮนนาฟนและเพค (Hennafin and Peck.1988: 49) ได้ให้หลักการออกแบบบทเรยน
ี
์
คอมพิวเตอรช่วยสอน 11 ประการ ดังน้ ี
ี
ี
ี
1.4.1 พัฒนาบทเรยนให้สอดคล้องกับกระบวนการเรยนรของผู้เรยนตาม
้
ู
ู
้
ี
้
ึ
ิ
ู
ี
แนวคด การฝกทักษะการเรยนรของกาเย่ (1974: 195) ได้แบ่งกระบวนการเรยนรด้านพุทธพิสัยไว้ 9
ิ
ื
ระยะด้วยกันคอ
1.4.1.1 ระยะตนตัว (Alertness)
ื่
ู
1.4.1.2 ระยะคาดหวังอยากร (Expectation)
้
1.4.1.3 ระยะระลกความจ า (Retrieval to Working Memory)
ึ
1.4.1.4 ระยะเลอกรบร (Selective Perception)
ู
้
ื
ั
ื
1.4.1.5 ระยะเลอกรหัสความหมาย (Semantic Perception)