Page 32 - สารนิพนธ์
P. 32
20
่
ี
้
1.4.1.6 ระยะสนองตอบส่งทร (Retrieval and Responding)
ู
ิ
1.4.1.7 ระยะเสรมแรง (Reinforcement)
ิ
ี
1.4.1.8 ระยะช้น าในสาระส าคัญ (Cueing Retrieval)
1.4.1.9 สรปประเด็นส าคัญ (Generalization)
ุ
็
ี
ึ
ี
ุ
ทั้ง 9 ระยะน้จะหมนเวียนเปนวัฏจักร ดังนั้นการออกแบบบทเรยนจงควรจัดกระบวนการ
ู
็
ี
้
เรยนการสอนเปนตอนย่อย ๆ ให้สอดคล้องกับกระบวนการเรยนรในแต่ละระยะดังกล่าวน้ ี
ี
้
ี่
ตอนท 1 สรางเน้อหาสาระให้น่าสนใจ โดยใช้กราฟกช่วย
ื
ิ
ี่
้
ี
ุ
ู
ตอนท 2 ให้ผู้เรยนรวัตถประสงค์ของบทเรยน
ี
ี่
ุ
ตอนท 3 ให้ความร ทักษะ และยุทธวิธตามวัตถประสงค์แก่ผู้เรยน
ู
ี
ี
้
็
ตอนท 4 เน้นเฉพาะประเดนสาระส าคัญด้วยแสง ส ตัวอักษร ทเด่นพิเศษ ขดเสน
ี
้
่
ี
ี่
ี
ื
ี
ี
ใต้หรอ ตกรอบส เปนต้น
็
ี
ิ
ตอนท 5 แนะน าบทเรยนเพิ่มเตม
ี่
็
ี่
ตอนท 6 ให้แบบฝกหัดตามล าดับเน้อหาย่อยๆและให้นักเรยนตอบเปนตอน ๆ
ี
ื
ึ
ี่
ี
ตอนท 7 แจ้งผลค าตอบให้ผู้เรยนทราบ
ตอนท 8 ประเมนผลการปฏบัตงานทั้งหมด
ิ
ิ
ิ
ี่
ตอนท 9 ย ้าความจ าและถ่ายโยงการเรยนร ู ้
ี
ี่
็
่
ี
ี
1.4.2 การออกแบบบทเรยนคอมพิวเตอรช่วยสอนให้มลักษณะทเปนการเรยนการสอน
ี
์
ี
ุ
รายบคคล (Individual)
ี
ี
่
์
ี
ึ
1.4.3 การออกแบบบทเรยนคอมพิวเตอรช่วยสอนให้มการโต้ตอบกับผู้เรยนให้มากซง
ี
ู
้
การโต้ตอบกับผู้เรยนท าให้เกิดการเรยนรหลายประการ คอ
ี
ื
ิ
1.4.3.1 เกิดความมั่นใจว่าผู้เรยนได้รบเน้อหาสาร และยังช่วยเสรมความตั้งใจ
ื
ั
ี
ู
ี
่
้
1.4.3.2 การโต้ตอบกันช่วยในการเชอมโยงความรและการโต้ตอบกับผู้เรยน
ื
โดยตรง
ี
ี
ิ
์
1.4.3.3 ซ่อมเสรมได้เมอผู้เรยนตอบผิดการปฏสัมพันธ จะช่วยในการเรยนซ่อม
ิ
ื่
ิ
เสรมได้
