Page 191 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 191
ี
ี
ื่
่
สัมมนำในหัวขอเดยวกัน เมองำนแปลเสรจสิ้น โปงมคำถำมใหม่ ผมสนใจจะออกเดินสำยไปทั่ว
็
้
์
ี
ื่
้
้
ประเทศเพอจัดสัมมนำอัตลักษณกำรศึกษำคำทอลิกใหกับโรงเรยนต่ำงๆ ใชเวลำประมำณ 1 ป ี
และงำนน้เปนงำนอำสำสมัคร แปลว่ำ “งำนน้ไม่มค่ำตัว” ถำเปนสมัยทยังทำงำนกับบรษัทฝรง แม ้
้
ี
ั่
ิ
ี
ี่
ี
็
็
ี่
ใจอยำกจะทำ แต่เงอนไขดำนเวลำทตองทำงำน วันละแปดชั่วโมงหรอมำกกว่ำ สัปดำหละหำวัน
้
์
ื
ื่
้
้
คงทำใหผมตองตอบปฏเสธ แต่ตอนน้ พระเจำไดขจัดเงอนไขเหล่ำนั้นออกไปก่อนแลว ควำมคิด
้
้
ี
้
้
ิ
้
ื่
่
แรกทผุดขึ้นมำคอ “ผมมเวลำว่ำงมำกมำย เอำยังไงกเอำกัน” แลวผมกออกเดินสำยกับโปงไปทุกท ี่
ี่
็
้
ี
ื
็
ี
้
้
็
ทตองกำรใหเรำไป เปนเวลำ 5 ปกว่ำไดแลว
้
ี่
้
แผนการสอนตัวอย่าง – อะไร? อย่างไร? ท าไม?
ึ้
่
ิ่
ี่
ี
ิ
่
ี่
ก่อนทผมจะตอบคำถำมว่ำ “แผนการสอนตัวอยางเกดขนได้อยางไร?” ผมขอเรมตนทอก
้
สองคำถำมคอ “กระบวนการเรยนการสอนท่เน้นการไตรตรองคออะไร?” และ “แผนการสอน
ื
ี
ี
ื
่
ี่
้
ี
ี่
่
ื
่
ตัวอยางคออะไร?” สำหรบคำถำมแรกเกยวกับกระบวนกำรเรยนกำรสอนทเนนกำรไตรตรองนั้น
ั
โปงไดกล่ำวถึงกระบวนกำรน้ไวในส่วนท 1 แลวว่ำ “เปนวัฏจักรท่ม 6 ขั้นตอน” เรมตั้งแต่กำรสรำง
้
้
ี
็
ี่
่
้
ิ่
ี
้
ี
้
่
้
ี
บรรยำกำศ กำรใหภำพรวม มำถึงกำรนำเสนอบทเรยน กำรไตรตรองก่อนจบคำบเรยน และสุดทำย
ี
ิ
กำรประเมินและวัดผล ขำดไป 1 ขั้นตอน คอ กำรลงมอปฏบัติในชวิต ซึ่งเรำคงตองใหแต่ละคน
ื
้
้
ี
ื
รบผิดชอบกันเอง
ั
ู
สำหรบคำถำมทสอง แผนกำรสอนตัวอย่ำง คอ แผนกำรสอนทครผูรวมสัมมนำฯ ได ้
้
่
ี่
ั
ื
ี่
้
ปรบเปลยนแผนกำรสอนของตนเปนแผนกำรสอนของกระบวนกำรเรยนกำรสอนทเนนกำร
ี
ี่
ี่
ั
็
้
ไตรตรอง ตำมแนวทำงกำรเขยนแผนดังกล่ำวทโปงพัฒนำขึ้นดวยเทคนิคกำรออกแบบยอนกลับ
่
่
้
ี
ี่
ื่
ี
็
ี
(Backward Design) โดยโปงเขยนแนวทำงน้เปนขั้นๆ แต่ละขั้นจะมคำถำมนำเพอเปนแนวทำงใน
่
็
ี
ุ
กำรวำงแผนเบื้องตน ถำจะใหอธบำยเกยวกับเทคนิคกำรออกแบบยอนกลับ ผมขอใชบทสรปของ
ิ
้
้
ี่
้
้
้
ั
์
็
ิ
้
์
ตนต ำรบ คือ แกรนท วิกกนสและเจย แมคไทกว่ำเปน “การบูรณาการ หลักสูตร แผนการสอน และ
์
์
ี
ิ
็
้
ี่
ิ
ู
่
การประเมนผล ในหนวยการเรยนรู้ในทุกรายวชา” สิ่งทเห็นเปนรปธรรมชัดเจนไดแก่ แผนกำรสอน
ื
ี
้
้
์
ี
ิ่
้
ี
ี่
ทเขยนดวยเทคนิคน้ จะเรมตนทกำรกำหนดวัตถุประสงคว่ำ นักเรยนจะเขำใจเน้อหำกำรเรยนร ้ ู
ี่
ี
้
็
ื
อะไร ไดรบกำรพัฒนำทักษะหรอควำมสำมำรถดำนใด และควำมจำเปนต่อนักเรยน ทำไมถึงตอง
้
้
ั
ี
ี
้
เรยน ตำมดวยส่วนประกอบอนๆ ของกำรใหภำพรวมของกำรเรยนร จำกนั้นจะมำถึงจุดต่ำงของ
ี
้
ู
้
ื่
เทคนิคน้ คอ ผูออกแบบจะเรมคิดเหมอนกับผูประเมิน ไม่ใช่ผูออกแบบ และพิจำรณำว่ำกำร
้
ิ่
้
ี
ื
ื
้
้
ี
้
ี
็
ประเมินและวัดผลจะทำอย่ำงไร ใชวิธกำรใด จำกนั้นจึงเปนส่วนของกำรนำเสนอบทเรยนดวย
169
