Page 113 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

จตุกกะ — หมวด 4

Groups of Four

(including related groups)

[137] กรรมกิเลส 4 (กรรมเครื่องเศราหมอง, ขอเสื่อมเสียของความประพฤติ —

Kamma-kilesa: defiling actions; contaminating acts; vices of conduct)

1. ปาณาติบาต (การตัดรอนชีวิต — Pàõàtipàta: destruction of life)
2. อทินนาทาน (ถือเอาของที่เจาของมิไดให, ลักขโมย — Adinnàdàna: taking what is not

given)

3. กาเมสุมิจฉาจาร (ประพฤติผิดในกาม — Kàmesumicchàcàra: sexual misconduct)
4. มุสาวาท (พูดเท็จ — Musàvàda: false speech)

D.III.181. ที.ปา.11/174/195.

[,,,] กัลยาณมิตร 4 ในที่นี้ใชเปนคํ าเรียกมิตรแท ตามบาลีเรียกวาสุหทมิตร ดู [169]
สุหทมิตร 4.

[,,,] กิจในอริยสัจจ 4 ดู [205] กิจในอริยสัจจ 4.

[138] กุลจิรัฏฐิติธรรม 4 (ธรรมสํ าหรับดํ ารงความมั่งคั่งของตระกูลใหยั่งยืน, เหตุที่

ทํ าใหตระกูลมั่งคั่งตั้งอยูไดนาน — Kula-ciraññhiti-dhamma: reasons for lastingness of a
wealthy family)

1. นัฏฐคเวสนา (ของหายของหมด รูจักหามาไว — Naññhagavesanà: seeking for what
is lost)
2. ชิณณปฏิสังขรณา (ของเกาของชํ ารุด รูจักบูรณะซอมแซม — Jiõõapañisaïkharaõà:

repairing what is worn out)

3. ปริมิตปานโภชนา (รูจักประมาณในการกินการใช — Parimitapànabhojanà: moderation

in spending)
4. อธิปจจสีลวันตสถาปนา (ตั้งผูมีศีลธรรมเปนพอบานแมเรือน — Adhipaccasãlavanta-

ñhàpanà: putting in authority a virtuous woman or man)

เหตุที่ตระกูลมั่งคั่งจะตั้งอยูนานไมได พึงทราบโดยนัยตรงขามจากนี้.

A.II.249. องฺ.จตุกฺก.21/258/333.

[139] ฆราวาสธรรม 4 (ธรรมสํ าหรับฆราวาส, ธรรมสํ าหรับการครองเรือน, หลักการ
ครองชีวิตของคฤหัสถ — Gharàvàsa-dhamma: virtues for a good household life;