Page 116 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

[144] 116 พจนานุกรมพุทธศาสตร

3. ทักขิณาที่ไมบริสุทธิ์ทั้งฝายทายก ทั้งฝายปฏิคาหก (คือ ทั้งสองฝายทุศีล มีบาปธรรม —
the offering purified on neither side)

4. ทักขิณาที่บริสุทธิ์ทั้งฝายทายก ทั้งฝายปฏิคาหก (คือ ทั้งสองฝายมีศีล มีกัลยาณธรรม —
the offering purified on both sides)

D.III.231; M.III.256; A.II.80; Kvu.557. ที.ปา.11/266/243; ม.อุ.14/714/461; องฺ.จตุกฺก.21/78/104; อภิ.ก.37/1732/590.

[,,,] ทรัพยจัดสรรเปน 4 สวน ดู [163] โภควิภาค 4.

[144] ทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรม 4 (ธรรมที่เปนไปเพื่อประโยชนในปจจุบัน,
หลักธรรมอันอํ านวยประโยชนสุขขั้นตน — Diññhadhammikattha-sa§vattanika-dhamma:

virtues conducive to benefits in the present; virtues leading to temporal welfare)

1. อุฏฐานสัมปทา (ถึงพรอมดวยความหมั่น คือ ขยันหมั่นเพียรในการปฏิบัติหนาที่การงาน
ประกอบอาชีพอันสุจริต มีความชํ านาญ รูจักใชปญญาสอดสอง ตรวจตรา หาอุบายวิธี สามารถ

จัดดํ าเนินการใหไดผลดี — Uññhànasampadà: to be endowed with energy and
industry; achievement of diligence)

2. อารักขสัมปทา (ถึงพรอมดวยการรักษา คือ รูจักคุมครองเก็บรักษาโภคทรัพย และผลงาน

อันตนไดทํ าไวดวยความขยันหมั่นเพียร โดยชอบธรรม ดวยกํ าลังงานของตน ไมใหเปนอันตราย
หรือเสื่อมเสีย — ârakkhasampadà: to be endowed with watchfulness;

achievement of protection)
3. กัลยาณมิตตตา (คบคนดีเปนมิตร คือ รูจักกํ าหนดบุคคลในถิ่นที่อาศัย เลือกเสวนา

สํ าเหนียกศึกษาเยี่ยงอยางทานผูทรงคุณมีศรัทธา ศีล จาคะ ปญญา — Kalyàõamittatà: good
company; association with good people)

4. สมชีวิตา (มีความเปนอยูเหมาะสม คือ รูจักกํ าหนดรายไดและรายจายเลี้ยงชีวิตแตพอดี มิ

ใหฝดเคืองหรือฟูมฟาย ใหรายไดเหนือรายจาย มีประหยัดเก็บไว — Samajãvità: balanced
livelihood; living economically)

ธรรมหมวดนี้เรียกกันสั้นๆ วา ทิฏฐธัมมิกัตถะ หรือเรียกติดปากอยางไทยๆ วา ทิฏฐธัมมิกัตถ-
ประโยชน (อัตถะ แปลวา ประโยชน จึงมีประโยชนซํ้ าซอนกันสองคํ า)

A.IV.281. องฺ.อฏก.23/144/289.

[,,,] เทวทูต 4 ดู [150] นิมิต 4.

[,,,] ธรรมมีอุปการะมาก 4 ดู [140] จักร 4.

[,,,] ธรรมเปนเหตุใหสมหมาย 4 ดู [191] สัมปรายิกัตถสังวัตตนิกธรรม 4.

[145] ธรรมสมาทาน 4 (ขอที่ยึดถือเอาเปนหลักความประพฤติปฏิบัติ, หลักการที่

ประพฤติ, การที่กระทํ า, การประกอบกรรม — Dhamma-samàdàna: religious undertakings;