Page 197 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 197
หมวด 6 197 [267]
[,,,] ธาตุ 6 ดู [148] ธาตุ 6.
[,,,] บัญญัติ 6 ดู [28] บัญญติ 2, 6.
[266] ปยรูป สาตรูป 6 × 10 (สิ่งที่มีสภาวะนารักนาชื่นใจ เปนที่เกิดและเปนที่ดับ
ของตัณหา — Piyaråpa sàtaråpa: delightful and pleasurable things)
หมวด 1 ดู [276] อายตนะภายใน 6
หมวด 2 ดู [277] อายตนะภายนอก 6
หมวด 3 ดู [268] วิญญาณ 6
หมวด 4 ดู [272] สัมผัส 6
หมวด 5 ดู [113] เวทนา 6
หมวด 6 ดู [271] สัญญา 6
หมวด 7 ดู [263] สัญเจตนา 6
หมวด 8 ดู [264] ตัณหา 6
หมวด 9 ไดแก วิตก 6 คือ รูปวิตก สัททวิตก คันธวิตก รสวิตก โผฏฐัพพวิตก ธัมมวิตก
(ความตริตรึกเกี่ยวกับรูป ฯลฯ — Vitakka: thought-conception concerning
visual forms, etc.)
หมวด 10 ไดแก วิจาร 6 คือ รูปวิจาร สัททวิจาร คันธวิจาร รสวิจาร โผฏฐัพพวิจาร ธัมมวิจาร
(ความตรองเกี่ยวกับรูป ฯลฯ — Vicàra: discursive thought concerning
visual forms, etc.)
D.II.308; M.1.62. ที.ม.10/297/343; ม.มู.12/147/120.
[267] ภัพพตาธรรม 6 (ธรรมอันทํ าใหเปนผูควรที่จะบรรลุกุศลธรรมที่ยังไมบรรลุ
และทํ ากุศลธรรมที่บรรลุแลวใหเจริญเพิ่มพูน, คุณสมบัติที่ทํ าใหเปนผูควร เหมาะ สามารถ หรือ
พรอมที่จะไดจะถึงสิ่งดีงามที่ยังไมไดไมถึง และทํ าสิ่งดีงามที่ไดที่ถึงแลวใหเจริญเพิ่มพูน —
Bhabbatà-dhamma: qualities making one fit for attaining the wholesome not yet
attained and augmenting the wholesome already attained)
1. ฉลาดในหลักความเจริญ คือ รูเขาใจกระบวนเหตุปจจัยที่จะทํ าใหเกิดความเจริญเพิ่มพูน
(to be knowledgeable about improvement or gain)
2. ฉลาดในหลักความเสื่อม คือ รูเขาใจกระบวนเหตุปจจัยที่จะทํ าใหเกิดความสูญเสียเสื่อม
สลาย (to be knowledgeable about loss or decline)
3. ฉลาดในอุบาย คือ รูเขาใจชํ านาญในวิธีการที่จะแกไขจัดทํ าดํ าเนินการใหสํ าเร็จลุลวง (to be
skilful in the means)
4. สรางฉันทะที่จะบรรลุกุศลธรรมที่ยังมิไดบรรลุ (to arouse the will to attain the good

