Page 201 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 201
หมวด 6 201 [273]
1. เมตตากายกรรม (ตั้งเมตตากายกรรมในเพื่อนพรหมจรรย ทั้งตอหนาและลับหลัง คือ
ชวยเหลือกิจธุระของผูรวมหมูคณะดวยความเต็มใจ แสดงกิริยาอาการสุภาพ เคารพนับถือกัน
ทั้งตอหนาและลับหลัง — Mettàkàyakamma: to be amiable in deed, openly and in
private)
2. เมตตาวจีกรรม (ตั้งเมตตาวจีกรรมในเพื่อนพรหมจรรย ทั้งตอหนาและลับหลัง คือ ชวย
บอกแจงสิ่งที่เปนประโยชน สั่งสอน แนะนํ าตักเตือนดวยความหวังดี กลาววาจาสุภาพ แสดง
ความเคารพนับถือกัน ทั้งตอหนาและลับหลัง — Mettàvacãkamma: to be amiable in
word, openly and in private)
3. เมตตามโนกรรม (ตั้งเมตตามโนกรรมในเพื่อนพรหมจรรย ทั้งตอหนาและลับหลัง คือ ตั้ง
จิตปรารถนาดี คิดทํ าสิ่งที่เปนประโยชนแกกัน มองกันในแงดี มีหนาตายิ้มแยมแจมใสตอกัน —
Mettàmanokamma: to be amiable in thought, openly and in private)
4. สาธารณโภคิตา (ไดของสิ่งใดมาก็แบงปนกัน คือ เมื่อไดสิ่งใดมาโดยชอบธรรม แมเปน
ของเล็กนอย ก็ไมหวงไวผูเดียว นํ ามาแบงปนเฉลี่ยเจือจาน ใหไดมีสวนรวมใชสอยบริโภคทั่วกัน
— Sàdhàraõabhogità: to share any lawful gains with virtuous fellows) ขอนี้ ใช
อัปปฏิวิภัตตโภคี ก็ได
5. สีลสามัญญตา (มีศีลบริสุทธิ์เสมอกันกับเพื่อนพรหมจรรยทั้งหลาย ทั้งตอหนาและลับหลัง
คือ มีความประพฤติสุจริตดีงาม ถูกตองตามระเบียบวินัย ไมทํ าตนใหเปนที่นารังเกียจของหมู
คณะ — Sãlasàma¤¤atà: to keep without blemish the rules of conduct along with
one’s fellows, openly and in private)
6. ทิฏฐิสามัญญตา (มีทิฏฐิดีงามเสมอกันกับเพื่อนพรหมจรรยทั้งหลาย ทั้งตอหนาและลับ
หลัง คือ มีความเห็นชอบรวมกัน ในขอที่เปนหลักการสํ าคัญอันจะนํ าไปสูความหลุดพน สิ้นทุกข
หรือขจัดปญหา — Diññhisàma¤¤atà: to be endowed with right views along with
one’s fellows, openly and in private)
ธรรม 6 ประการนี้ มีคุณคือ เปน สารณียะ (ทํ าใหเปนที่ระลึกถึง — making others to
keep one in mind) เปน ปยกรณ (ทํ าใหเปนที่รัก — endearing) เปน ครุกรณ (ทํ าใหเปนที่
เคารพ — bringing respect) เปนไปเพื่อ ความสงเคราะห (ความประสานกลมกลืน —
conducing to sympathy or solidarity) เพื่อ ความไมวิวาท (to non-quarrel) เพื่อ ความ
สามัคคี (to concord; harmony) และเพื่อ เอกีภาพ (ความเปนอันหนึ่งอันเดียวกัน — to
unity)
D.III.245; A.III.288–9. ที.ปา.11/317/257; องฺ.ฉกฺก.22/282–3/321–3.
[,,,] อนุตตริยะ 6 ดู [127] อนุตตริยะ 6
[,,,] อบายมุข 6 ดู [200] อบายมุข 6.

