Page 199 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 199

หมวด 6                                      199                                    [270]




                  ในการบํ าเพ็ญความดี — Asantuññhibahulo: to be full of intellectual discontent with
                  the good already achieved)

                  5. อนิกฺขิตฺตธุโร (ไมทอดธุระในกุศลธรรมทั้งหลาย — Anikkhittadhuro: not to shirk the
                  responsibility of cultivating the good)

                  6. อุตฺตริฺจ  ปตาเรติ (เพียรพยายามทํ ากิจบัดนี้ใหลุลวง  กาวสูคุณความดีที่สูงยิ่งขึ้นไป —

                  Uttari¤ca patàreti: to strive perseveringly for further attainments)

                  A.III.432                                                                 องฺ.ฉกฺก.22/351/482

                [270] สวรรค 6 (ภพที่มีอารมณอันเลิศ, โลกที่มีแตความสุข, เทวโลก, ในที่นี้หมายเฉพาะ
                  สวรรคชั้นกามาพจร  คือ  ชั้นที่ยังเกี่ยวของกับกาม  ซึ่งเรียกเต็มวา  ฉกามาพจรสวรรค  หรือ

                  กามาวจรสวรรค 6 — Sagga: the six heavens of the sense-sphere) เรียงจากชั้นตํ่ าขึ้น
                  ไปดังนี้
                  1. จาตุมหาราชิกา (สวรรคที่ทาวมหาราช 4  หรือทาวจตุโลกบาล  ปกครอง —  Càtum-


                  mahàràjikà: The realm of the Four Great Kings คือ ทาวธตรฐ จอมคนธรรพ ครองทิศ
                  ตะวันออก; ทาววิรูฬหก จอมกุมภัณฑ ครองทิศใต; ทาววิรูปกษ จอมนาค ครองทิศตะวันตก;

                  ทาวกุเวร หรือ เวสสวัณ จอมยักษ ครองทิศเหนือ)
                  2. ดาวดึงส (แดนที่อยูแหงเทพ 33 มีทาวสักกะ หรือพระอินทรเปนจอมเทพ บางทีเรียก ไตรตรึงส

                  — Tàvati§sà: the realm of the Thirty-three Gods)

                  3. ยามา (แดนที่อยูแหงเทพผูปราศจากทุกข มีทาวสุยามเปนผูปกครอง — Yàmà: the realm of
                  the Yàma Gods)

                  4. ดุสิต (แดนที่อยูแหงเทพผูเอิบอิ่มดวยสิริสมบัติของตน  มีทาวสันดุสิตเปนจอมเทพ —
                  Tusità: the realm of the satisfied gods) ถือกันวาเปนที่อุบัติของพระโพธิสัตวในพระชาติ

                  สุดทายกอนจะเปนพระพุทธเจา และเปนที่อุบัติของพระพุทธมารดา

                  5. นิมมานรดี (แดนที่อยูแหงเทพผูมีความยินดีในการเนรมิต  มีทาวสุนิมมิตเปนจอมเทพ  ถือ
                  กันวา เทวดาชั้นนี้ ปรารถนาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ยอมนิรมิตไดเอง — Nimmànaratã: the realm of

                  the gods who rejoice in their own creations)
                  6. ปรนิมมิตวสวัตดี (แดนที่อยูแหงเทพผูยังอํ านาจใหเปนไปในสมบัติที่ผูอื่นนิรมิตให  คือ

                  เสวยสมบัติที่เทพพวกอื่นนิรมิตให มีทาววสวัตดีเปนจอมเทพ — Paranimmitavasavattã: the
                  realm of gods who lord over the creation of others)

                       คํ าอธิบายที่แสดงไวนี้ มาในคัมภีรรุนหลัง เชน อภิธัมมัตถวิภาวินี เปนตน

                       ดู [351] ภูมิ 31.

                  S.V.423; Comp.138.                                                  สํ.ม.19/1681/531; สงฺคห.25.

               [,,,] สัญเจตนา 6 ดู [263] เจตนา 6
   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204