Page 208 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 208

[285]                                       208                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                  3. สัตวบางพวก มีกายอยางเดียวกัน แตมีสัญญาตางกัน เชน พวกเทพอาภัสสรา (beings
                  equal in body, but different in perception)
                  4. สัตวบางพวก  มีกายอยางเดียวกัน  มีสัญญาอยางเดียวกัน  เชน  พวกเทพสุภกิณหะ

                  (beings equal in body and in perception)

                  5. สัตวบางพวก  ผูเขาถึงชั้นอากาสานัญจายตนะ  (beings reborn in the sphere of

                  Boundless Space)
                  6. สัตวบางพวก  ผูเขาถึงชั้นวิญญาณัญจายตนะ (beings reborn in the sphere of

                  Boundless Consciousness)

                  7. สัตวบางพวก  ผูเขาถึงชั้นอากิญจัญญายตนะ (beings reborn in the sphere of
                  Nothingness)

                  D.III.253; A.IV.39.                                          ที.ปา.11/335/265; องฺ.สตฺตก.23/41/41.


               [285]  วิสุทธิ 7 (ความหมดจด,  ความบริสุทธิ์ที่สูงขึ้นไปเปนขั้นๆ,  ธรรมที่ชํ าระสัตวให

                  บริสุทธิ์  ยังไตรสิกขาใหบริบูรณเปนขั้นๆ  ไปโดยลํ าดับ  จนบรรลุจุดหมายคือนิพพาน —
                  Visuddhi: purity; stages of purity; gradual purification)

                  1. สีลวิสุทธิ (ความหมดจดแหงศีล  คือ  รักษาศีลตามภูมิขั้นของตนใหบริสุทธิ์  และใหเปนไป
                  เพื่อสมาธิ — Sãla-visuddhi: purity of morality) วิสุทธิมัคควาไดแก ปาริสุทธิศีล 4 [160]

                  2. จิตตวิสุทธิ (ความหมดจดแหงจิต  คือ  ฝกอบรมจิตจนบังเกิดสมาธิพอเปนบาทฐานแหง

                  วิปสสนา — Citta~: purity of mind) วิสุทธิมัคควา ไดแก สมาบัติ 8 พรอมทั้งอุปจาร
                  3. ทิฏฐิวิสุทธิ (ความหมดจดแหงทิฏฐิ  คือ  ความรูเขาใจมองเห็นนามรูปตามสภาวะที่เปนจริง

                  เปนเหตุขมความเขาใจผิดวาเปนสัตวบุคคลเสียได  เริ่มดํ ารงในภูมิแหงความไมหลงผิด —  Diññhi~:
                  purity of view; purity of understanding) จัดเปนขั้นกํ าหนดทุกขสัจจ

                  4. กังขาวิตรณวิสุทธิ (ความหมดจดแหงญาณเปนเหตุขามพนความสงสัย, ความบริสุทธิ์ขั้นที่

                  ทํ าใหกํ าจัดความสงสัยได  คือ  กํ าหนดรูปจจัยแหงนามรูปไดแลวจึงสิ้นสงสัยในกาลทั้ง 3 —
                  Kaïkhàvitaraõa~:  purity of transcending doubts)  ขอนี้ตรงกับ  ธรรมฐิติญาณ  หรือ
                  ยถาภูตญาณ หรือ สัมมาทัสสนะ จัดเปนขั้นกํ าหนดสมุทัยสัจจ

                  5. มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ (ความหมดจดแหงญาณที่รูเห็นวาเปนทางหรือมิใชทาง คือ

                  เริ่มเจริญวิปสสนาตอไปดวยพิจารณากลาป  จนมองเห็นความเกิดขึ้น  และความเสื่อมไปแหง
                  สังขารทั้งหลาย  อันเรียกวา  อุทยัพพยานุปสสนา  เปนตรุณวิปสสนา  คือวิปสสนาญาณออนๆ

                  แลวมีวิปสสนูปกิเลส  เกิดขึ้น  กํ าหนดไดวาอุปกิเลสทั้ง 10  แหงวิปสสนานั้นมิใชทาง  สวน
                  วิปสสนาที่เริ่มดํ าเนินเขาสูวิถีนั่นแลเปนทางถูกตอง เตรียมที่จะประคองจิตไวในวิถีคือ วิปสสนา-

                  ญาณ นั้นตอไป — Maggàmagga¤àõadassana~: purity of the knowledge and vision
                  regarding path and not-path) ขอนี้จัดเปนขั้นกํ าหนดมัคคสัจจ
   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213