Page 225 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

หมวด 9 225 [309]

the disciples of the Blessed One is)
5. อาหุเนยฺโย (เปนผูควรแกของคํ านับ คือควรรับของที่เขานํ ามาถวาย — âhuneyyo:

worthy of gifts)

6. ปาหุเนยฺโย (เปนผูควรแกการตอนรับ — Pàhuneyyo: worthy of hospitality)
7. ทกฺขิเณยฺโย (เปนผูควรแกทักษิณา, ควรแกของทํ าบุญ — Dakkhiõeyyo: worthy of

offerings)

8. อฺชลิกรณีโย (เปนผูควรแกการทํ าอัญชลี, ควรแกการกราบไหว — A¤jalikaraõãyo:
worthy of reverential salutation)

9. อนุตฺตรํ ปุฺกฺเขตฺตํ โลกสฺส (เปนนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก, เปนแหลงปลูกฝงและ
เผยแพรความดีที่ยอดเยี่ยมของโลก — Anuttara§ pu¤¤akkhetta§ lokassa: the

incomparable field of merit or virtue for the world)

M.I.37; A.III.286. ม.มู.12/95/67; องฺ.ฉกฺก.22/281/318.

[308] มละ 9 (มลทิน — Mala: stains)

1. โกธะ (ความโกรธ — Kodha: anger)

2. มักขะ (ความลบหลูคุณทาน, ความหลูความดีผูอื่น — Makkha: detraction; depre-
ciation)

3. อิสสา (ความริษยา — Issà: envy; jealousy)

4. มัจฉริยะ (ความตระหนี่ — Macchariya: stinginess; meanness)
5. มายา (มารยา — Màyà: deceit)

6. สาเถยยะ (ความโออวดหลอกเขา, สาไถย — Sàtheyya: hypocrisy)

7. มุสาวาท (การพูดปด — Musàvàda: false speech)

8. ปาปจฉา (ความปรารถนาลามก — Pàpicchà: evil desire)
9. มิจฉาทิฏฐิ (ความเห็นผิด — Micchàdiññhi: false view)

Vbh.389. อภิ.วิ.35/1021/526.

[309] มานะ 9 (ความถือตัว, ความสํ าคัญตนเปนอยางนั้นอยางนี้ — Màna: conceit; pride)

1. เปนผูเลิศกวาเขา สํ าคัญตัววาเลิศกวาเขา (Being superior to others, one thinks, “Better

am I.”)
2. เปนผูเลิศกวาเขา สํ าคัญตัววาเสมอเขา (Being superior to others, one thinks, “Equal

am I.”)

3. เปนผูเลิศกวาเขา สํ าคัญตัววาเลวกวาเขา (Being superior to others, one thinks, “Worse
am I.”)