Page 227 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 227
หมวด 9 227 [312]
knowledge of the appearance as terror)
4. อาทีนวานุปสสนาญาณ (ญาณอันคํ านึงเห็นโทษ คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารทั้งปวงซึ่งลวน
ตองแตกสลายไป เปนของนากลัวไมปลอดภัยทั้งสิ้นแลว ยอมคํ านึงเห็นสังขารทั้งปวงนั้นวาเปนโทษ
เปนสิ่งที่มีความบกพรอง จะตองระคนอยูดวยทุกข — âdãnava¤àõa: knowledge of
contemplation on disadvantages)
5. นิพพิทานุปสสนาญาณ (ญาณอันคํ านึงเห็นดวยความหนาย คือ เมื่อพิจารณาเห็นสังขารวา
เปนโทษเชนนั้นแลว ยอมเกิดความหนาย ไมเพลิดเพลินติดใจ — Nibbidà¤àõa: knowledge of
contemplation on dispassion)
6. มุญจิตุกัมยตาญาณ (ญาณอันคํ านึงดวยใครจะพนไปเสีย คือ เมื่อหนายสังขารทั้งหลายแลว
ยอมปรารถนาที่จะพนไปเสียจากสังขารเหลานั้น — Mu¤citukamyatà¤àõa: knowledge of the
desire for deliverance)
7. ปฏิสังขานุปสสนาญาณ (ญาณอันคํ านึงพิจารณาหาทาง คือ เมื่อตองการจะพนไปเสีย จึง
กลับหันไปยกเอาสังขารทั้งหลายขึ้นมาพิจารณากํ าหนดดวยไตรลักษณเพื่อมองหาอุบายที่จะปลด
เปลื้องออกไป — Pañisaïkhà¤àõa: knowledge of reflective contemplation)
8. สังขารุเปกขาญาณ (ญาณอันเปนไปโดยความเปนกลางตอสังขาร คือ เมื่อพิจารณาสังขาร
ตอไป ยอมเกิดความรูเห็นสภาวะของสังขารตามความเปนจริง วามีความเปนอยูเปนไปของมัน
อยางนั้นเปนธรรมดา จึงวางใจเปนกลางได ไมยินดียินรายในสังขารทั้งหลาย แตนั้นมองเห็น
นิพพานเปนสันติบท ญาณจึงแลนมุงไปยังนิพพาน เลิกละความเกี่ยวเกาะกับสังขารเสียได —
Saïkhàrupekkhà¤àõa: knowledge of equanimity regarding all formations)
9. สัจจานุโลมิกญาณ หรือ อนุโลมญาณ (ญาณอันเปนไปโดยอนุโลมแกการหยั่งรูอริยสัจจ
คือ เมื่อวางใจเปนกลางตอสังขารทั้งหลาย ไมพะวง และญาณแลนมุงตรงไปสูนิพพานแลว ญาณ
อันคลอยตอการตรัสรูอริยสัจจ ยอมเกิดขึ้นในลํ าดับถัดไป เปนขั้นสุดทายของวิปสสนาญาณ ตอ
จากนั้นก็จะเกิดโคตรภูญาณมาคั่นกลาง แลวเกิดมรรคญาณใหสํ าเร็จความเปนอริยบุคคลตอไป
— Anuloma¤àõa: conformity-knowledge; adaptation-knowledge)
ธรรมหมวดนี้ ทานปรุงศัพทขึ้น โดยถือตามนัยแหงคัมภีรปฏิสัมภิทามรรค นํ ามาอธิบาย
พิสดารในวิสุทธิมรรค แตในอภิธัมมัตถสังคหะ ทานเติม สัมมสนญาณ (ญาณที่กํ าหนดพิจารณา
นามรูป คือ ขันธ 5 ตามแนวไตรลักษณ — Sammasana¤àõa: comprehension-knowledge)
เขามาเปนขอที่ 1 จึงรวมเปน วิปสสนาญาณ 10 และเรียกชื่อญาณขออื่นๆ สั้นกวานี้ คือ เรียก
อุทยัพพยญาณ ภังคญาณ ภยญาณ อาทีนวญาณ นิพพิทาญาณ มุญจิตุกัมยตาญาณ ปฏิสังขา-
ญาณ สังขารุเปกขาญาณ อนุโลมญาณ
ดู [285] วิสุทธิ 7; [345] ญาณ 16
Ps.I.1; Vism.630–671;Comp.210. ขุ.ปฏิ.31/1/1; วิสุทฺธิ.3/262–319; สงฺคห.55.
[312] สัตตาวาส 9 (ภพเปนที่อยูแหงสัตว — Sattàvàsa: Abodes of Beings)

